Ιουλία Καζάνα-McCarthy

Οι προσδοκίες των άλλων μπορεί να μας κάνουν να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε στ’ αλήθεια. Από την οικογένεια μέχρι την κοινωνία, το βάρος τους συχνά μας απομακρύνει από τα δικά μας όνειρα και επιθυμίες. Η αληθινή ελευθερία και πληρότητα ξεκινά όταν βρούμε το θάρρος να ζήσουμε με τα δικά μας μέτρα...

Δεν είναι για όλους, δεν είναι πάντα εύκολη, αλλά όταν βρεις τον σωστό συνοδοιπόρο μπορεί να μεταμορφώσει τη ζωή σου...

Όταν ένας άνθρωπος τολμά να αλλάξει, οι κύκλοι της αλλαγής απλώνονται σε όλο το οικογενειακό σύστημα και πέρα από αυτό...

Για χρόνια η οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από την ψυχική υγεία ήταν ταμπού, κάτι που έπρεπε να κρυφτεί πίσω από ντροπή και φόβο. Σήμερα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι μιλούν ανοιχτά για τις δυσκολίες τους και ζητούν βοήθεια. Η δύναμη της συζήτησης, η αξία της θεραπείας και η σημασία της αποδοχής μπορούν να γίνουν οι δυνάμεις που θα αλλάξουν την κουλτούρα μας...

Θα υπάρξουν στιγμές που ο κόσμος γύρω σου θα αρχίσει να αμφιβάλλει. Θα υπάρξουν πρόσωπα που σήμερα σε χειροκροτούν και αύριο θα σου πουν «δεν γίνεται». Αλλά το πιο επικίνδυνο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί, δεν είναι να σε εγκαταλείψουν οι άλλοι – είναι να εγκαταλείψεις εσύ τον εαυτό σου. Αυτό το άρθρο είναι μια υπενθύμιση: μην εγκαταλείπεις ποτέ τον πιο σημαντικό σύμμαχό σου, τον εαυτό σου...

Δεν χρειάζεται να φωνάξεις σε κάποιον για να τον βοηθήσεις να αλλάξει. Αρκεί να του δείξεις ότι βλέπεις μέσα του κάτι που ίσως έχει ξεχάσει και ο ίδιος: την αξία του. Η πραγματική υπευθυνότητα δεν φωνάζει – εμπνέει...

Μια προσωπική ιστορία για το πώς να δίνουμε στους άλλους το «benefit of the doubt». Πώς μια μικρή αλλαγή στον τρόπο που βλέπουμε τους ανθρώπους μπορεί να θεραπεύσει πληγές, να εμπνεύσει δύναμη και να αλλάξει δύο ζωές ταυτόχρονα...

Η οικονομική κρίση μας πήρε δουλειές, σπίτια, σταθερότητα. Αλλά αυτό που ράγισε πιο βαθιά ήταν η ψυχή μας. Κι όσο κι αν μιλάμε σήμερα για ψυχική υγεία, η κοινωνία μας διψάει ακόμα για σύνδεση, αγάπη και ελπίδα

Η θεραπεία δεν είναι για να “διορθώσεις” τον εαυτό σου. Δεν είναι ανάκριση, ούτε κρίση. Είναι για να μάθεις να σε ακούς, να σε φροντίζεις και να σε σέβεσαι

Ήθελα να γίνω θεραπεύτρια για να βοηθήσω τους άλλους. Δεν φανταζόμουν, όμως, πόσο εκείνοι θα άλλαζαν εμένα. Κάθε συνεδρία, κάθε ιστορία, με φέρνει πιο κοντά σε μια αλήθεια που δεν διδάσκεται: η συμπόνια είναι επαναστατική πράξη.

Κάποια στιγμή στη ζωή μας, όλοι χρειάζεται να αναρωτηθούμε: "Ζω τη δική μου ζωή ή αυτή που μου υπέδειξαν άλλοι;"Η επιλογή να ζήσεις αυθεντικά σε κάνει “outlier” – και ίσως αυτό είναι το πιο γενναίο πράγμα που μπορείς να κάνεις

Υπάρχει κάτι βαθιά μεταμορφωτικό στο να κυνηγάς έναν στόχο – όχι γιατί είναι σίγουρο πως θα τον πετύχεις, αλλά γιατί η ίδια η προσπάθεια σε μεταμορφώνει

Κι αν η ζωή που ζεις δεν είναι δική σου; Αν οι στόχοι σου δεν σε εκφράζουν, αλλά εξυπηρετούν τις προσδοκίες των άλλων; Πόσοι από εμάς ξυπνούν κάθε μέρα μέσα σε μια ζωή που δεν διάλεξαν;

Δεν ζούμε περισσότερο επειδή τρώμε σωστά - Ζούμε περισσότερο όταν αγαπάμε και αγαπιόμαστε - Το αληθινό φάρμακο είναι η ανθρώπινη σύνδεση...

Ο άνθρωπος μπορεί να αντέξει πολλά, εκτός από το να είναι αόρατος. Όλοι μας χρειαζόμαστε κάποιον να μας βλέπει, να μας αγγίζει, να μας θυμίζει πως υπάρχουμε. Η σύνδεση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι οξυγόνο...

Οι παλιές φιλίες και οι ανθρώπινες επαφές χάνονται στο βάρος της καθημερινότητας – είναι, όμως, και το απόλυτο αντίδοτο στη μοναξιά της σύγχρονης ζωής...

Δεν μοιάζει πάντα με κατάθλιψη. Δεν έχει πάντα σιωπή και δάκρυα. Κάποιες φορές, ο κίνδυνος αυτοκτονίας φοράει το χαμόγελο, την επαναστατικότητα ή την αδιαφορία για τις συνέπειες...

Δεν είναι πάντα ότι κάποιος θέλει να πεθάνει. Είναι ότι δεν αντέχει άλλο να ζει έτσι. Μια ιστορία που συγκλόνισε τον κόσμο είναι αυτή του Kevin Hines, που σχεδίασε μια πτώση ως την τελευταία πράξη της ζωής του. Ο Θεός, όμως, είχε άλλα σχέδια...

Δεν είναι η κατάθλιψη που σκοτώνει. Είναι η απελπισία. Κι αυτό που μπορεί να τη νικήσει, δεν είναι τα μεγάλα λόγια – είναι η ελπίδα.

Όλοι έχουμε βρεθεί σε εκείνο το σημείο που αναρωτιόμαστε: να συνεχίσω ή να τα παρατήσω; Σήμερα μιλάμε για την πιο σπουδαία δύναμη που μπορείς να καλλιεργήσεις: την επιμονή...

Η ζωή δεν είναι ένα στατικό τοπίο. Είναι μια συνεχής αλληλουχία από κεφάλαια – άλλα τα διαλέγουμε εμείς, και άλλα μας έρχονται απρόσμενα. Τρεις εσωτερικές υπενθυμίσεις για τις στιγμές που όλα αλλάζουν...