Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τη δυνατότητα ανέλκυσης του … δικού μας ναυαγίου αντίστοιχο με αυτό της Ιταλίας, του Sea Diamond στη Σαντορίνη.
Οι διαδικασίες στην Ιταλία που ξεκίνησαν καιρό πριν, ολοκληρώνονται αυτές τις ώρες και ήδη το Costa Concordia είναι και πάλι «όρθιο».
Μπορεί να συμβεί αυτό και στην περίπτωση του δικού μας Sea Diamond;
ΟΧΙ!
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη.
Πρώτα απ όλα οι κίνδυνοι για το περιβάλλον είναι μεγάλοι. Η περίπτωση δε του ναυαγίου της Σαντορίνης δεν έχει καμία σχέση με αυτό της Ιταλίας. Το Sea Diamond, βρίσκεται στα 150 μέτρα βάθος και σε «πλαγιά».
Αν υποθέσουμε ότι μια εταιρεία αναλαμβάνει το έργο της ανέλκυσης, θα αναλάβει και το κόστος τόσο των ανθρώπινων ζωών που ενδεχομένως θα χαθούν, όσο και της καταστροφής του περιβάλλοντος;
Μέχρι τώρα οι παράγοντες της Σαντορίνης που «φώναζαν» στις αρχές για την ανέλκυσή του, έχουν κάνει 3 φορές διεθνή διαγωνισμό για να αναλάβει μια εταιρεία την μελέτη, όχι την ανέλκυση, την μελέτη μόνο. Και δεν υπήρξε ενδιαφέρον.
Από τις μεγαλύτερες, αν όχι η μεγαλύτερη εταιρεία του κόσμου σ αυτά τα θέματα, η itoph, έχει εκτιμήσει ότι η ανέλκυση του Sea Diamond, είναι ανέφικτη. Και δεν αναλαμβάνει.
Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι μια εταιρεία αναλαμβάνει το έργο αυτό της ανέλκυσης, το νησί της Σαντορίνης θα πρέπει να αποκλειστεί από τουρίστες και κόσμο για έναν ολόκληρο χρόνο.
Καταλαβαίνει κάποιος τι θα συμβεί αν για έναν χρόνο δεν ζήσει από τον τουρισμό το νησί.
Άλλοι πάλι, «έριξαν» στο τραπέζι την φαεινή ιδέα να γεμίσουν το πλοίο με εκρηκτικά! Με τα ηφαίστεια γύρω γύρω! Επικίνδυνοι απλά!
Υπάρχουν βέβαια κι εκείνοι οι οποίοι έχουν συμβιβαστεί με το ναυάγιο, είναι δεδομένο ότι δεν υπάρχει θαλάσσια ρύπανση και θα μπορούσε το νησί να το «εκμεταλλευτεί».
Να γίνει λένε, ένα υποθαλάσσιο πάρκο, όπου ο τουρίστας με μικρά υποβρύχια θα μπορεί να το επισκέπτεται.
Όπως και να χει οι ιστορίες των δύο πλοίων ναι μεν είχαν ένα κοινό αποτέλεσμα, αυτό του ναυαγίου, διαφορετική όμως εξέλιξη.
