Όταν το 1996 η Ελλάδα και η Τουρκία έφθαναν στα πρόθυρα του πολέμου με αφορμή την κυριότητα των βραχονησίδων Ίμια, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον, περιέγραφε πως δεν μπορούσε να καταλάβει πως δύο σύμμαχες χώρες θα οδηγούνταν στα άκρα για «δύο βράχους». Έλα, όμως, που η ιστορία επαναλαμβάνεται; Αυτήν τη φορά, στην άλλη άκρη της Γης, στην Ανατολική Ασία. Μήλον της έριδος; Τα νησιά Σενκάκου, που βρίσκονται μεταξύ Κίνας και Ιαπωνίας.
Το θερμόμετρο ανεβαίνει στην περιοχή, καθώς η Ιαπωνία προχώρησε σε αγορά των επίμαχων νησιών από την ιαπωνική οικογένεια Κουριχάρα στην οποία ανήκαν για το ποσό των 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Με αυτόν τον τρόπο το Τόκιο φιλοδοξούσε να κλείσει το θέμα της κυριότητας των νήσων και να προλάβει την αγορά τους από το Πεκίνο, η οποία θα περιέπλεκε τα πράγματα.
Ωστόσο, η κίνηση αυτή προκάλεσε πολύ μεγαλύτερες εντάσεις από αυτές που υπολογιζόταν να προλάβει, αφού οι Κινέζοι οργάνωσαν διαμαρτυρίες και αναποδογύρισαν ιαπωνικά αυτοκίνητα, γεγονός που με τη σειρά του προκάλεσε την αντίδραση των Ιαπώνων, οι οποίοι κολύμπησαν ως τα νησιά και τοποθέτησαν την ιαπωνική σημαία.
Επισήμως, το Πεκίνο δεν κρύβει τη δυσαρέσκειά του για την αγορά των νησιών, χαρακτηρίζοντάς την «παράνομη και άκυρη», ενώ επιφυλάχθηκε παντός δικαιώματος επί της κυριότητας των νησιών. Tα μικροσκοπικά νησιά έχουν τεράστια γεωπολιτική αξία και ενδιαφέρουσες προοπτικές, καθώς βρίσκονται πολύ κοντά σε ζώνες ελεύθερης ναυσιπλοΐας, ενώ έχουν κοιτάσματα πετρελαίου και μπορούν να αξιοποιηθούν και για αλιευτικούς σκοπούς.
Επιμέλεια: Στέφανος Καλλέργης
