ΔΕΥΤΕΡΑ 30 ΙΟΥΛΙΟΥ
ΟΙ ΑΜΟΝΤΑΡΙΣΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ
Για την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων
Τελικά για όλα τα μεγάλα μυστήρια των εποχών υπάρχουν εξηγήσεις. Δεκάδες χρόνια τώρα, αναρωτιόμουνα γιατί η Βασίλισσα της Αγγλίας κυκλοφορεί με αυτά τα καπέλα «τεράτου» συνδυασμένα πάντα με ρούχα που θυμίζουν πατρόν βιοτεχνίας ελληνικής επαρχίας, για πρώην παχουλές, με παπούτσια που φλερτάρουν κανονικότατα με τα δύο μεγάλα χριστιανικά σωματεία «Ζωή» και «Σωτήρα»…
Ναι, οι κυρίες που ανήκουν σε αυτά τα σωματεία, επιλέγουν παπούτσια που η Βασίλισσα Ελισάβετ, λανσάρει αιώνες τώρα.
Αυτό το styling της Βασίλισσας, ήταν χιλιάδες χρόνια ανεξήγητο, όπως και η αισθητική του πρίγκιπα Καρόλου.
Η (Γ)Kαμήλα «ως παράνομη σχέση», με το μαλλί φριζέ που έμοιαζε πάντα να υπέστη βλάβη από λάθος μπικουτί και το σουλούπι «αντρόγυνο» με προβλημάτιζε, χαλαρά όμως, γιατί ούτε γειτόνισσα την έχω, ούτε συγγενή για να τρώμε μαζί, δύο φορές τον χρόνο.
Αφήνοντας την «καλή κοινωνία» της Αγγλίας και κάνοντας focus στον απλό λαό, θυμάμαι, παλιά, ένας κολλητός μου στο πανεπιστήμιο, είχε πάθει πανικό, από βρώμικη Αγγλίδα που την νύχτα έδειχνε θεά, μέχρι να πέσει φως στα επίμαχα…
Αυτές οι Αγγλίδες στην μεγάλη πλειοψηφία, κυκλοφορούσαν επί σειρά ετών με αξύριστες μασχάλες και εγκαταλελειμμένες φτέρνες, αλλά το «πέρναγαν» άποψη. Η αποθέωση της γυφτιάς τους όμως αποκαλύφθηκε από γνωστό μου που δουλεύει στον έλεγχο αποσκευών του αεροδρομίου, ο οποίος είχε να μου λέει, με το πόσο βρώμικες είναι οι Αγγλίδες στην μεγάλη πλειοψηφία όταν φτιάχνουν αποσκευές. Μέχρι τις ντομάτες και τα φρούτα που αγόραζαν από την Ελλάδα τα «χώνανε» μέσα στις γόβες (μπλιααααχ)
ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών θυμήθηκα τα πάντα όλα που έχω διαπιστώσει για την αισθητική αυτού του λαού.
Αν είχαμε κάνει εμείς κάτι αντίστοιχο, νομίζω ότι θα ονομάτιζαν τα διεθνή μέσα την Ελλάδα ως «ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ». Η έναρξη των Ολυμπιακών στην Αθήνα, σόρυ κιόλας θα έπρεπε να κρατηθεί σε ένα μουσείο εικόνας και ήχου ως πρότυπο παρουσίασης για τα επόμενα 100 χρόνια.
Θα μου πεις οι καημένοι οι Άγγλοι τι να δείξουν; Μέχρι τον 18ο αιώνα στις λάσπες ζούσανε και στα δένδρα κοιμόντουσαν. Γι αυτό και ξεκίνησαν με εικόνες από την Αγγλική εξοχή με προβατάκια, χορταράκια, σπιτάκια και παιδάκια, μετά περάσανε στα φουγάρα και στον σαματά!
Μεγάλη παράλειψη να μην κάνουν ένα πέρασμα – αναφορά στην αισθητική της καπελαδούρας.
Με αυτά και με άλλα πάντως, αισθάνομαι πόσο δραματικά πρέπει να μας έχουν στο μάτι, για όσα φτιάξαμε πριν απ’αυτούς, αισθάνομαι επίσης πόσο βλάκες αποδειχθήκαμε ως νεοέλληνες που δεν διαχειριστήκαμε όπως έπρεπε το ισχυρότερο Brand name στον κόσμο, αισθάνομαι πόσοι εκπληκτικοί είμαστε στην οργάνωση όταν το αποφασίσουμε, αισθάνομαι πόσους ταλαντούχους δημιουργούς έχουμε, πόσους εξαιρετικούς τεχνικούς διαθέτουμε για μεγάλες τηλεοπτικές καλύψεις και αισθάνομαι ότι θα ήθελα να ξαναδώ την τελετή έναρξης της Ολυμπιάδας της Αθήνας «σπλιταρισμένη» με εκείνη του Λονδίνου…
ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΣΕ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΧΩΡΟ
Τεράστιο στρες δημιουργεί ο γάμος. Είδατε τι έπαθε η Δήμητρα Ματσούκα. Παντρευότανε σ ένα μήνα. Όμως με διαφορετικό κύριο από τον μέλλοντα γαμπρό πήγε διακοπές και με επίσης διαφορετικό κύριο φέρεται σύμφωνα με δημοσιεύματα να παίζει ρακέτες.
ΑΠΟΡΙΑ. Ο Σάκης στην Μύκονο και ο Μαρτάκης στο «Alexander» μαζί με τον ΝτεΝίρο και τον Τραβόλτα;
«Καρφίτσα» δεν πέφτει στις παραστάσεις του Μάρκου Σεφερλή στο Δελφινάριο. Κορυφαία στιγμή της παράστασης όπως μου είπανε, το «νούμερο» που βγαίνει ως Βίκυ Σταμάτη!!!
ΜΙΚΡΕΣ ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΟΙΚΑΝΟΥΣ
Τι θα λέγατε να τους μετακινούσαμε με το μετρό; Είναι θαύμα τις τελευταίες μέρες χωρίς κλιματισμό.
Είναι και πολλοί που έχουν σαλτάρει και που μοιάζουν σαν ατραξιόν! Προχθές ένας στο μετρό χωρίς κλιματισμό τραγουδούσε με χωνί βοσκόπουλο, ακατάπαυστα.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ
ΜΗΝ ΣΠΑΖΟΚΕΦΑΛΙΑΖΕΤΕ. Μία είναι η λύση. Αν θέλετε να βάλετε κατιτίς στα ταμεία, βάλτε ΔΟΣΕΙΣ, πιο πολλές και από τον Κωτσόβολο. Όταν λέμε δόσεις εννοούμε 60, 80, 100…
Αν δεν το κάνετε αυτό, τζάμπα θα καίτε τους ανεμιστήρες, τζάμπα οι πορτοκαλάδες που θα πίνετε στις συσκέψεις, τζάμπα τα ξενύχτια.
Τα θέματα είναι απλά. Θα πηγαίνουμε στον έφορο μας με την μισθοδοσία μας (όσοι έχουμε ακόμη δουλειά). Θα κοιταζόμαστε στα μάτια και θα συμφωνούμε στο ποσό μέχρι νεοτέρας. (Το γιατί εγώ χαραμίζομαι με τέτοια οικονομολογική σκέψη δεν το καταλαβαίνω αλλά δεν είναι στιγμή για υπαρξιακά)
Άλλη λύση δεν παίζει… Στην αρχή σκεφτήκαμε με μια παρέα εναλλακτικών φίλων, να παραδοθούμε μόνοι μας. Δεν θα το δεχθούν. Μαζευόμαστε πολλοί και δεν χωράμε. Αφήστε τα έξοδα. Φως, νερό, φαγητό και από μπικικίνια στο ταμείο (Ο).
