Με το τέλος των σχολικών χρόνων των παιδιών ξεκινά μια νέα περίοδος στη ζωή της οικογένειας. Η απομάκρυνση των νέων από την οικογενειακή εστία είτε για σπουδές είτε για στρατιωτική θητεία έχει ως συνέπεια συναισθηματικές μεταβολές με κύριους αποδέκτες τους γονείς.
Το φαινόμενο αυτό που πρωτοερευνήθηκε τη δεκαετία του 1970 και οι επιστήμονες το αποκάλεσαν ¨σύνδρομο της άδειας φωλιάς¨, χαρακτηρίζεται από κρίση ταυτότητας, κατάθλιψη, αίσθημα απώλειας, έλλειψη στόχων και απογοήτευση. Τα συμπτώματα αυτά ήταν ιδιαιτέρως εμφανή τις προηγούμενες δεκαετίες όταν και η επικοινωνία των παιδιών με τους γονείς τους ήταν δύσκολη λόγο τεχνικών και οικονομικών δυσκολιών.
Τα τελευταία χρόνια η περαιτέρω διερεύνηση της κατάστασης αυτής όπως επίσης και οι αλλαγές που έχουν επέλθει στη σύγχρονη ζωή λόγω της τεχνολογίας, δείχνουν ότι η πραγματική κατάσταση σήμερα, είναι πολύ διαφορετική από ότι είχε αρχικά περιγραφεί. Η επικοινωνία με τα παιδιά που βρίσκονται μακριά, είναι πολύ πιο εύκολη σήμερα παρά παλαιότερα. Οι τηλεφωνικές επικοινωνίες, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, η επικοινωνία δια μέσου του διαδικτύου, δια μέσου φωνής, εικόνας ή μηνυμάτων, έχουν συμβάλει τα μέγιστα στο μηδενισμό των αποστάσεων και στην απάλυνση του πόνου του χωρισμού.
Ακόμα τα ταξίδια είναι ευκολότερα, φτηνότερα και γρηγορότερα φέρνοντας πιο κοντά τους γονείς και παιδιά τους που είτε βρίσκονται στο εξωτερικό για σπουδές ή άλλη εργασία είτε βρίσκονται για οποιοδήποτε άλλο λόγο μακριά.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο αποχωρισμός δεν φέρνει ψυχικό πόνο και προβλήματα. Το σύνδρομο της άδειας φωλιάς υπάρχει αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό από ότι υπολογιζόταν παλαιότερα. Σε αντιδιαστολή των συνεπειών που μπορεί να προκληθούν η περίοδος αυτή μπορεί να είναι στους γονείς μια νέα εποχή που χαρακτηρίζεται από καλύτερες σχέσεις στο ζευγάρι, αυξημένη ικανοποίηση και περισσότερη ελευθερία. Οι γονείς θέτουν νέους προσωπικούς στόχους ενώ είναι γεμάτοι υπερηφάνεια διότι το παιδί τους έχει αρχίσει τη διαδικασία εισόδου του σε μια επιτυχημένη ενήλικη ζωή. Φυσικά τα όσα περιγράφουμε δεν περιλαμβάνουν όλες τις δυνατές καταστάσεις που πιθανόν να προκύπτουν. Για παράδειγμα η εξέλιξη των παιδιών στην ενήλικη ζωή τους μπορεί να μην είναι η αναμενόμενη, να χαρακτηρίζεται από αποτυχίες ή προβλήματα γεγονός που θα αλλοιώσει το σύνδρομο της άδειας φωλιάς στη συγκεκριμένη οικογένεια.
