Συνέντευξη: Χρήστος Μαζάνης
Την άποψη ότι «τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει στο Ιράν εάν πρώτα δεν “αποκαθηλωθεί” o ανώτατος θρησκευτικός ηγέτης της χώρας, Αλί Χαμενεΐ», εξέφρασε μιλώντας στην διαδικτυακή τηλεόραση του Ζougla.gr ο πρώην Πρέσβης της Ελλάδας στην Τεχεράνη, Γιώργος Αϋφαντής.
Εξηγώντας αναλυτικά τους λόγους, υποστήριξε ακόμα πως «το Ιράν δεν είναι σαν την Βενεζουέλα» και πως «μια στρατιωτική επιχείρηση μεγάλης κλίμακας από τους Αμερικανούς θα οδηγήσει μόνο σε ένα μακελειό και όχι στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Οι Aμερικανοί κομάντος δεν θα έχουν απέναντί τους Kουβανούς, θα έχουν τους Φρουρούς της Επανάστασης οι οποίοι είναι εκπαιδευμένοι».
Ο Έλληνας διπλωμάτης, κατά τη διάρκεια της συζήτησης, τόνισε ακόμα πως «θα ήταν πολύ δύσκολο η Ρωσία αλλά και η Κίνα να δεχθούν την εγκατάσταση μιας αμιγώς φιλοαμερικανικής κυβέρνησης στη χώρα και αυτός θα ήταν και ένας σοβαρός λόγος να αντιδράσουν με ότι αυτό συνεπάγεται».
«Μέχρι στιγμής η Ρωσία και η Κίνα παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις και περιμένουν την μετάλλαξη του καθεστώτος», λέει και προσθέτει: «Ο Αμερικανός πρόεδρος από την άλλη πλευρά με τις δηλώσεις που κάνει περί στρατιωτικής επέμβασης δίνει χρόνο και στέλνει μηνύματα. Εκμεταλλεύεται το ψυχολογικό αποτύπωμα της σύλληψης Μαδούρο για να πετύχει πολιτικούς στόχους, να κάμψει αντιστάσεις και να εξαγοράσει. Χτίζει ένα αφήγημα».
«Δεν είμαστε, εκτιμώ, κοντά στην πτώση του καθεστώτος. Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο. Το καθεστώς αυτό έχει αντιμετωπίσει πολύ μεγαλύτερες προκλήσεις στο παρελθόν. Για παράδειγμα, το 2009, όταν ο πρόεδρος Μαχμούτ Αχμεντινετζάντ έκλεψε τις εκλογές χωρίς κανένα πρόσχημα και τότε είχαμε δύο μήνες έντονων διαδηλώσεων βίας και κρατικής καταστολής», προσθέτει σε άλλο σημείο της συζήτησης.
«Φαίνεται πως ο στόχος μιας στρατιωτικής επιχείρησης των Αμερικανών μικρής κλίμακας ενδεχομένως να είναι η “εξολόθρευση” του Χαμενεΐ . Είναι δύσκολο να τον συλλάβουν ζωντανό, διότι θα αυτοκτονήσει. Με το τέλος του Χαμενεΐ θα ξεμπλοκαριστούν οι εξελίξεις. Το καθεστώς θα αντικατασταθεί από ένα πενταμελές όργανο κληρικών, όπου θα υπάρξουν οι προϋποθέσεις της διάσπασης ή της εξέλιξης», αναφέρει ακόμα.
«Το σοβαρό πρόβλημα του Ιράν είναι ότι δεν μπορεί να πουλήσει το πετρέλαιό του για να στηρίξει την οικονομία του, αλλά και ο βρόγχος των κυρώσεων. Αυτό για να γιατρευτεί χρειάζεται μια φιλοαμερικανική κυβέρνηση και να βρεθεί ένα modus vivendi με τους Ισραηλινούς», καταλήγει.
