Με πρωτοσέλιδο άρθρο που τιτλοφορείται «Οφσάιντ με τις off shore» η εφημερίδα «Αυγή» ασκεί κριτική για το ζήτημα της διάταξης για τις offshore αναφέροντας μεταξύ άλλων:
«Η νομική δυνατότητα υπουργών, βουλευτών και εν γένει κρατικών λειτουργών να αναπτύσσουν οικονομικές δραστηριότητες σε “φορολογικά συνεργάσιμα” κράτη, μεταξύ των οποίων και δεκάδες “φορολογικοί παράδεισοι”, σε μια περίοδο που τα βάρη της εξόδου από την κρίση επωμίζονται όσοι δεν έχουν οδό διαφυγής, αποτελεί κοινωνική πρόκληση και πρέπει αμέσως να αρθεί. Είτε το απαίτησαν οι δανειστές είτε το εισηγήθηκε η GRECO (ομάδα κρατών για την καταπολέμηση της διαφθοράς), η κυβέρνηση δεν έχει κανέναν ουσιαστικό λόγο να επιμείνει σε μια διάταξη που αφενός σκανδαλίζει το κοινό περί δικαίου αίσθημα και αφετέρου δεν πρόκειται ποτέ να εφαρμοστεί, διότι καμία κυβέρνηση και κανένα πρόσωπο δεν θα μπορέσουν να σταθούν στη θέση τους. Το γεγονός ότι κόμματα της αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα η Ν.Δ. γνώριζαν το θέμα και τώρα υποκρίνονται τον ανήξερο προφανώς και δεν πρέπει να λειτουργήσει συμψηφιστικά».
Στο εν λόγω άρθρο γίνεται λόγος για «κόκκινη γραμμή στην κοινωνία» που δεν είναι άλλη από το «ασυμβίβαστο μεταξύ πολιτικής ενασχόλησης και “εξωχώριας” οικονομικής δραστηριότητας σε φορολογικούς παραδείσους, έστω και “φορολογικά συνεργάσιμους”».
Σε δεύτερο άρθρο που φέρει τον τίτλο «Το νόμιμο δεν είναι και ηθικό» ο συντάκτης τονίζει πως «είναι νόμιμο να έχει κανείς offshore», ωστόσο διερωτάται: «Δικαιούται ένας υπουργός που καταθέτει π.χ. φορολογικό νομοσχέδιο ή ένας βουλευτής που το ψηφίζει ή έστω το καταψηφίζει να αυτοεξαιρείται από τα -ας υποθέσουμε δίκαια- βάρη που επιβάλλει στους πολίτες;… Δικαιούνται τα μεγαλοστελέχη των τραπεζών που έχουν επανειλημμένα ανακεφαλαιοποιηθεί με τα χρήματα των φορολογουμένων να κρατάνε την offshore τους – και μαζί χαμηλά τον φόρο εισοδήματος; Γιατί να ανεχθεί ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας τα δύο μέτρα και δύο σταθμά και με τη βούλα της Βουλής;».
Και συνεχίζει: «Η απάντηση είναι σαφής: Δεν πρέπει να το ανεχθεί».
