Η είδηση του θανάτου του Αλμπέρτο Εσκενάζη τη Δευτέρα (15/12) σε ηλικία 72 ετών σκόρπισε βαθιά θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και όχι μόνο. Ένας πολυτάλαντος καλλιτέχνης – ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας – που πάνω απ’ όλα υπήρξε ένας βαθιά ευγενής άνθρωπος. Με χαμηλό προφίλ, χωρίς ίχνος ματαιοδοξίας, αναζητούσε πάντα την ουσία και το φως.
Πάντα χαμογελαστός, γεμάτος θετική ενέργεια, μιλούσε με περηφάνια για το μεγαλύτερο επίτευγμα της ζωής του: τα παιδιά του.
«Ό,τι κάνω δεν το κάνω από φιλοδοξία ή ματαιοδοξία. Το κάνω για να πλησιάσω κάτι φωτεινό. Η τέχνη είναι να βγάζεις το σκοτάδι στο φως», είχε εξομολογηθεί στην τελευταία του συνέντευξη στη Ζούγκλα, στο podcast «Όμορφοι άνθρωποι» ενώ είχε επισημάνει πως «Το όνειρο δεν κοστολογείται και δεν μπορεί κανείς να στο πάρει».
Ακούστε απόσπασμα από το podcast «Όμορφοι άνθρωποι με τον Αλμπέρτο Εσκενάζη:
Δεν είχε καμία διάθεση να κοιτάζει πίσω με νοσταλγία. «Ό,τι έγινε, έγινε και πάμε παρακάτω», έλεγε. Εκείνο που κρατούσε ήταν οι συνεργασίες του, καθώς είχε σταθεί δίπλα σε σπουδαίους ανθρώπους του θεάτρου. Πίστευε πως σήμερα δεν υπάρχουν σταρ. «Σταρ ήταν η Βουγιουκλάκη. Οι υπόλοιποι ήταν και είναι απλώς πολύ καλοί ηθοποιοί».
Δεν θεωρούσε ποτέ τον εαυτό του ιδιαίτερο. Ακόμη κι όταν ήταν νέος και όλες οι πόρτες άνοιγαν, όπως έλεγε, εκείνος άνοιξε μόνο μία – τη δική του. «Ξέρουμε όλοι την αρχή, τη μέση και το τέλος», έλεγε, θυμίζοντας τα λόγια του Καζαντζάκη πως η ζωή είναι το διάλειμμα ανάμεσα στη γέννηση και τον θάνατο. Γι’ αυτό και δεν φοβόταν το τέλος. «Ζεις το φως στο ενδιάμεσο. Δεν είμαστε το παν».
Η αξία, για εκείνον, δεν είχε καμία σχέση με το χρήμα ή την τηλεοπτική επιτυχία. Τα είχε απομυθοποιήσει όλα. Ήταν υπομονετικός, προστατευτικός με την οικογένειά του, και με τα χρόνια είχε αφήσει πίσω του τις συγκρούσεις. Υπηρέτησε το Θέατρο της Μεσογείου για 23 χρόνια, έγραψε, δημιούργησε, σιώπησε όταν χρειαζόταν – η «Πέμπτη κραυγή της σιωπής» το τελευταίο μυθιστόρημα του ήταν στάση ζωής.
Η οικογένεια, το θέατρο και η συγγραφή ήταν όσα του έκαναν καλό. Τον σέβονταν οι ηθοποιοί και τους αγαπούσε, γιατί – όπως έλεγε – δεν χρωστούσε σε κανέναν. Δημιουργούσε μέχρι εκεί που έφτανε το χέρι του, χωρίς υπερβολές, με καθαρή συνείδηση.
Ακούστε ολόκληρο το podcast «Όμορφοι άνθρωποι» με τον Αλμπέρτο Εσκενάζη
Ο Αλμπέρτο Εσκενάζυ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, από οικογένεια με εβραϊκές ρίζες, όπου πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (απόφοιτος του 1976). Πρωταγωνίστησε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του 1980, ενώ συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις, κινηματογραφικές ταινίες και βιντεοταινίες. Από πολύ νέος συνεργάσθηκε επαγγελματικά με τους Κώστα Καζάκο και Τζένη Καρέζη.
Στιγμιότυπο από την ταινία «Έξοδος κινδύνου»
Οι εμβληματικές σειρές της Κρατικής Τηλεόρασης
Τα πρώτα επαγγελματικά βήματα του Αλμπέρτο Εσκενάζυ συνέπεσαν με τη δυναμική περίοδο ακμής της Κρατικής Τηλεόρασης και με την παραγωγή των πρώτων επιτυχημένων τηλεοπτικών σειρών, σε αρκετές από τις οποίες συμμετείχε. Το 1980 εμφανίστηκε στην ελληνική ταινία «Έξοδος κινδύνου» του Νίκου Φώσκολου, με συμπρωταγωνίστρια του την Όλγα Καρλάτου. Την προηγούμενη χρονιά εμφανίστηκε στον «Συμβολαιογράφο», δίπλα στον σπουδαίο Βασίλη Διαμαντόπουλο.
Ωστόσο, η παραγωγή που τον καθιέρωσε και τον έκανε ευρέως γνωστό ήταν το θρυλικό σίριαλ «Το φως του αυγερινού», στο οποίο πρωταγωνιστούσε μαζί με την Κοραλία Καράντη. Οι παλαιότεροι τηλεθεατές θυμούνται έντονα τη βραδιά του Φεβρουαρίου του 1981, όταν, κατά τη διάρκεια προβολής ενός επεισοδίου, σημειώθηκε ένας από τους ισχυρότερους σεισμούς που έχουν καταγραφεί στη χώρα, αναγκάζοντας τους κατοίκους της Αθήνας να βγουν έντρομοι στους δρόμους.
Στιγμιότυπο από το Φως του Αυγερινού με την Κοραλία Καράντη και τον Αλμπέρτο Εσκενάζη
Ακόμη εμφανίστηκε στα σίριαλ «Ο Καρχαρίας και τα εννιά κύματα», «Λωξάντρα», «Τμήμα Ηθών», «Καλημέρα Ζωή», «Ματωμένα Χώματα» και «IQ 160». Παρά την τηλεοπτική του επιτυχία, η κινηματογραφική του πορεία ήταν συνειδητά μικρή. Ο ίδιος εξομολογήθηκε πως η εξωτερική του εμφάνιση στάθηκε εμπόδιο, αφού πολλοί σκηνοθέτες τον προσέγγιζαν μόνο για ρόλους που απαιτούσαν γυμνό. Αρνούμενος να συμβιβαστεί, επέλεξε να συμμετάσχει σε ελάχιστες ταινίες, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως αν είχε δεχτεί να εμφανίζεται γυμνός, η φιλμογραφία του θα ήταν πολύ μεγαλύτερη».
Η μάχη με τον καρκίνο
Σε μια φορτισμένη συνέντευξή του το 2022 στην εκπομπή «Στούντιο 4», ο ηθοποιός είχε αναφερθεί στις σκληρές απώλειες του πατέρα του —ανήμερα των γενεθλίων του— και της αδερφής του από καρκίνο. «Ο άνθρωπος πρέπει να διατηρεί την αξιοπρέπειά του και να μην επιβαρύνει τους γύρω του», είχε τονίσει, εξηγώντας τη δυσκολία τού να βλέπεις δικούς σου ανθρώπους να υποφέρουν. Με αυτό το ήθος αντιμετώπισε και τη δική του ασθένεια: με σιωπηλή δύναμη και περηφάνια, παραμένοντας ενεργός όσο οι δυνάμεις του το επέτρεπαν.
Από το γάμο του με τη Μαίρη, ο Εσκενάζη απέκτησε ένα γιο, τον Λέοντα (1983) και μια κόρη, τη Σάρα (1987). Για δέκα έτη, από το 2001 έως το 2011 είχε δημιουργήσει τη δική του θεατρική στέγη, αλλά και σχολή. Ασχολήθηκε και με την πολιτική, καθώς στις ευρωεκλογές του 2024 ήταν υποψήφιος με το κόμμα Κόσμος.
Φωτογραφία από την παράσταση «Παντρολογήματα» του Νικολάι Γκόγκο, στην οποία πρωταγωνιστούσε η κόρη του Σάρα Εσκενάζη
Από την παράσταση «Κεραυνός»
