Διαδήλωση διαμαρτυρίας με αίτημα την απελευθέρωση των συγγενών τους, οι οποίοι κρατούνται για πολιτικούς λόγους, πραγματοποίησαν έξω από το Κοινοβούλιο της Κούβας πενήντα «κυρίες στα λευκά», δηλαδή μητέρες και σύζυγοι φυλακισμένων.
Η αστυνομία χρειάστηκε να τις προστατεύσει από εκατοντάδες φιλοκυβερνητικούς διαδηλωτές, οι οποίοι ήρθαν σε αντιπαράθεση μαζί τους, καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας που διήρκεσαν οι διαμαρτυρίες, τις οποίες το καθεστώς ανέχθηκε.
Η οργάνωση των γυναικών σχηματίστηκε μετά από τον Μάρτιο του 2003, όταν 75 διαφωνούντες συνελήφθησαν και τελικά καταδικάστηκαν σε κάθειρξη 28 ετών με την κατηγορία ότι ήταν μισθοφόροι της αμερικανικής κυβέρνησης.
Ανάμεσα στις γυναίκες ήταν η Ρέινα Ταμάγιο, ο γιος της οποίας, Ορλάντο Ζαπάτα, πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου μετά από απεργία πείνας 85 ημερών.
Ένας άλλος απεργός πείνας, ο Γκιγιέρμο Φαρίνας, ο οποίος άρχισε τη διαμαρτυρία την επομένη του θανάτου του Ζαπάτα για την απελευθέρωση 26 κρατουμένων που είναι άρρωστοι, είπε χθες ότι τον επισκέφθηκε στο νοσοκομείο κρατικός αξιωματούχος, ο οποίος τον προέτρεψε να σταματήσει.
«Του είπα ότι η θέση μου παραμένει η ίδια, δηλαδή δεν έχω κανένα εξωπραγματικό αίτημα και ότι είμαι πιο υποχωρητικός συγκριτικά με τη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία ζητά την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων, ενώ εγώ μόνο των 26 που είναι περισσότερο άρρωστοι», είπε ο Φαρίνας.
Η Ευρώπη έχει καταδικάσει τον θάνατο του Ζαπάτα, τον οποίο χαρακτήρισε «εγκληματικό» και είπε ότι μπορούσε να είχε αποφευχθεί, ενώ έχει ανακοινώσει ότι θα επιδιώξει στενότερες σχέσεις με τους διαφωνούντες στο νησί.
Η κουβανική κυβέρνηση αντέδρασε με οργή, λέγοντας ότι ο Ζαπάτα ήταν εγκληματίας του κοινού ποινικού δικαίου και όχι πολιτικός κρατούμενος.
