Μεγάλος ο κίνδυνος οικογενειακής χρεοκοπίας για εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά, που πλέον αναλώνουν μόνο για δόσεις πάνω από το 40% του μηνιαίου εισοδήματός τους. Και αυτοί δεν είναι σε απελπιστική κατάσταση, όπως 30 χιλιάδες συμπολίτες μας, που οι δόσεις των κάθε είδους δανείων υπερβαίνουν το μηνιαίο εισόδημά τους.
Στα 110 δισεκατομμύρια ευρώ φθάνει πλέον το συνολικό υπόλοιπο των χρεών που έχουν τα ελληνικά νοικοκυριά στις τράπεζες.
Τη μερίδα του λέοντος σε αυτή την ιστορία έχουν τα στεγαστικά δάνεια, τα οποία δεν έχουν αμιγή καταναλωτικό χαρακτήρα. Πρόκειται για οικογενειακές επενδύσεις, όπου το επενδυμένο κεφάλαιο προστατεύεται και αποδίδει, εκτός, του ότι λύνει το σημαντικότατο πρόβλημα της στέγασης, κυρίως των νέων οικογενειών.
Και στα στεγαστικά δάνεια όμως τα πράγματα δεν είναι πλέον ρόδινα. Ήδη χιλιάδες υπερχρεωμένοι δανειολήπτες νιώθουν την πίεση από την πλευρά των τραπεζών να αυξάνεται. Πολλαπλασιάζεται ο κίνδυνος να βγουν στο “σφυρί” ακίνητα, καθώς ορισμένοι δανειολήπτες δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στις πληρωμές των δανείων.
Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι ο Αύγουστος αποτελεί ένα διάλειμμα, καθώς, όπως γίνεται κάθε χρόνο τέτοιο μήνα, παγώνουν οι πλειστηριασμοί. Ο Σεπτέμβριος όμως είναι κοντά και η ώρα της αλήθειας θα σημάνει για όσους αγωνίζονται να σώσουν τις περιουσίες τους.
Την ίδια στιγμή, περισσότερες από 290.000 ελληνικές οικογένειες πληρώνουν το 40% του μηνιαίου εισοδήματός τους σε δόσεις δανείων, με αποτέλεσμα ο κίνδυνος οικογενειακής χρεωκοπίας να είναι μεγάλος.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Δανειοληπτών, περισσότερα από 32.000 νοικοκυριά “πνίγονται” στα χρέη πληρώνοντας κάθε μήνα στις τράπεζες περισσότερα από αυτά που εισπράττουν, ενώ την τελευταία πενταετία έχουν κατασχεθεί 150.000 ακίνητα, κάποια ακόμη και για χρέος 700 ευρώ!
Όσο όμως η κρίση βαθαίνει, τόσο περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι η ικανοποίηση καταναλωτικών αναγκών μέσω πιστωτικών καρτών είναι… πεταμένα λεφτά. Με τα επιτόκια των καρτών να “τρέχουν” στο 17-18% οι αγορές με πλαστικό χρήμα δυναμιτίζουν την οικογενειακή οικονομία. Και δεν είναι μόνον η επιβάρυνση από τόκους. Ο ρυθμός αποπληρωμής με χαμηλές μηνιαίες δόσεις μετατρέπεται εύκολα σε οικονομικό βρόγχο.
Χαρακτηριστικό είναι ότι πολλοί Έλληνες, που μέχρι πρότινος είχαν πιστωτικές κάρτες, τις έχουν καταργήσει και δεν διατηρούν ούτε μια για ασφάλεια ή εξειδικευμένες συναλλαγές.
Ανάλογη μείωση εμφανίζει και ο ρυθμός επέκτασης ειδικών δανείων με εποχιακή αναφορά. Τα διακοποδάνεια και τα εορτοδάνεια, που εξασφάλιζαν καλή ζωή επί πιστώσει είναι όλο και λιγότερα. Και όταν συνάπτονται διοχετεύονται για την μερική αποπληρωμή παλαιών δανείων.
Το περίφημο «όποιος έχει… ξοδεύει» επιστρέφει στην ελληνική κοινωνία, που φαίνεται να εγκαταλείπει τα επόμενα χρόνια δάνεια, δόσεις και το «πάρτο τώρα και βλέπουμε», που κυριάρχησε πάνω από 15 χρόνια.
