Ηρεμος αλλά και πικραμένος για όλους εκείνους που τον «λιντσάρισαν»κατά την Υπουργική του θητεία ο πρώην Υπουργός Δημόσιας Τάξης Βύρων Πολύδωρας μιλά για τους «τρομοκράτες» του. Οσον αφορά στην απομάκρυνσή του από την κυβέρνηση θεωρεί ότι ήταν «πακεταρισμένος» για να μείνει εκτός βουλής.«Καρφώνει» τον Προκόπη Παυλόπουλο για την σημερινή «ασυλία» του που δε θα μπορούσε να συγκριθεί με το δικό του λιντσάρισμα και χαρακτηρίζει ως «ιερή αγελάδα της Ελληνικής πολιτικής σκηνής» τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Μιλά για τους «τρομοκράτες» του που ενοχοποίησαν τις φράσεις «πραίτωρ», «γράνα» και όλες τις δηλώσεις του.
«Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ»
Τις τελευταίες ημέρες μιλήσατε σκληρά και για το διατροφικό σκάνδαλο και για την ακρίβεια. Ποιο από τα δύο θεωρείτε ότι προκαλεί μεγαλύτερη ζημιά στην εικόνα της κυβέρνησης;
Ουσιαστικά τάχθηκα εναντίον εκείνων που διαστρεβλώνουν και κατασυκοφαντούν με τις πρακτικές τους την ίδια την «πολιτική οικονομία». Ο φιλελευθερισμός και η οικονομία της αγοράς από χώρος δημοκρατικής ηθικής (όπως έλεγε ο Max Weber στο έργο του «Η Προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού») δεν μπορεί να μετατρέπεται σε καννιβαλική ζούγκλα και σε γήπεδο ασυδοσίας, όπου ο δυνατός θα «τρώει» τον αδύνατο. Ζητώ, απαιτώ, η πολιτική να είναι πάνω από την οικονομία, γιατί η πολιτική είναι η θεσμική έκφραση του ιερού υποκειμένου που λέγεται λαός. Ο νόμος, ο κανόνας δικαίου και οι θεσμοί είναι ο θώρακας, η ασπίδα του αδύνατου. Η ασάφεια, η έλλειψη κανόνων και ακόμη χειρότερα, η ανομία είναι το προνόμιο και το χυδαίο πλεονέκτημα των δυνατών. Ας το καταλάβουμε αυτό, επί τέλους. Εγώ ούτε σκληρά ούτε μαλακά μιλώ. Την αλήθεια και την γλώσσα της λογικής ομιλώ. Ερωτώ (σχετικά με την ακρίβεια) πόσοι δικάσθηκαν και πόσοι καταδικάσθηκαν την τελευταία δεκαετία για αισχροκέρδεια του άρθρου 405 του Ποινικού Κώδικα; Ή μήπως θα πρέπει να δηλητηριασθούν από μολυσμένα τρόφιμα χιλιάδες άνθρωποι, προκειμένου να ενεργοποιηθούν post mortem οι έλεγχοι του κράτους; Αυτά τα ερωτήματα οδηγούν την πολιτική και τους πολιτικούς προ των ευθυνών τους. Ανεύθυνη πολιτική δεν συγχωρείται σε καμιά περίπτωση. Θα ισοδυναμούσε με παραίτηση ή ακύρωση της πολιτικής. Συνεπώς έρχεται πολύ ύστερο στη σκέψη μου το ζύγισμα σχετικά με το πιο βλάπτει περισσότερο. Πρώτο στις προτεραιότητες που εγώ θέτω είναι πώς θα πολεμήσουμε αποτελεσματικά και τα δύο αυτά φαινόμενα. Αυτά τα απαραδέκτως συμβαίνοντα.
«Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΘΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ»
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι σε μεγάλα θέματα πηγαίνει καλά. Στα ζητήματα της «καθημερινότητας» όμως βαθμολογείται από τους πολίτες χαμηλά. Πόσο πιστεύετε πως θα σας κοστίσει αυτό στις εκλογές;
Δεν είμαι δημοσκοπολάγνος. Οι πολιτικοί που ασκούνται στις μετρήσεις των φαινομένων είναι απλοί παρατηρητές ή έστω μετρητές. Δεν είναι δημιουργοί, παραγωγοί πολιτικής. Περίπου ένας τέτοιος ρόλος εκχωρεί την πολιτική δράση στους δημοσκόπους. Εκείνοι αποτελούν τον μοχλό και οι πολιτικοί το υπομόχλιο. Αντιστροφές και ανατροπές των ρόλων. Ανεξάρτητα από αυτή και παρένθετη παρατήρηση, σας λέω ότι το κυβερνητικό έργο θα κριθεί ως ένα αλγεβρικό άθροισμα. Είμαι βέβαιος ότι στα μεγάλα και στα μικρά, στα θετικά και αρνητικά το τελικό αποτέλεσμα θα έχει θετικό πρόσημο. Και οι πολίτες έχουν τον τελευταίο λόγο. Με την ψήφο τους. Στην οποία θα μετρήσει αποφασιστικά -ίσως αποφασιστικότερα και από τον όποιο απολογισμό- ο παράγων «εμπιστοσύνη», για ηγέτη και κόμμα. Είναι πέραν πάσης αμφισβητήσεως ότι και στις επόμενες εκλογές ο λαός θα εμπιστευθεί και πάλι (και περισσότερο από κάθε άλλον) τον Κώστα Καραμανλή και τη Ν.Δ. Έτσι φαίνεται καθαρά και στις δημοσκοπήσεις. Αυτό να μην σημαίνει επανάπαυση.
Αν ήσασταν επιχειρηματίας, θα επιλέγατε για συνέταιρο την Deutche Telecom;
Η μακροσκοπική εκτίμηση που κάνω για την Deutche Telecom δεν μου αφήνει καμμιά αμφιβολία ότι πρόκειται για αξιόπιστο και έγκυρο στρατηγικό εταίρο-σύμμαχο. Η συγκεκριμένη επιδικία δεν νομίζω ότι κλονίζει ή επηρεάζει σοβαρά την αξία και το κύρος της D.T. Εννοείται, ότι η Κυβέρνηση δεν θα περιορισθεί στην μακροσκοπική εκτίμηση-αξιολόγηση που κάνω εγώ. Θα προχωρήσει σε ενδελεχή εξέταση των δεδομένων και στοιχείων (και της επιδικίας) προ της τελικής υπογραφής.
Στο θέμα του ΟΤΕ πολλοί συνάδελφοί σας έως σήμερα έχουν καταστήσει διακριτές τις αποστάσεις τους από την συμφωνία, λέγοντας ότι θα ψηφίσουν μόνο και μόνο γιατί είναι κυβερνητικά στελέχη. Εσείς για ποιο λόγο θα υπερψηφίσετε την συμφωνία;
Είμαι υπέρ των μεταρρυθμίσεων. Θέλω να γίνονται πιο γρήγορα, πιο αποφασιστικά. Είναι απαράδεκτη η βραδύτητα στο πρόβλημα της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ για παράδειγμα. Μια βραδύτητα που στοιχίζει πολύ ακριβά. Βραδύτητα και ολιγωρία αδικαιολόγητη. Και δεν μιλώ μόνον για την καθυστέρηση στη λήψη μέτρων. Μιλώ για την έλλειψη της επιχειρηματολογίας στο δημόσιο λόγο-διάλογο. Με αποτέλεσμα, η πολιτική των μεταρρυθμίσεων να συκοφαντείται καθημερινά και συστηματικά. Βάναυσα και άδικα. Και ενώ θα έπρεπε να είχε τύχει της αποδοχής του κοινού, που στην πλειοψηφία του ψήφισε για δεύτερη φορά υπέρ των μεταρρυθμίσεων, ενώ, λοιπόν, θα έπρεπε η πολιτική των μεταρρυθμίσεων θα έπρεπε να είχε γίνει ώριμη κοινωνική απαίτηση, κατάντησε με τον διαρκή συκοφαντικό μονόλογο, να είναι αμφιλεγόμενο ζήτημα. Κυβερνούν οι μειοψηφίες των συντεχνιών και της ωμής βίας; Η κοινωνία, η συντριπτική πλειοψηφία αυτοεγκλείστηκε στην σιωπή της και στην συνθηκολόγησή της; Παρητημένη και αδιάφορη; Για την ίδια της τη μοίρα αδιάφορη; Αφύσικο δεν είναι;
Τώρα ως προς τον Ο.Τ.Ε. Σας λέω για παράδειγμα ότι το επιχείρημα του «κερδοφόρου» Ο.Τ.Ε. που κατά κόρον επικαλείται η αντιπολίτευση δεν σημαίνει τίποτα. Ο χρόνος δεν παγώνει. Κυλάει. Όλα θα πρέπει να τα δούμε στην δυναμική του χρόνου και των πιέσεων του διεθνούς ανταγωνισμού. Αλλά και πιο συστηματικά, είμαι υπέρ της στρατηγικής συμμαχίας. Ήταν το ίδιο υπέρ της στρατηγικής συμμαχίας και το ΠΑΣΟΚ στο πρόγραμμά του. Δύο θέματα κατ΄ακολουθίαν αναφύονται. Πρώτον, το management και η αντιμετώπισή του, δηλαδή ποιος θα το κατέχει, και δεύτερον, η επιλογή ενός στρατηγικού εταίρου-συμμάχου για την αντιμετώπιση του προβλήματος του διεθνούς ανταγωνισμού. Εννοείται, ότι και στην περίπτωση εκχωρήσεως του management μπορούν να υπάρξουν ρήτρες και τρόποι παρεμβάσεως-διοικήσεως για την προάσπιση του εθνικού συμφέροντος επί ορισμένων θεμάτων ειδικού ενδιαφέροντος. Ασφαλώς και υπερψηφίζω κατά συνείδησιν την συμφωνία.
«ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΩ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ»
Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που αποχωρήσατε από την κυβέρνηση. Έχετε καταλήξει στους λόγους που οδήγησαν στην έξοδό σας από το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης;
Μα ήμουν «πακεταρισμένος» να μείνω εκτός Βουλής. Οι άσπονδοι φίλοι μου αγωνίσθηκαν μετά μανίας γι΄αυτό. Απλά έχασαν. Δεν με απησχόλησε ούτε ερμηνευτικά το γιατί έμεινα εκτός κυβέρνησης. Με απησχόλησε όμως το «πυρ ομαδόν» που δέχθηκα ως υπουργός. Βρήκα πολλές εξηγήσεις. Δεν τις φέρνω στο φως για να μην κάνω καταστροφικό παιχνίδι. Δεν θέλω να τους μιμηθώ. Εγώ διαλέγω το επίπεδο. Ο λαός κρίνει και εμένα και τους πολέμιούς μου. Κρίνει και προ παντός συγκρίνει. Το χθεσινό (δικό μου τηλεοπτικό λιντσάρισμα) με την σημερινή «ασυλία».
«ΔΕ ΦΟΒΗΘΗΚΑ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΜΟΥ»
Έχετε μετανιώσει για κάτι που είπατε ή κάνατε κατά τη διάρκεια της θητείας σας στο Υπουργείο;
Δεν πίστευα ότι ζούσα στην εποχή του σουλτάνου Σελίμ του Α΄, (1467-1520) του επιλεγόμενου Γιαβούλ, δηλαδή θηριώδους, που είχε θεσπίσει την ποινή της «γλωσσοκοπής» στους διαφωνούντες. Έστελνε τους «αξιωματικούς» του και έκοβαν την γλώσσα των ιδεολογικών αντιπάλων του. Τις προσκόμιζαν σ’ εκείνον περασμένες σε κουλούρες από χόρτο κατά εκατοντάδες και χιλιάδες. Οι ακρωτηριαστές αμείβοντο αναλόγως. Δεν ένοιωσα τέτοιον φόβο. Μολονότι οι «λογοκριτές» μου ασκούσαν επάνω μου τόση τρομοκρατία για την «βλάσφημη» λέξη που ίσως χρησιμοποίησα, παραδείγματος χάριν «γράνα», «πραίτωρ», «στρατηγός άνεμος», «ασύμμετρη απειλή» ή «αρχολίπαροι». Το σήμα ήταν: «κόφτε του την γλώσσα»!!! Δεν τους φοβήθηκα ούτε στιγμή. Δεν αισθάνθηκα ότι έκαμα πράξη ή παράλειψη ή εξέφερα λόγον άξιον μεταμελείας. Το καθήκον μου έπραξα. Τον όρκο μου ετήρησα. Για την έννομη τάξη και τη Δημοκρατία. Για την πατρίδα μου σε τελευταία ανάλυση.
«ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΑΝΑΖΗΣΩ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ»
Θα επιθυμούσατε την επιστροφή σας στην κυβέρνηση και αν ναι σε ποιο Υπουργείο;
Να σας απαντήσω λίγο έμμεσα. Σε καμιά περίπτωση δεν θα ήθελα να ξαναζήσω το ίδιο μαρτύριο της τελευταίας υπουργικής μου θητείας. Δεν το εύχομαι ούτε στον χειρότερο εχθρό μου. Αν υπάρξουν άλλοι όροι και προϋποθέσεις το συζητώ, μόνον εφόσον κριθεί ότι είμαι αναγκαίος και χρήσιμος. Ότι χρειάζομαι, ρε αδερφέ. Όχι για να ικανοποιήσω φιλοδοξίες. Όχι.
«ΔΕ ΘΙΓΩ ΤΗΝ ΙΕΡΗ ΑΓΕΛΑΔΑ ΤΟΥ ΣΥ.ΡΙΖ.Α»
Στις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ κατέγραψε μεγάλη άνοδο στο ποσοστό του κυρίως μετά την εκλογή Τσίπρα. Θεωρείτε ότι περνάμε σε φάση αλλαγής του πολιτικού σκηνικού ή πρόκειται για κάτι παροδικό;
Δεν απαντώ για να μη θίξω την «ιερή αγελάδα των Ινδιών» της Ελληνικής πολιτικής σκηνής. Κάποτε ξυπνά μέσα μου και το ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως!
«Η ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ»
Τι πραγματεύεσθε στο καινούργιο σας βιβλίο;
– Προτείνω να «νομιμοποιηθούν» ξανά οι έννοιες του πατριωτισμού, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, της κοινωνικής και ατομικής αξιοπρέπειας, της γλώσσας και της θρησκείας (Χριστιανισμού), της ευλάβειας, της ιστορίας, του ανθρωπισμού, που κατά τρόπον αφύσικο και ανιστόρητο έχουν τεθεί τα τελευταία 30 χρόνια, ειδικά στην Ελλάδα, «εκτός νόμου».
– Η ιστορία είναι το αποδεικτικό υλικό και για την αποτυχία των πολιτικών πειραμάτων π.χ. του σοσιαλ-κομμουνισμού και για την δικαίωση (όχι απόλυτη) των κοινωνικο-οικονομικών προτάσεων, όπως του φιλελευθερισμού και της οικονομίας της αγοράς, που αποτελούν τους νομοτελειακούς μονόδρομους της προόδου.
– Πραγματεύομαι, τέλος, τους τρόπους της ανατάξεως της εθνικής αυτοεκτίμησης και μιας εθνικής αναγέννησης, με μια τεκμηριωμένη και ουσιαστικά εφαρμοσμένη ενίσχυση του ηθικού κανόνα, του πολιτικού και κοινωνικού δέοντος. Υπάρχει το δέον. Αυτό να θυμηθούμε και να υπηρετήσουμε ατομικά και συλλογικά. Αλλιώς θα μικραίνουμε ιδιωτεύοντες στην «ουρά για το συσσίτιο»
