Το φάντασμα της πενταμερούς διάσκεψης για το Κυπριακό συντηρείται πάνω από τη διαδικασία με φόντο το σκηνικό που επιχειρήθηκε να στηθεί στο Νταβός.
Παρά το γεγονός ότι η προοπτική μιας άτυπης συνόδου στο ελβετικό θέρετρο έχει ουσιαστικά εξουδετερωθεί πριν ακόμη κάνει τα πρώτα βήματα, ωστόσο συντηρείται η ιδέα. Η τουρκική πλευρά, διά του Μουσταφά Ακιντζί, ουσιαστικά άφησε να εννοηθεί πως ευνοεί την πραγματοποίηση μιας πενταμερούς διάσκεψης.
Την ίδια ώρα η Λευκωσία διά του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, Νίκου Χριστοδουλίδη με σαφείς αιχμές κατά του απεσταλμένου του ΟΗΕ Έσπεν Μπαρθ Άιντα , έχει ξεκόψει πώς «δεν τίθεται θέμα για μια τέτοια σύναξη στο Νταβός» (20-23 Ιανουαρίου) ενώ όπως πληροφορούμαστε δεν θα γίνει ούτε συνάντηση Αναστασιάδη και Ακιντζί.
Είναι προφανές ποιος κρύβεται πίσω από την ιδέα αυτή και ποιος φρόντισε για να στηθεί τα σκηνικό αυτό, στέλνοντας τις προσκλήσεις. Είναι ο κ. Άιντα.
Παρά το εορταστικό κοινό μήνυμα του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αναστασιάδη με τον Τουρκοκύπριο εκπρόσωπο Ακιντζί, η αισιοδοξία έχει αρχίσει να περιορίζεται για το ενδεχόμενο σύντομης επίλυσης του κυπριακού προβλήματος.
Έχει αρχίσει να καταλαγιάζει αρχική ευφορία, οι διθύραμβοι για τον «άνθρωπο της λύσης», η οικοδόμηση μιας εικόνας του ανθρώπου που είναι Κύπριος, κρατά αποστάσεις από την Τουρκία και είναι έτοιμος να κάνει αντίσταση, κράτησε πολύ λίγο.
Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές και ενώ «φόρτωσε» την ελληνική πλευρά με πολλές υποσχέσεις, επανήλθε με άλλη προσέγγιση. Μια προσέγγιση ακύρωσης των όσων άφησε να εννοηθεί πως αποδέχεται. Πριν το καλοκαίρι αποδέχθηκε, για παράδειγμα, ότι τον πρώτο λόγο στις περιουσίες τον έχει νόμιμος ιδιοκτήτης. Ο Νίκος Αναστασιάδης τον ρώτησε τρεις φορές για να επιβεβαιώσει τη θέση του αυτή. Και την επιβεβαίωσε.
Το Σεπτέμβριο όταν επανήλθαν παρουσιάσθηκε ως να μην συζητήθηκε καν το θέμα. Επιχείρησε να αναδείξει τα δικαιώματα των χρηστών, των σφετεριστών, να ζητήσει εξαιρέσεις. Κι αυτό είναι ένα από τα θέματα που αρχικά καταγράφηκε στις συγκλίσεις και στη συνέχεια υπήρξε από τουρκικής πλευράς υπαναχώρηση. Τι συνέβηκε; Δυο εξηγήσεις, που κατά πάσα πιθανότητα ισχύουν και οι δυο.
Πρώτο, τον άρπαξαν από το μανίκι οι Τούρκοι στην Άγκυρα. «Ένα δις δολάρια τους δίνουμε κάθε χρόνο» είπε ο Ερντογάν για να δικαιολογήσει το ‘γιατί η ΤΔΒΚ είναι ‘τέκνο’ (της μητέρας πατρίδας) και όχι ‘αδελφή-χώρα’. Τούτο σημαίνει πως όποιος πληρώνει τον λογαριασμό καθορίζει και το μενού, λαμβάνει τις αποφάσεις.
Δεύτερο, είναι προφανές πως ο Ακιντζί δεν μπορεί να διαχειριστεί τις εσωτερικές αντιδράσεις, καθώς δεν έχει λαϊκή βάση να τον υποστηρίξει. Ο,τι και να ισχύει, αυτό που έχει σημασία είναι πως η τουρκική πλευρά υπαναχωρεί. Είναι προφανές πως ουδείς γνωρίζει κατά πόσο αυτά που συζητούνται στις συνομιλίες θα ισχύουν και μετά από τη συνάντηση.
Οι τουρκικές προθέσεις, ανεξάρτητα τι έχει διαδραματισθεί στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων επιβεβαιώνει τις θέσεις της και με δημόσιες τοποθετήσεις. Ο Ακιντζί δεν άλλαξε, απλά προσαρμόστηκε όπως έπραξαν και οι προκάτοχοι του στις εντολές της Τουρκίας. Το ήξερε εκ των προτέρων, ακολούθησε την πεπατημένη, φάνηκε πως ήταν έτοιμος από καιρό.
Θα πρέπει, όμως, να δοθεί και μια εξήγηση γιατί οι διάφοροι υψηλοί επισκέπτες στο νησί και οι κάποιοι που θέλουν να διαδραματίσουν ρόλο, προσπαθούν να δώσουν την εικόνα πως βρισκόμαστε λίγο πριν τη λύση. Επειδή δημιουργούνται ψευδαισθήσεις, που ακόμη και οι αφελείς, αντιλαμβάνονται πως κάτι δεν πάει καλά. Αυτοί, λοιπόν, είτε έμειναν στην πρώτη πράξη του έργου, τότε με τα «κοινά οράματα» και τους περιπάτους στον μακρύδρομο, είτε ακολουθούν συνταγές Άιντα. Δηλαδή, με την επιμονή και τη δημιουργία τεχνικά «καλού κλίματος» θα τους σύρουμε στο κλείσιμο του Κυπριακού.
Πηγή: «Φιλελεύθερος»
Σύνταξη: Κ. Μπετινάκης
