Ρεπορτάζ: Αντώνης Ζήβας
Το βράδυ της Παρασκευής 2/1, ο Ντόναλντ Τραμπ συγκάλεσε μια κλειστή σύσκεψη με ανώτερους αξιωματούχους της κυβέρνησής του και αποφάσισε την έγκριση επιχείρησης στο Καράκας για τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο.
Παρόντες ήταν ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, ο διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ, ο πρόεδρος του Μικτού Επιτελείου Νταν Κέιν και ο βασικός σύμβουλος του Τραμπ, Στίβεν Μίλερ.
Σημαντική ήταν η απουσία του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, ο οποίος δεν εμφανίστηκε ούτε την επόμενη ημέρα όταν η ίδια ομάδα ανακοίνωσε την επιτυχή ολοκλήρωση της επιχείρησης. Η Wall Street Journal στο ρεπορτάζ της για τους μήνες προετοιμασίας της επιδρομής δεν ανέφερε καν το όνομά του.
Σύμφωνα με άρθρο του New Yorker, η απουσία του Βανς πιθανόν οφείλεται σε ιδεολογικές διαφορές: ο ίδιος υπηρέτησε στο Ιράκ και έχει επανειλημμένα εκφράσει έντονη κριτική στον αμερικανικό παρεμβατισμό, τόσο πριν όσο και μετά τη θητεία του Τραμπ στον Λευκό Οίκο.
Το περασμένο Σαββατοκύριακο, ωστόσο, υποστήριξε δημόσια την επιχείρηση, χαρακτηρίζοντας τη Βενεζουέλα «πηγή ναρκωτικών και κέντρο κερδοφορίας για όλα τα καρτέλ της Λατινικής Αμερικής». Παράλληλα, παραδέχθηκε ότι υπήρχαν ανησυχίες για το πετρέλαιο, με επικρίσεις ότι οι ΗΠΑ εκμεταλλεύτηκαν τα αποθέματα της χώρας χωρίς να τηρούν αρχές.
Ο Βανς συνέχισε, σημειώνοντας ότι πριν από είκοσι χρόνια, το προηγούμενο καθεστώς της Βενεζουέλας είχε απαλλοτριώσει αμερικανική πετρελαϊκή περιουσία, την οποία χρησιμοποιούσε για να χρηματοδοτεί παράνομες δραστηριότητες και να πλουτίζει. «Κατανοώ τις ανησυχίες για στρατιωτική δράση, αλλά δεν μπορούμε να αφήσουμε έναν κομμουνιστή να κλέβει τα πράγματά μας», δήλωσε.
Τις επόμενες ημέρες, ο Λευκός Οίκος παρουσίασε διάφορες αντιφατικές θέσεις και αιτιολογήσεις για την επιδρομή.
Ο Τραμπ ανέφερε ότι οι ΗΠΑ θα «διοικούν» τη Βενεζουέλα, ενώ στην πράξη δεν είχαν τοποθετήσει στρατεύματα και η αντιπρόεδρος της χώρας, Ντέλσι Ροντρίγκες, ανέλαβε τα ηνία και προσπάθησε να συσπειρώσει τους πολίτες ενάντια στην Ουάσινγκτον.
Το πρωί της Κυριακής, ο Ρούμπιο ξεκαθάρισε ότι ο αμερικανικός ρόλος περιορίζεται στη συνέχιση ενός ναυτικού αποκλεισμού στο πετρέλαιο, ως μέσο πίεσης για πιο φιλική πολιτική από την Καράκας.
Ο αποκλεισμός, πάντως, υπήρχε ήδη πριν τη σύλληψη του Μαδούρο και δεν υποδηλούσε κάποιο σχέδιο «διαχείρισης» της χώρας.
Το άρθρο του New Yorker υπογραμμίζει ότι ο Ρούμπιο έχει καθαρά αντικομμουνιστική προσέγγιση, κατηγορώντας την Κούβα για στήριξη στον Μαδούρο και πλήρη έλεγχο του μηχανισμού εσωτερικής ασφάλειας. Ο Στίβεν Μίλερ, από την πλευρά του, προωθεί μια ευρύτερη ιστορική θεώρηση ιμπεριαλιστικής στρατηγικής, τονίζοντας ότι η Δύση έχει ήδη εφαρμόσει «αντίστροφη αποικιοκρατία» μέσω κοινωνικής πρόνοιας και εμβασμάτων στα πρώην εδάφη της. Σε συνέντευξή του στο CNN, ανέφερε πως οι διεθνείς σχέσεις καθορίζονται από δύναμη, βία και εξουσία.
Σύμφωνα με τους Financial Times, ο αδελφός της Ροντρίγκες είχε μιλήσει πέρυσι με αξιωματούχους στην Ουάσιγκτον, χωρίς να διευκρινίζεται τι υποσχέσεις δόθηκαν. Παράλληλα, ο Τραμπ επικεντρώθηκε στο πετρέλαιο, λέγοντας ότι οι εταιρείες θα αναλάβουν την αναδόμηση του συστήματος, χωρίς όμως να έχει υπάρξει συμφωνία με αυτές.
Η απουσία του Βανς εκτιμάται ως ένδειξη της ειρηνιστικής του στάσης, ιδιαίτερα σε σχέση με τους σκληροπυρηνικούς της ομάδας Τραμπ.
Δημοσκοπήσεις CBS/YouGov έδειξαν ότι πριν την επιδρομή το 70% των Αμερικανών ήταν αντίθετοι σε στρατιωτική δράση στη Βενεζουέλα, ενώ αμέσως μετά τη σύλληψη του Μαδούρο μόνο το 36% υποστήριζε «έντονα ή κάπως» την επιχείρηση.
