Θύμησες, που σαν τις στάλες της βροχής διαμαρτύρονται στον «τσίγκο» που λέγεται ζωή, που σαν σπυριά ανακρούουν κι αναπηδούν στο «ταψί» της ανθρωπότητας.
 |
| Κατά την άφιξη του κ. Λαζόπουλου στην εκδήλωση |
Θύμησες, που κροταλίζουν στην στιλπνή επιφάνεια των συναισθημάτων μας, που αγριεύουν τον ψυχισμό και χαράζουν ανεξίτηλα τα σημάδια τους μέχρι να σημάνει η ώρα της μεγάλης φυγής. Είμαστε μια σταγόνα σ’ έναν ωκεανό ανθρώπινων υπάρξεων, μα το ύστατο ταξίδι μας στα ουράνια δεν σημαίνει την απουσία μας.
«Ζούμε με τις μνήμες μας, κι όταν πεθαίνουμε γινόμαστε οι μνήμες των άλλων…» Επαναλαμβάνοντας αυτά τα πικρά αλλά αυθεντικά λόγια, ο κ. Λαζόπουλος θέλησε να τιμήσει τον φίλο του, Παύλο Κάγιο, δημοσιογράφο και συγγραφέα τού (τέταρτου κατά σειρά) βιβλίου του με τίτλο «Και με κλειστά μάτια θα βλέπω», στην προχθεσινή παρουσίαση που οργάνωσαν οι εκδόσεις Καστανιώτη και η Ταινιοθήκη Ελλάδος.
 |
| Πάντα φιλικός και με απλότητα, ο κ. Λαζόπουλος μίλησε στο ΒΙΒΛΙΟΡΑΜΑ |
Σε μιαν έντονα φορτισμένη ατμόσφαιρα, που κυριολεκτικά «έσταζε» συγκίνηση, νοσταλγία κι έναν αμετανόητο ρομαντισμό, καθηλωμένοι στο «σκαμνί του χρόνου», παρακολουθήσαμε την… ζωή μας μέσα από το κινηματογραφικό τρέιλερ που προβλήθηκε, απομείναμε στοχαστικοί κι έρημοι ακούγοντας τ’ αποσπάσματα του βιβλίου που ανέγνωσαν οι ηθοποιοί Αλεξία Καλτσίκη και Θάνος Σαμαράς, και, τελικά, παραδοθήκαμε στον μεστό λόγο του συγγραφέα και του δημοφιλούς Λάκη Λαζόπουλου.
«Επιτέλους, γράφονται και βιβλία που κραυγάζουν!» είπε με νόημα ο κ. Λαζόπουλος. «Βιβλία που μπορούν να ανθίστανται, φωνές αντίδρασης σε αυτό που ζούμε…».
 |
| Ο μεγάλος μας σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος |
Και ο κ. Κούνδουρος, ο «πατριάρχης» της κινηματογραφίας όπως τον χαρακτήρισαν, μιλώντας για τον ταλαντούχο συγγραφέα Παύλο Κάγιο, τόνισε πως διαβάζοντάς τον νιώθες πως ο γράφων ξετυλίγει κι απλώνει στο τραπέζι τα φυλλοκάρδια του. Και πρόσθεσε πως πρόκειται για έναν άκρως κινηματογραφικό συγγραφέα, που δεν έχει κρατήσει τίποτε κρυφό, τίποτε για τον εαυτό του.
«Τα βιβλία του Παύλου Κάγιου είναι αυτοβιογραφικά», είπε χαρακτηριστικά ο διακεκριμένος μας σκηνοθέτης.
 |
| Με τον ταλαντούχο συγγραφέα και δημοσιογράφο Παύλο Κάγιο |
Ο Παύλος Κάγιος έχει να επιδείξει μια σπάνια ευαισθησία, τόσο στον τρόπο γραφής όσο και στο είδος της θεματολογίας με την οποία αρέσκεται να καταπιάνεται.
Τούτο είναι ίσως το αρτιότερο βιβλίο του, μεστωμένο στο πέρασμα του χρόνου, ώριμο όχι μόνο ως προς τα εκφραστικά μέσα του συγγραφέα αλλά και ως προς την αβίαστη ανάπτυξη της ύλης.
Οι σκηνές που περιγράφει διαθέτουν, πράγματι, όλη εκείνη την σκηνογραφική μαεστρία, που σε όσους έχουν σπουδάσει κινηματογραφία θυμίζει πλατό. Τα μηνύματά του βαθιά, αυθεντικά, γνήσια, η ροή του λόγου αδιάσπαστη, και οι ανατροπές συντελούνται εσωτερικά, ψυχολογικά, χωρίς ασφαλώς να απουσιάζει η εξωτερική δράση.
Το ΒΙΒΛΙΟΡΑΜΑ ασφαλώς έδωσε το παρών στην σπουδαία αυτή εκδήλωση, και σας παρουσιάζει μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα στιγμιότυπα της υπέροχης εκείνης βραδιάς:
Διαβάστε επίσης: «Και με κλειστά μάτια θα βλέπω»
