Η Κλοντέτ Κόλβιν, η οποία είχε μετατραπεί στα δεκαπέντε της χρόνια, το 1955, σε μορφή του αγώνα για τα πολιτικά δικαιώματα, όταν αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της σε λεωφορείο στην Αλαμπάμα του φυλετικού διαχωρισμού σε λευκή, εννιά μήνες προτού πράξει το ίδιο η Ρόζα Παρκς, απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών, ανακοίνωσε χθες Τρίτη το ίδρυμα που φέρει το όνομά της.
Claudette Colvin, who refused to move seats on a bus at start of civil rights movement, dies at 86 https://t.co/lHEXLAnVSK
— ABC13 Houston (@abc13houston) January 14, 2026
MONTGOMERY, Ala. (AP) — Claudette Colvin, whose 1955 arrest for refusing to give up her seat on a segregated Montgomery bus helped spark the modern civil rights movement, has died. She was 86.https://t.co/5PKGaBIHjN
— 21 South News (@21SouthNews) January 14, 2026
Claudette Colvin, whose 1955 arrest for refusing to give up her seat on a segregated Montgomery bus helped spark the modern civil rights movement, has died. She was 86.
Colvin was arrested months before Rosa Parks gained international fame for refusing to give up her seat on a… pic.twitter.com/gnbHLh5si8
— ABC News (@ABC) January 14, 2026
«Για εμάς, ήταν πολλά περισσότερα από ιστορική μορφή. Ήταν η καρδιά της οικογένειάς μας, σοφή, ανθεκτική και βασισμένη στην πίστη», ανέφερε το Ίδρυμα Κλοντέτ Κόλβιν στη νεκρολογία της εκλιπούσας.
Today we honor the life of Claudette Colvin, a fearless civil rights pioneer who, at just 15, refused to surrender her dignity on a segregated Montgomery bus. Her courage helped pave the way for the legal fight that ended Jim Crow transit. May her legacy live on. pic.twitter.com/efQsVvrxdq
— Rep. Ritchie Torres (@RepRitchie) January 14, 2026
Η πράξη της που έμεινε στην ιστορία
Η Κλοντέτ Κόλβιν ήταν μόλις 15 ετών όταν συνελήφθη επειδή αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της σε λευκή επιβάτιδα σε λεωφορείο της Αλαμπάμα, σε μια εποχή που ο φυλετικός διαχωρισμός ήταν ακόμη θεσμοθετημένος. Το περιστατικό σημειώθηκε τον Μάρτιο του 1955, εννέα μήνες πριν από την αντίστοιχη και ιστορικά πιο γνωστή πράξη της Αμερικανίδας ακτιβίστριας Ρόζα Παρκς, η οποία στις 1 Δεκεμβρίου 1955, στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα, αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε μια λευκή, ως πράξη αντίστασης στην τότε πολιτική φυλετικού διαχωρισμού των ΗΠΑ που απαιτούσε από τους μαύρους πολίτες να κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και να παραχωρούν τη θέση τους στους λευκούς.
Παρότι η Κόλβιν ήταν η πρώτη που συνελήφθη για παραβίαση των κανονισμών διαχωρισμού στα λεωφορεία του Μοντγκόμερι, η ιστορία της έμεινε για δεκαετίες στη σκιά, καθώς η υπόθεση της Ρόζα Παρκς οδήγησε σε μαζικό μποϊκοτάζ των λεωφορείων και ανέδειξε το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων σε εθνικό επίπεδο.
Έναν χρόνο μετά τη σύλληψή της, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έκρινε ότι ο φυλετικός διαχωρισμός στα λεωφορεία είναι αντισυνταγματικός. Η απόφαση βασίστηκε στην κατάθεση τεσσάρων προσφευγόντων, ανάμεσά τους και η Κλοντέτ Κόλβιν, γεγονός που καθιστά τη συμβολή της καθοριστική για την εξέλιξη της υπόθεσης.
RIP Claudette Colvin, Civil Rights Activist
Plaintiff in Browder v. Gayle
Congressional Certificate (2018)#InMemoriam #RIP pic.twitter.com/EqiQNyguHF— LegacyTributes (@InMemoriamX) January 13, 2026
«Ήξερα ότι καθόμουν στη σωστή θέση»
Σε συνέντευξή της στο BBC το 2018, η Κόλβιν είχε δηλώσει ότι τη στιγμή της σύλληψής της «δεν φοβήθηκα, αλλά ένιωθα απογοητευμένη και θυμωμένη», καθώς ήξερε ότι «καθόμουν στη σωστή θέση».
Είχε επίσης εξηγήσει ότι αντλούσε έμπνευση από εμβληματικές μορφές του αγώνα κατά της δουλείας, όπως η Harriet Tubman και η Sojourner Truth, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ένιωθα σαν τα χέρια της Χάριετ Τάμπμαν να με κρατούν από τον έναν ώμο και της Σότζερνερ Τρουθ από τον άλλον».
Claudette Colvin, whose refusal in 1955 to give up her seat to a white woman on a segregated bus in Montgomery, Ala., came months before it was overshadowed by a similar act of resistance in the same city by Rosa Parks, a historic moment that helped galvanize the civil rights…
— Yvette Carnell 🇺🇸 (@BreakingBrown) January 13, 2026
Στα επόμενα χρόνια της ζωής της εργάστηκε ως νοσηλεύτρια στη Νέα Υόρκη, ενώ, σύμφωνα με το ίδρυμά της, απεβίωσε στο Τέξας, αφήνοντας πίσω της μια ιστορική παρακαταθήκη που αναγνωρίστηκε πλήρως μόλις τις τελευταίες δεκαετίες.
