Οι στατίνες φαίνεται να προσφέρουν όφελος επιβίωσης στη συντριπτική πλειονότητα των ατόμων με διαβήτη τύπου 2, ακόμη και σε όσους δεν θεωρούνται υψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου. Μια εκτεταμένη μακροχρόνια μελέτη δείχνει ότι η συστηματική χρήση τους συνδέεται με σαφή μείωση τόσο της συνολικής θνησιμότητας όσο και των σοβαρών καρδιαγγειακών συμβαμάτων, ανατρέποντας επιφυλάξεις που υπήρχαν επί χρόνια για την προληπτική τους χορήγηση σε «χαμηλού κινδύνου» ασθενείς.
Οι στατίνες χρησιμοποιούνται ευρέως για τη μείωση της LDL, της λεγόμενης «κακής» χοληστερίνης, η οποία συμβάλλει στην αθηρωμάτωση και αυξάνει τον κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού. Αν και ο διαβήτης τύπου 2 από μόνος του αυξάνει την πιθανότητα καρδιαγγειακής νόσου, υπήρχε μέχρι σήμερα διχογνωμία για το κατά πόσο η φαρμακευτική παρέμβαση είναι απαραίτητη σε άτομα με χαμηλό εκτιμώμενο κίνδυνο στη δεκαετία. Τα νέα δεδομένα υποδηλώνουν ότι τα προστατευτικά αποτελέσματα των στατινών εκτείνονται σε πολύ ευρύτερο φάσμα ασθενών απ’ ό,τι πιστευόταν.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο Annals of Internal Medicine, πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του University of Hong Kong και βασίστηκε σε μεγάλης κλίμακας αρχεία υγείας από το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι ερευνητές αξιολόγησαν την έναρξη θεραπείας με στατίνες στο πλαίσιο της πρωτογενούς πρόληψης, δηλαδή πριν την εκδήλωση πρώτου καρδιαγγειακού επεισοδίου, εξετάζοντας τόσο την αποτελεσματικότητα όσο και την ασφάλεια της αγωγής.
Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν ενήλικες ηλικίας 25 έως 84 ετών με διαβήτη τύπου 2, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν έως και για μία δεκαετία. Κανένας δεν είχε ιστορικό σοβαρής καρδιοπάθειας ή σημαντικής ηπατικής νόσου στην αρχή, γεγονός που επέτρεψε πιο καθαρή εκτίμηση της επίδρασης των στατινών χωρίς την παρεμβολή βαριών προϋπαρχουσών παθήσεων.
Η σύγκριση μεταξύ όσων έλαβαν στατίνες και όσων δεν έλαβαν έδειξε ότι, ανεξάρτητα από το επίπεδο του εκτιμώμενου δεκαετούς καρδιαγγειακού κινδύνου, η θεραπεία συνδέθηκε με λιγότερους θανάτους και μειωμένη συχνότητα εμφραγμάτων και εγκεφαλικών. Ακόμη και οι συμμετέχοντες που κατατάσσονταν στην κατηγορία χαμηλού κινδύνου εμφάνισαν μετρήσιμα οφέλη, αμφισβητώντας την άποψη ότι οι στατίνες πρέπει να περιορίζονται μόνο σε ασθενείς με υψηλό ρίσκο.
Όσον αφορά την ασφάλεια, καταγράφηκε μόνο μια μικρή αύξηση περιστατικών μυοπάθειας σε συγκεκριμένη ομάδα, μια γνωστή αλλά σχετικά σπάνια παρενέργεια. Δεν παρατηρήθηκε αύξηση ηπατικών επιπλοκών, κάτι που καθησυχάζει έναν συχνό φόβο γύρω από τη μακροχρόνια χρήση των στατινών.
Συνολικά, τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι η απόφαση για χορήγηση στατινών σε άτομα με διαβήτη τύπου 2 δεν θα πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά σε βραχυπρόθεσμες εκτιμήσεις καρδιαγγειακού κινδύνου. Αντίθετα, μια πιο ολιστική προσέγγιση θα μπορούσε να βοηθήσει περισσότερους ασθενείς να μειώσουν τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών και να κερδίσουν χρόνια ζωής.
