Η Μαίρη Αρώνη, η μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάτρου έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα στις 16 Ιουλίου του 1992.

Με την έντονη σκηνική της παρουσία σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή της ελληνικής σκηνής, ερμηνεύοντας πολλούς και διαφορετικούς ρόλους, τόσο του κλασικού, όσο και του σύγχρονου δραματολογίου.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

Μοναχοκόρη της εξαμελούς οικογένειας του Κωνσταντινουπολίτη χρηματιστή και καθηγητή της Μεγάλης του Γένους Σχολής Λέανδρου Αρβανιτάκη, η Μαίρη Αρώνη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1914.

Ήταν πτυχιούχος πιάνου και απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, μαθήτρια του Φώτου Πολίτη και αριστούχος στην απαγγελία και φωνητική. Aποφοίτησε το 1933. Ένα χρόνο μετά νυμφεύθηκε τον Θεόδωρο Αρώνη, επίσης ηθοποιό.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1935, με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη. Συνεργάστηκε με τους Κώστα Μουσούρη, Βάσω Μανωλίδου, Δημήτρη Χορν, το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη, το Εθνικό, στη Δραματική Σχολή του οποίου και δίδαξε, για περίπου 30 χρόνια.

Η εκλεκτή ηθοποιός ηγήθηκε προσωπικού θιάσου από το 1944 έως το 1960.

Ξεχώρισε ως Έντα Γκάμπλερ, Βασίλισσα Αμαλία, Λυσιστράτη, Στέλλα Βιολάντη, Κλυταιμνήστρα, Μαντώ Μαυρογένους, Κατερίνα («Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι»), Φαίδρα, Βασίλισσα Ελισάβετ κ.α.

Θεατρικά την τελευταία 20ετία της ζωής της η Μαίρη Αρώνη έλαμψε με μια σειρά ρόλων σε κλασικά έργα του 20ού αιώνα: μοναδική στο «Επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν» του Μπέρναρ Σο, όπως και στον «Ιδανικό σύζυγο» του Οσκαρ Γουάιλντ, τσεχοφική Λιούμποβα και Αρκάντινα στον «Βυσσινόκηπο» και στον «Γλάρο» αντιστοίχως, Σεραφίνα στο «Τριαντάφυλλο στο στήθος» του Τενεσί Γουίλιαμς. Και ακόμη «Νεφέλες», «Ορέστεια» και «Ιππόλυτος». Κύκνειο άσμα, το 1982, η «Χαρτοπαίχτρα» του Δημήτρη Ψαθά στο Εθνικό Θέατρο.

Η Μαίρη Αρώνη έγραψε τη δική της πολύτιμη ιστορία και στον κινηματογράφο και άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της παρά τις ελάχιστες εμφανίσεις της σε ταινίες.

Πρωταγωνίστησε σε πέντε ταινίες – «Το σταυροδρόμι του πεπρωμένου» (1954), «Μικροί και μεγάλοι εν δράσει» (1963), «Μια τρελή, τρελή οικογένεια» (1965), «Η γυναίκα μου τρελάθηκε» και «Φουσκοθαλασσιές» (1966 και οι δύο).

Πέθανε στον ύπνο της το καλοκαίρι του 1992 σε ηλικία 78 χρόνων.

σχόλια αναγνωστών
oδηγός χρήσης