Καθημερινή αθλητική στήλη,
αποκλειστικά για χουλιγκάνους, λοβοτομημένους και κάφρους
*** Χουλιγκάνοι, Λοβοτομημένοι και Κάφροι όλων των ομάδων,
όλων των κομμάτων
και όλων των θρησκειών,
σάς χαιρετώ…
*** «Ουδέν κακόν αμιγές καλού.», έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι,
που είχαν μετατρέψει τη Φιλοσοφία σε «Τρόπο Ζωής»
(ο όρος «Lifestyle» δεν είχε εισαχθεί ακόμη στον Δημόσιο Διάλογο,
διότι οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί «εφευρέθηκαν» αιώνες αργότερα).
Στην παρούσα πανελλήνια και παγκόσμια συνθήκη,
το Κακό έχει το όνομα «Κορωνοϊός»·
οι χιλιάδες θάνατοι και τα υπερπολλαπλάσια κρούσματα
συγκροτούν ένα άκρως ζοφερό πλαίσιο
και ουδείς δύναται με βεβαιότητα να προβλέψει τι μέλλει γενέσθαι.
Μέσα στο συγκεκριμένο κλίμα φόβου
-και χωρίς με αυτό που θα πω
να εξισώνω κατ’ ελάχιστον τον χαμό των συνανθρώπων μας
και τα απανωτά πλήγματα που υφίσταται η Δημόσια Υγεία-
υπάρχουν και ορισμένα θετικά συμπαρομαρτούντα·
ο μνημειώδης αποφθεγματικός στίχος
«Γηράσκω αεί αναθεωρών…»,
τού μεγάλου ποιητή μας, τού Μανόλη Αναγνωστάκη,
επανέρχεται αυτοδικαίως σε πρώτο πλάνο,
καθώς η Αναθεώρηση των Αξιών και ο Επαναπροσδιορισμός των Προτεραιοτήτων
είναι σε τούτες τις δύσκολες ώρες που βιώνει η Ανθρωπότητα
τα μονοπάτια που θα μάς βοηθήσουν να βγούμε στο ξέφωτο.
*** Υπ’ αυτό το πρίσμα,
και με δεδομένον τον άμεσο κίνδυνο που διατρέχει το πολυτιμότερο αγαθό
(δηλαδή, η Υγεία),
η Καθημερινότητα αποκτά σοβαρότητα και υπευθυνότητα·
η Καθημερινότητα φτάνει να γίνεται συνώνυμη με την Ευγνωμοσύνη
και επαναφέρει στις σωστές διαστάσεις τους
τα ασήμαντα μεγέθη που μέχρι πρότινος τα εβάφτιζε ως «σημαντικά».
Οι αλλαγές, λοιπόν, που κομίζει στη ζωή μας ο Κορωνοϊός,
βάζουν ήδη το Ελληνικό Ποδόσφαιρο στη θέση που τού αρμόζει·
τα θλιβερά πρόσωπα που επί δεκαετίες το ταλανίζουν
και το καπελώνουν με την παρουσία τους,
είναι αυτές τις μέρες εξαφανισμένα από προσώπου γης
(ή έστω, σχεδόν εξαφανισμένα).
*** Ο Κορωνοϊός, η δυνητικώς θανατηφόρα αρρώστια,
έρχεται να λειτουργήσει με ομοιοπαθητικόν τρόπο
και να θανατώσει την αρρώστια που αποτελεί καθεστώς για το Ελληνικό Ποδόσφαιρο.
Καθ’ όλο το τελευταίο διάστημα έχουμε γλυτώσει από την Τοξικότητα,
με την οποία επλημμύριζαν επί μονίμου βάσεως την κοινωνία μας
όλα αυτά τα ασχημομούρικα, κακόψυχα και άτιμα ανδρείκελα
που λυμαίνονται το πιο αγαπημένο άθλημα.
Όχι, δεν είναι ότι ξάφνου απέκτησαν φιλότιμο και ενσυναίσθηση·
απλά, γνωρίζουν ότι στην παρούσα σοβαρότατη συγκυρία,
τα θλιβερά τσαλιμάκια
με τα οποία εκφράζουν την ανανδρία τους και το ατενσιονχοριλίκι τους,
δεν έχουν πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθούν.
Το ατενσιονχοριλίκι τού Κορωνοϊού είναι πανίσχυρο, αδηφάγο, μονοκρατορικό,
και δεν δέχεται μοιρασιές.
*** Έτσι,
τα δύστυχα όντα που μέχρι πρότινος μονοπωλούσαν
την (παρα)ποδοσφαιρική επικαιρότητα στη χώρα μας,
έχουν -αναγκαστικώς- τραβηχτεί παράμερα
και καιροφυλακτούν να εμφανιστούν ξανά με την πρώτη ευκαιρία,
προκειμένου να συνεχίσουν να μολύνουν την καθημερινότητα και τη ζωή μας.
Ας χαρούμε, λοιπόν, την -έστω προσωρινή- απουσία τους,
και ας ελπίσουμε ότι στο κοντινό μέλλον αυτή η απουσία θα γίνει μόνιμη.
Δεν είναι δύσκολο να επιτευχθεί κάτι τέτοιο·
αρκεί η Ελληνική Πολιτεία να επιδείξει την ίδια ζέση και την ίδια αυστηρότητα
όπως έπραξε με τον Κορωνοϊό.
Ειδάλλως,
αν συνεχίσουμε
-μετά την ευκταία εξαφάνιση τής προσφάτως ενσκήψασας νόσου-
να υποκείμεθα σε συνάθροιση με τα εν’ λόγω τοξικά πρόσωπα,
θα σημαίνει ότι η Ελληνική Πολιτεία
δεν πολεμά τώρα με κάθε μέσο τον Κορονωϊό για να προστατέψει τούς πολίτες της,
αλλά επειδή αυτός κλέβει τη δόξα από τα επίλεκτα μέλη της.
Και οι νοούντες νοήτωσαν…
Ο Αθλητάμπουρας
