«24 ώρες χωρίς εμάς»… ονομάζεται η 1η Μαρτίου, στο πλαίσιο διεθνούς εκστρατείας για την ανάδειξη της αξίας και του πλούτου που αποτελούν οι μετανάστες σε όλη την Ευρώπη. Ξεκίνησε από πρωτοβουλίες μεταναστών στη Γαλλία και την Ιταλία και έχουν προστεθεί η Ισπανία, η Πορτογαλία, το Βέλγιο και η Γερμανία.
Φέτος, ο συμβολικός εορτασμός επεκτάθηκε και στην Ελλάδα.
Στο πλαίσιο του εορτασμού, έγινε το μεσημέρι συζήτηση για το μεταναστευτικό ζήτημα. Σε αυτήν συμμετείχαν η διευθύντρια του 132ου δημοτικού σχολείου Στέλλα Πρωτονοτάριου, ο αρθρογράφος της «Καθημερινής» Πάσχος Μανδραβέλης, ο πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου Δημήτρης Χριστόπουλος, ο 28χρονος «δεύτερης γενιάς», νιγηριανής καταγωγής, μετανάστης, Μανώλης Αφολάνιο, η δικηγόρος από το Δίκτυο Υποστήριξης Μεταναστών και Προσφύγων Γιάννα Κούρτοβικ, ο Γ.Γ. Μεταναστευτικής Πολιτικής του Υπουργείου Εσωτερικών Ανδρέας Τάκης, ο διευθυντής της εφημερίδας «Αυγή» Νίκος Φίλης και ο Βασίλης Χρονόπουλος από το διαδικτυακό περιοδικό «diavatirio.net».
Συντονιστής της συζήτησης ήταν ο δημοσιογράφος Νίκος Αγκρο.
Η κ. Πρωτονοτάριου είναι η εκπαιδευτικός εκείνη η οποία είχε εκδιωχθεί, διότι εφάρμοσε στο σχολείο ό,τι υλοποιείται ευρέως στην Ευρώπη και προτάσσεται από Π.Δ. του πρώην υπουργού Παιδείας, Γεράσιμου Αρσένη.
Επανήλθε πρόσφατα ως διευθύντρια στο 132ο δημοτικό σχολείο.
Μαζί με τους άλλους δασκάλους προχώρησε σε πρακτικές σύνδεσης του σχολικού περιβάλλοντος με τον γονεϊκό χώρο, διδασκαλία της μητρικής γλώσσας στα παιδιά μεταναστών και διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στους γονείς τους.
Η πρακτική αυτή, όπως είπε η ίδια, σταμάτησε τα φαινόμενα βίας μεταξύ των παιδιών και έφερε τους γονείς κοντά στο σχολείο.
Η κ. Πρωτονοτάριου επεσήμανε ότι σήμερα υπάρχουν διευθυντές σχολείων που αρνούνται να εγγράψουν μετανάστες μαθητές και ότι υπάρχουν σοβαρές μαθητικές διαρροές από σχολεία, όπου δεν έχει ληφθεί μέριμνα για τους μαθητές αλλοδαπής καταγωγής.
Υπερασπιζόμενος τη δυναμική αυτορρύθμισης της ελεύθερης αγοράς, ο κ. Μανδραβέλης σημείωσε ότι «η οικονομική δραστηριότητα ορίζει πόσους χρειαζόμαστε. Όσο υπάρχουν διαθέσιμες δουλειές, θα έρχονται» και επεσήμανε ως βασικό πρόβλημα την έλλειψη ελέγχου στα εργοτάξια και τις βιοτεχνίες.
Στη δυναμική των πολιτισμών και των εθνικών ταυτοτήτων, που δεν είναι στατικές, αλλά εξελίσσονται, αναφέρθηκε ο κ. Χριστόπουλος, απαντώντας στην επιχειρηματολογία που καταδικάζει την ανατροπή του παρωχημένου καθεστώτος χορήγησης της ελληνικής υπηκοότητας και επικρίνει το νομοσχέδιο για τη χορήγηση υπηκοότητας και πολιτικών δικαιωμάτων σε αλλοδαπούς που διαμένουν επί χρόνια στη χώρα.
Σημείωσε ότι, από όσους πρόσφυγες και μετανάστες τρέπονται σε φυγή από τις χώρες τους, μόνο το 10%-15% κατευθύνεται προς την Ευρώπη και δεν είναι στόχος οι εύπορες χώρες, όπως νομίζουν οι κάτοικοί τους.
«Δεν έχει κανένας δικαίωμα να μας πει εάν είμαστε Έλληνες ή όχι. Εμείς έχουμε γεννηθεί και μεγαλώσει εδώ», τόνισε ο μουσικός Μανώλης Αφολάνιο και ο Αλβανός δημοσιογράφος Νίκος Άγκνο συμπλήρωσε:
«Κάποτε προσπαθούσα να εξηγήσω στην κόρη μου, που έχει γεννηθεί εδώ, ότι είναι μετανάστρια. Διότι αυτή ήταν η κατάσταση για τα παιδιά μας μέχρι τώρα. Η κόρη μου θύμωσε και μου είπε: Μετανάστης είσαι εσύ και φαίνεσαι. Εγώ δεν είμαι μετανάστρια». Στα αυτιά του μικρού παιδιού η λέξη «μετανάστρια» και η αμφισβήτηση της πραγματικής του ιδιότητας ηχούσε σαν βρισιά.
Στην «κολοσσιαία συνδρομή των μεταναστών στην καθημερινότητα και την οικονομική δραστηριότητα», αναφέρθηκε η κ. Κούρτοβικ και ο κ. Τάκης εξήγησε ότι με το νομοσχέδιο «εκδηλώνεται με πολιτικά σημαίνοντα τρόπο η αναγνώριση της συμμετοχής των μεταναστών στη ζωή της χώρας».
Όπως εξήγησε, το νομοσχέδιο «δημιουργεί προϋποθέσεις για ευημερία, ασφάλεια και προκοπή για όλους», αφού πλέον «οι μετανάστες που θα αποκτήσουν την υπηκοότητα θα ταυτίζονται με το δημόσιο συμφέρον των Ελλήνων».
«Τσιγγούνικο» και «άτολμο», χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ο κ. Φίλης.
Συμπλήρωσε, όμως, ότι «είναι θετικό, διότι ενεργοποιεί μια δύσκολη διαδικασία πολιτικής συμμετοχής των ξένων μέσω των δημοτικών εκλογών (…). Έχει ξεκινήσει μια περίοδος οικονομικής κρίσης που αναμένεται να πλήξει τους πιο φτωχούς.
Αυτοί, Έλληνες και ξένοι, χρειάζεται να έχουν τη δύναμη της πολιτικής συμμετοχής και της διατύπωσης του δικού τους λόγου, για να μην πυροδοτηθούν εκρήξεις στη βάση της κοινωνίας. Διότι εργατικό δυναμικό χωρίς δικαιώματα αποτελεί αιτία ακόμη μεγαλύτερης εργασιακής απαξίωσης».
Όπως σημείωσε, στην 20χρονη ιστορία της Ελλάδας ως χώρας υποδοχής αλλοδαπών, η αρχική προκατάληψη για τους Αλβανούς αντικαταστάθηκε με την προκατάληψη ενάντια στους μουσουλμάνους και την ταύτιση του Ισλάμ με την τρομοκρατία.
Με την παρατήρηση «Στο σύνθημα “Είμαστε όλοι μετανάστες” απαντώ “Μακάρι να ήμασταν όλοι ντόπιοι”» έκλεισε τον κύκλο των παρεμβάσεων ο κ. Χρονόπουλος, ο οποίος αναφέρθηκε στη μεταναστευτική ιστορία των Ελλήνων εντός και εκτός ημεδαπής.
