Με την εμφάνιση της επαναστατικής μεθόδου της λαπαροσκόπησης, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, άλλαξαν τα δεδομένα της χολοκυστεκτομής. Στη μέθοδο αυτή, ένα λαπαροσκόπιο (μικρό τηλεσκόπιο συνδεδεμένο με ειδική κάμερα) εισάγεται μέσω ενός σωλήνα διαμέτρου 5-10 χιλιοστών, επιτρέποντας έτσι στον χειρουργό να βλέπει τα εσωτερικά όργανα του ασθενούς 10 έως 15 φορές μεγαλύτερα απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα.
Ταυτόχρονα, εισέρχονται στην κοιλιακή χώρα άλλοι σωλήνες διαμέτρου 3-5 χιλιοστών, που επιτρέπουν στον χειρουργό να δουλέψει εσωτερικά. Αν κατά την κρίση του χειρουργού χρειαστεί διεγχειρητική χολαγγειογραφία ή έρευνα του χοληδόχου πόρου (χοληδοχοσκόπηση), αυτό μπορεί να γίνει από τις ίδιες τομές.
Μπορεί να εφαρμοστεί Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή σε κάθε περίπτωση ασθενούς;
ΝΑΙ. Όμως, σε πολύ μικρό αριθμό ασθενών (λιγότερο από 1% όταν πρόκειται για εξειδικευμένη χειρουργική ομάδα) η μέθοδος αυτή δε μπορεί να εφαρμοστεί, λόγω ειδικών συνθηκών. Η απόφαση για «ανοικτή» επέμβαση έγκειται στην κρίση του χειρουργού πριν ή ακόμη και κατά την διάρκεια της επέμβασης.
Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής έναντι της ανοιχτής επέμβασης
· Ελάχιστο χειρουργικό τραύμα (μια τομή 1 εκ. και τρεις τομές 0,5 εκ.)
· Γρήγορη ανάρρωση
Μηδαμινή Υπάρχουν κίνδυνοι στη λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή;
Στη λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή οι επιπλοκές είναι εξαιρετικά σπάνιες και οι ασθενείς επιστρέφουν πολύ σύντομα στις κανονικές τους δραστηριότητες.
Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή θεωρείται η ασφαλέστερη μέθοδος για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της χοληδόχου κύστης. Σήμερα, η πιθανότητα μετατροπής της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής σε “ανοικτή” έχει ελαχιστοποιηθεί σε ποσοστό μικρότερο του 1%.
Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή – Περιγραφή επέμβασης
Η επέμβαση πραγματοποιείται πάντοτε υπό γενική αναισθησία. Μετά την έναρξη της αναισθησίας, προετοιμάζεται το δέρμα του ασθενούς με αντισηπτικό διάλυμα.
Γίνεται τομή 1cm στον ομφαλό και εισάγεται το πρώτο trocar (σωλήνας μέσω του οποίου εισέρχονται τα εργαλεία στην κοιλιά). Δι’ αυτού εισάγεται διοξείδιο του άνθρακα, ώστε να διαταθεί η κοιλιά και να αποκολληθεί το πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα από τα ενδοκοιλιακά όργανα (δημιουργία πνευμοπεριτοναίου). Στη συνέχεια εισάγεται το λαπαροσκόπιο (ειδικό ενδοσκόπιο που μεγεθύνει την εικόνα του οπτικού πεδίου 10-15 φορές περίπου). Εν συνεχεία τοποθετούνται τα λοιπά trocars των 5 mm (ένα στο επιγάστριο και δύο στο δεξιό πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα). Στην αρχή ο χειρουργός επισκοπεί την περιτοναϊκή κοιλότητα και ελέγχει την κατάσταση όλων των οργάνων. Έπειτα εστιάζει στη χολοηδόχο κύστη και την ελέγχει για φλεγμονή, διάταση, υγρό στην περιοχή γύρω από τη χοληδόχο κύστη και συμφύσεις που συνήθως ανευρίσκονται με τα πέριξ όργανα ( στερεές ταινίες συνδετικού ιστού που προκαλούνται από παλαιές φλεγμονές).
Μετά τη λύση των συμφύσεων με ειδικά εργαλεία (διπολική διαθερμία) που εξασφαλίζουν την αιμόσταση, ακολουθεί παρασκευή σε εκείνη την περιοχή της χοληδόχου κύστεως που αφορά στα αγγεία της. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αναγνωριστεί πλήρως η ανατομία αυτής της περιοχής διότι κοντά στις δομές που πρέπει να απολινωθούν και να διαταμούν (να δεθούν και να κοπούν) υπάρχουν ζωτικής σημασίας δομές που πρέπει να παραμείνουν ανέπαφες. Όταν αναγνωριστεί πλήρως η περιοχή των αγγείων, ο χειρουργός παρασκευάζει και διατέμνει τον κυστικό πόρο (τον σωλήνα που παροχετεύει τη χολή από τη χοληδόχο κύστη στη διαδρομή της για το έντερο, δηλαδή στον χοληδόχο πόρο). Επίσης αναγνωρίζεται, παρασκευάζεται και διατέμνεται η κυστική αρτηρία (το αγγείο που τροφοδοτεί με αίμα τη χοληδόχο κύστη). Το «σφράγισμα» των παραπάνω αγγείων εξασφαλίζεται με κλιπς. Ακολουθεί η αποκόλληση της χοληδόχου κύστεως από την κοίτη του ήπατος η οποία πρέπει να επιτελεστεί με προσοχή στο πλάνο συνδετικού ιστού μεταξύ χοληδόχου κύστεως και κοίτης ήπατος ώστε να μην τραυματιστεί κανένα από τα δύο. Σε αυτό η ομάδα μας έχει διευκολυνθεί πολύ από τη χρήση της λαπαροσκοπικής σπάτουλας (μονοπολική διαθερμία). Ακολουθεί επιμελής αιμόσταση με χρήση διπολικής διαθερμίας και πλύσεις της περιοχής με φυσιολογικό ορό. Η χοληδόχος κύστη αφαιρείται από το ομφαλικό τραύμα, αφού τοποθετηθεί σε ειδική λαπαροσκοπική σακούλα (Endo Bag). Τα τραύματα του δέρματος συρράπτονται με απορροφήσιμο ράμμα.
· αίματος
· Γρήγορη έξοδος από το νοσοκομείο
· Μικρότερο κόστος νοσηλείας
· Ταχεία επάνοδος στην εργασία
· Μεγέθυνση εικόνας κατά 10-15 φορές και καλύτερος φωτισμός
· Ελαχιστοποίηση μετεγχειρητικού πόνου
· Σχεδόν εξάλειψη των μετεγχειρητικών επιπλοκών που έχουν σχέση με το τραύμα (διαπύηση, διάσπαση, κήλη, χρόνιος πόνος, κ.λπ.)
· Λιγότερες αναπνευστικές και καρδιαγγειακές επιπλοκές
· Μείωση πιθανότητας για δημιουργία μετεγχειρητικών συμφύσεων
· Αποφυγή επαφής με το αίμα του ασθενούς, πράγμα που προφυλάσσει την χειρουργική ομάδα από την μετάδοση ιογενών λοιμώξεων, όπως ηπατίτιδα & AIDS
Δυνατότητα αντιμετώπισης ασθενών σε βαρεία κατάσταση όπως, καρδιοχειρουργημένους, υπέρβαρους ή ασθενείς που βρίσκονται στην ΜΕ
Υπάρχουν κίνδυνοι στη λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή;
Στη λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή οι επιπλοκές είναι εξαιρετικά σπάνιες και οι ασθενείς επιστρέφουν πολύ σύντομα στις κανονικές τους δραστηριότητες.
Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή θεωρείται η ασφαλέστερη μέθοδος για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της χοληδόχου κύστης. Σήμερα, η πιθανότητα μετατροπής της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής σε «ανοικτή» έχει ελαχιστοποιηθεί σε ποσοστό μικρότερο του 1%.
Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή – Περιγραφή επέμβασης
Η επέμβαση πραγματοποιείται πάντοτε υπό γενική αναισθησία. Μετά την έναρξη της αναισθησίας, προετοιμάζεται το δέρμα του ασθενούς με αντισηπτικό διάλυμα.
Γίνεται τομή 1cm στον ομφαλό και εισάγεται το πρώτο trocar (σωλήνας μέσω του οποίου εισέρχονται τα εργαλεία στην κοιλιά). Διά αυτού εισάγεται διοξείδιο του άνθρακα ώστε να διαταθεί η κοιλιά και να αποκολληθεί το πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα από τα ενδοκοιλιακά όργανα (δημιουργία πνευμοπεριτοναίου). Στη συνέχεια εισάγεται το λαπαροσκόπιο (ειδικό ενδοσκόπιο που μεγεθύνει την εικόνα του οπτικού πεδίου 10-15 φορές περίπου). Εν συνεχεία τοποθετούνται τα λοιπά trocars των 5 mm (ένα στο επιγάστριο και δύο στο δεξιό πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα). Στην αρχή ο χειρουργός επισκοπεί την περιτοναϊκή κοιλότητα και ελέγχει την κατάσταση όλων των οργάνων. Έπειτα εστιάζει στη χολοηδόχο κύστη και την ελέγχει για φλεγμονή, διάταση, υγρό στην περιοχή γύρω από τη χοληδόχο κύστη και συμφύσεις που συνήθως ανευρίσκονται με τα πέριξ όργανα ( στερεές ταινίες συνδετικού ιστού που προκαλούνται από παλαιές φλεγμονές).
Μετά τη λύση των συμφύσεων με ειδικά εργαλεία (διπολική διαθερμία) που εξασφαλίζουν την αιμόσταση, ακολουθεί παρασκευή σε εκείνη την περιοχή της χοληδόχου κύστεως που αφορά στα αγγεία της. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αναγνωριστεί πλήρως η ανατομία αυτής της περιοχής διότι κοντά στις δομές που πρέπει να απολινωθούν και να διαταμούν (να δεθούν και να κοπούν) υπάρχουν ζωτικής σημασίας δομές που πρέπει να παραμείνουν ανέπαφες. Όταν αναγνωριστεί πλήρως η περιοχή των αγγείων, ο χειρουργός παρασκευάζει και διατέμνει τον κυστικό πόρο (τον σωλήνα που παροχετεύει τη χολή από τη χοληδόχο κύστη στη διαδρομή της για το έντερο, δηλαδή στον χοληδόχο πόρο). Επίσης αναγνωρίζεται, παρασκευάζεται και διατέμνεται η κυστική αρτηρία (το αγγείο που τροφοδοτεί με αίμα τη χοληδόχο κύστη). Το «σφράγισμα» των παραπάνω αγγείων εξασφαλίζεται με κλιπς. Ακολουθεί η αποκόλληση της χοληδόχου κύστεως από την κοίτη του ήπατος η οποία πρέπει να επιτελεστεί με προσοχή στο πλάνο συνδετικού ιστού μεταξύ χοληδόχου κύστεως και κοίτης ήπατος ώστε να μην τραυματιστεί κανένα από τα δύο. Σε αυτό η ομάδα μας έχει διευκολυνθεί πολύ από τη χρήση της λαπαροσκοπικής σπάτουλας (μονοπολική διαθερμία). Ακολουθεί επιμελής αιμόσταση με χρήση διπολικής διαθερμίας και πλύσεις της περιοχής με φυσιολογικό ορό. Η χοληδόχος κύστη αφαιρείται από το ομφαλικό τραύμα, αφού τοποθετηθεί σε ειδική λαπαροσκοπική σακούλα (Endo Bag). Τα τραύματα του δέρματος συρράπτονται με απορροφήσιμο ράμμα.
(Πρώτη καταχώρηση: 30 Απριλίου 2009, 16:57)
