Πανελλήνια συγκέντρωση Μοτοσυκλέτας 2019: Πόσα ακόμη λάθη και πόσες δικαιολογίες?

Πρώτη καταχώρηση: Κυριακή, 4 Αυγούστου 2019, 11:00
Πανελλήνια συγκέντρωση Μοτοσυκλέτας 2019: Πόσα ακόμη λάθη και πόσες δικαιολογίες?

 

του Νίκου Βιτσιλάκη

Φωτογραφίες: Motorsite.gr

Χρόνια τώρα παρατηρούμε τα δρώμενα γύρω από το καθιερωμένο ετήσιο ραντεβού των Ελλήνων μοτοσυκλετιστών και χρόνια πολλά τώρα απέχουμε συνειδητά από τον εν λόγω θεσμό...

Οι λόγοι απλοί, η Πανελλήνια συγκέντρωση Μοτοσυκλέτας δεν έχει τίποτα να μας πει, δεν έχει τίποτα να μας δείξει. Πέραν του ότι -συνήθως και στη συντριπτική της πλειοψηφία- διεξάγεται στα βόρεια μέρη της χώρας, μακριά δηλαδή από την Αττική και τους αριθμητικά -και κατά τεκμήριο- περισσότερους Έλληνες αναβάτες, δεν προσφέρει -πέρα από βαβούρα- κάτι χρήσιμο να πας να δεις, να βιώσεις, να μάθεις, να χαρείς, να διασκεδάσεις.  Γίνεται για να γίνεται και τους λόγους για όλα αυτά θα μας τους αναλύσει μέσα από μια επιστολή κόλαφο ένας άνθρωπος που “δικαιούται δια να ομιλεί”. Και αυτός, δεν είναι ένας τυχαίος περαστικός που απλά μεταφέρει τη γνώμη του, αλλά ένας δημοσιογράφος που πολλοί τον θεωρούν ψυχή της εκδήλωσης, ένας πραγματικός μοτοσυκλετιστής που έχει το θάρρος να ανοίξει την καρδιά του και να τα πει χύμα και σταράτα. Πρόκειται για τον εκ Θεσσαλονίκης προερχόμενο Ηλία Ντέβελι, δημοσιογράφο μοτοσυκλέτας από τη δεκαετία του '80, που συμμετέχει ψυχή τε και σώματι σε όλα τα “πριν, κατά τη διάρκεια και μετά” της Πανελλήνιας συγκέντρωσης μοτοσυκλετών. Ας δούμε όμως τι έχει να πει και ευχόμαστε τα λόγια του να ταρακουνήσουν τη Μοτοσυκλετιστική Ομοσπονδία.

Γράφει ο Ηλίας Ντέβελι:

“Όχι δεν είμαι αρνητικός ή κακοπροαίρετος. Κάθε άλλο. Ούτε κανένας άσχετος που ασκεί κριτική εξ αποστάσεως χωρίς να ξέρει. Έχω ζήσει από μέσα την «Πανελλήνια» όσο ελάχιστοι. Έχω στηρίξει την «Πανελλήνια» όσο κανείς άλλος. Και έχω κατηγορηθεί γι’ αυτό. Ήμουν εκεί στις καλύτερες ημέρες της και έζησα τη σταδιακή παρακμή της κάνοντας προσπάθειες να βοηθήσω στη διάσωσή της. Άσκησα κριτική στους ίδιους τους διοργανωτές και έδωσα συμβουλές όποτε μου δόθηκε η ευκαιρία. Ανέχτηκα την ακαμψία ελπίζοντας ότι κάτι θα διορθωθεί και προσπάθησα να μεταφέρω την καλύτερη πλευρά της εκδήλωσης προς τα έξω και ενώ όλοι πυροβολούσαν αδιάκριτα. Η υπομονή και η ανοχή μου όμως έχουν εξαντληθεί. Παρακολουθώ 20 χρόνια σταδιακού κατήφορου και κουράστηκα! Πρέπει να αναλάβω και εγώ την ευθύνη που μου αντιστοιχεί και να ξεσκεπάσω την αλήθεια που βρίσκεται κάτω από το χαλί. Γιατί ξέρω και είναι το τελευταίο πράγμα που μπορώ να κάνω μήπως και ταρακουνηθούν κάποιοι και σωθεί η ιδέα της «Πανελλήνιας» όπως την έχουμε κρατήσει στο μυαλό μας οι λίγοι παλιοί ρομαντικοί που την αγαπήσαμε και δεν φύγαμε μακριά όταν έχασε τον προσανατολισμό της.

Η φετινή «Πανελλήνια» ήταν μία τραγωδία! Εννοώ την μέσα στο κάμπινγκ. Γιατί οι «Πανελλήνιες» εδώ και πολλά χρόνια είναι δύο παράλληλες. Η μέσα και η έξω. Η ομοσπονδία και κάποιοι ρομαντικοί λένε πανελλήνια τη μέσα και όλος ο κόσμος μιλάει για την Πανελλήνια και εννοεί για όσα γίνονται έξω από αυτή. Δεν έχουν άδικο. Όταν και φέτος είχε βουλιάξει όλη η περιοχή, από την Πάργα μέχρι τα Σύβοτα, από 5-8 χιλιάδες μοτοσυκλέτες και μέσα στο κάμπινγκ δεν μπήκαν ούτε 400, οι «εκλογές» που έγιναν καταψήφισαν την …κυβέρνηση. Και η Μοτοσυκελτιστική Ομοσπονδία (ΜΟΤΟΕ)? Κάνει τη στρουθοκάμηλο κρύβοντας το κεφάλι για να μη βλέπει, αλλά δεν έχει καταλάβει ότι οι υπόλοιποι βλέπουν τον ακάλυπτο κώλο της… Ναι δεν είμαι καθόλου σκληρός. Μέχρι τώρα προσπαθούσα να παλέψω το πρόβλημα από μέσα. Όταν βλέπεις ότι δεν ακούν, τα θεωρούν όλα φυσιολογικά και συνεχίζουν με δικαιολογίες, ξέρεις ότι δεν θα αλλάξει τίποτα αν δεν ταρακουνηθούν.

Όλα έγιναν λάθος στην Ηγουμενίτσα κύριοι. Ένας αναβάτης με τη μοτοσυκλέτα του έπρεπε να πληρώσει 70€ για να μείνει στο κάμπινγκ (όλες τις ημέρες) ή 90€ αν είχε συνεπιβάτη. Οι περισσότεροι όμως θα έμεναν δύο βράδια οπότε λιγότερο θα κόστιζε αν έμεναν σε ένα ξενοδοχείο. Εκτός και αν είχες να τους προσφέρεις κάτι πολύ σημαντικό εκεί μέσα. Τι μοτοσυκλετιστικό είχαν προετοιμάσει? Δύο ωραία εκδρομικά και συναυλίες. Τα εκδρομικά σίγουρα δεν αφορούν όλους, άλλωστε κάποιοι προτιμούν να περιηγηθούν και μόνοι τους.
Όσο για τις συναυλίες, εξαιρετικοί οι Blues Wire και ο Γάκης. Οι σταθεροί της Πανελλήνιας τους έχουμε ακούσει αμέτρητες φορές, ενώ οι νέοι έως και 30 ετών δεν ακούν τέτοια μουσική. Να υπάρχουν και αυτοί, αλλά να υπάρχει μουσική και για νέους ανθρώπους. Δεν είναι blues rock festival η πανελλήνια. Μοτοσυκλετιστικό πράγμα δεν υπήρχε. Ούτε καν μοτοπαιχνίδια φέτος! Σκεφτείτε ότι εκείνη την Κυριακή είχε αγώνα MotoGP και δεν είχαν φροντίσει να υπάρχει μία τηλεόραση για να μπορεί όποιος θέλει να δει τον αγώνα. Μοτοσυγκέντρωση είπατε? Ποια μοτοσυγκέντρωση?

Όταν ρώτησα τους επικεφαλής για ποιο λόγο πρέπει να πληρώσει κάποιος 70-90€ για την Πανελλήνια, μου είπαν ότι και αυτοί πλήρωναν όταν πήγαιναν ως επισκέπτες για να ενισχύσουν τη ΜΟΤΟΕ. Αυτό είναι το μοναδικό έσοδο της. Τι λέτε ρε! (στους φίλους μου μιλάω), όταν πηγαίνατε εσείς (και εγώ μαζί σας) θυμηθείτε τι προσέφερε η Πανελλήνια. Και όπως είδατε, εκτός από μερικούς ρομαντικούς ή συνειδητοποιημένους υποστηρικτές του οργανωμένου μοτοσυκλετισμού, οι υπόλοιποι πλέον λένε «Στα αρ…ια μας η ΜΟΤΟΕ». Βγείτε πρώτα να τους πείτε τι κάνει η ομοσπονδία για αυτούς και μετά θα αποφασίσουν αν θέλουν να την ενισχύσουν.

Νοοτροπίες Βατικανού δεν ταιριάζουν στο χώρο της μοτοσυκλέτας. Να πάρετε τα χρήματα προσφέροντας κάποια ουσιαστικά πράγματα για να δικαιολογήσετε την είσπραξη. Όλα πρέπει να έχουν αντίκρυσμα. Μίλησα με τους ανθρώπους που ήταν υπηρεσία στην πύλη και μου είπαν ότι πήγαν εκατοντάδες νεαροί αναβάτες μέχρι 25-26 ετών να μπουν, αλλά έφυγαν μόλις άκουσαν το 70άρι. Πολλοί έκαναν ελεύθερο κάμπινγκ στην απέναντι παραλία και μπήκαν με είσοδο ημέρας (12€). Δεν θα κερδίζατε περισσότερα αν είχατε μία είσοδο 30-40€ και έμπαιναν άλλα 800 άτομα?

Και για το έξω? Κάνουμε ότι δεν υπάρχει? Ακόμη και αν θέλετε να παραβλέψετε την ύπαρξη των έξω, δεν νομίζω ότι μπορείτε. Η τοπική αυτοδιοίκηση ενισχύει κάθε φορά την ομοσπονδία για να πάει την εκδήλωση στην περιοχή της. Φαντάζομαι ότι δεν πληρώνει για 400 ή 1000 άτομα που θα μείνουν μέσα στο κάμπινγκ, αλλά για χιλιάδες μοτοσυκλετιστές που δίνουν οικονομική ανάσα στις επιχειρήσεις της περιοχής. Κάθε βράδυ λοιπόν γινόταν πανηγύρι στην Ηγουμενίτσα. Πολύ φασαρία, τζερτζελές, αλλά όχι επικίνδυνα πράγματα. Χάρη στην ψύχραιμη και αποτελεσματική αστυνόμευση. Μία μικρή Daytona ή ένα Mugello. Το θέλετε ή όχι? Και ναι και όχι….. Πόσες κουβέντες δεν έχουν γίνει?  

20 χρόνια έχει από τότε που εμφανίστηκαν αυτοί οι ζωηροί τύποι που δεν σας εκφράζουν, αλλά τους κρατήσατε κοντά μήπως τους πάρετε τα χρήματα. Δεν θέλετε τη φασαρία τους, αλλά μάλλον τους θέλατε τελικά για πελατάκια. Γι’ αυτό τους ανεχτήκατε από την αρχή. Αλλιώς δεν δικαιολογείται. Εσείς τους κάνατε φωλιά, γεννήσανε και γίνανε πολλοί. Μοτοσυκλετιστές είναι και αυτοί. Θέλετε δεν θέλετε. Και αν δεν τους δίνατε τη σκηνή να δείξουν τα ταλέντα τους, με την ασυλία που προσέφερε η «Πανελλήνια», δεν θα είχαν γίνει παράδειγμα για τους πιτσιρικάδες της κάθε περιοχής που εντυπωσιάστηκαν από τη «μαγκιά» τους. Πολλοί από τους σημερινούς κάγκουρες δεν θα υπήρχαν αν δεν είχε λειτουργήσει η “Πανελλήνια ως φυτώριο”.
Να θυμίσω λοιπόν ότι η «Πανελλήνια» ξεκίνησε πριν από σχεδόν 40 χρόνια (Ιτέα 1982), για να αποδείξει ότι δεν είναι όλοι αλήτες μηχανόβιοι. Κατάντησε πλέον να είναι το ακριβώς αντίθετο. Η επίσημη εκδήλωση της ομοσπονδίας μοτοσυκλέτας, που είναι η βιτρίνα του οργανωμένου μοτοσυκλετισμού, δίνει μία λάθος εικόνα στον έξω κόσμο. Όταν λέω ότι θα πάω στην Πανελλήνια με κοιτάνε με απορία και έκπληξη. Με ρωτάνε τι δουλειά έχεις εκεί με τους άγριους που πάνε και σκοτώνονται. Προσπαθώ να τους εξηγήσω αλλά δεν γίνεται.

Έχουν δίκιο. Γιατί μπορεί να είμαστε χιλιάδες σοβαροί, αλλά την εικόνα τη δίνουν οι 100 πιο ζωηροί που δεν περνάνε απαρατήρητοι. Και η ομοσπονδία τι κάνει? Απλά τους κατηγορεί γιατί δεν μπαίνουν στο κάμπινγκ να την ενισχύσουν. Αν ήθελε η ομοσπονδία θα το είχε τελειώσει το φαινόμενο απαιτώντας τον έλεγχό του. Αλλά δεν το έκανε! Εγώ έχω εκφράσει την άποψη μου. Και αυτοί είναι μοτοσυκλετιστές που θέλουν να εκφραστούν. Θα έπρεπε η ίδια η ομοσπονδία να οργανώσει μία ασφαλή «αρένα» να εκφράζονται χωρίς να κινδυνεύουν, χωρίς να ενοχλούν και χωρίς να δίνουν μία λάθος εικόνα για το σύνολο. Άργησα να καταλάβω γιατί δεν το κάνει. Όσο αυτά τα πράγματα γίνονται έξω από την “Πανελλήνια”, η ομοσπονδία δεν έχει καμία ευθύνη για την ασφάλεια των ζωηρών παιδιών της. Αν το οργανώσει το πράγμα και γίνει καμία στραβή…. Πολλές πλευρές έχει αυτό το θέμα. Μπορεί να κατηγορώ για αμέτρητα πράγματα τη ΜΟΤΟΕ, αλλά όχι για το φετινό θάνατο του 27χρονου αναβάτη στην Ηγουμενίτσα. Αυτό το κάνουν όσοι δεν ξέρουν λεπτομέρειες και ασκούν κριτική εξ αποστάσεως.

Μετρήστε πόσους μοτοσυκλετιστές έχουμε χάσει τους δύο τελευταίους μήνες σε όλη την Ελλάδα. Σκεφτείτε μετά ότι στην Ηγουμενίτσα ήταν χιλιάδες αναβάτες που έκαναν πολλά χιλιόμετρα. Σκεφτείτε τις πιθανότητες ατυχημάτων. Σας πληροφορώ ότι βάσει στατιστικής θα έπρεπε να έχουμε περισσότερα θύματα. Ένα παλικάρι μόνο την πλήρωσε (δυστυχώς) γιατί έφυγε  χαράματα από την Ηγουμενίτσα να πάει στο Δρέπανο, από ένα σκοτεινό και επικίνδυνο δρόμο που δεν ήξερε, δεν φόρεσε κράνος και έτρεχε πολύ στο δρόμο….. Όχι δεν φταίει η ΜΟΤΟΕ και γι’ αυτό. Θα μπορούσε να φταίει άλλες χρονιές για πολύ περισσότερα ατυχήματα που τελικά είχαμε την τύχη να μη γίνουν, ενώ υπήρχαν όλες οι προϋποθέσεις. Ευτυχώς η πλειοψηφία αυτών που πηγαίνουν στις πανελλήνιες είναι έμπειροι αναβάτες που ξέρουν να οδηγούν και προσέχουν.

Μου έκανε εντύπωση φέτος γιατί παρατηρούσα αυτούς που ήταν έξω στην Ηγουμενίτσα. Η πλειοψηφία ήταν ωραίες παρέες που ταξίδευαν φορώντας κράνη και στολές. Χάζευαν λίγο αυτούς που έκαναν φασαρία και ακροβατικά, αλλά ήταν απλά εκεί με αφορμή το πανηγύρι. Φαινόταν ότι ήταν άνθρωποι κάθε ηλικίας που αγαπάνε την μοτοσυκλέτα και ζουν μαζί της κάθε στιγμή που τους προσφέρει. Με ασφάλεια και σύνεση απολαμβάνουν τα χιλιόμετρα. Και η “Πανελλήνια” είναι μία από τις αφορμές. Είδα και πολλούς φίλους να είναι έξω ενώ τα προηγούμενα χρόνια ήταν μέσα. Κάποτε φανατικοί της «Πανελλήνιας» που σταδιακά αποστασιοποιήθηκαν. Και πολλές λέσχες της ΜΟΤΟΕ που είχαν παλαιότερα ενεργό ρόλο απομακρύνθηκαν. Και πολλές συναντήσεις μοτοσυκλετιστών δημιουργήθηκαν ως αντιπροτάσεις. Κάποιες μαζεύουν πλέον περισσότερο κόσμο από την επίσημη Μοτοσυγκέντρωση. Δεν σας λένε τίποτα όλα αυτά?

Με αυτά και με αυτά βγήκα από τα ρούχα μου. Γιατί πιστεύω στην ιδέα της «Πανελλήνιας» και θέλω να υπάρχει. Όχι όμως έτσι. Όπως και πολλά μέλη της ΜΟΤΟΕ που δουλεύουν κάθε χρόνο για την εκδήλωση ακλουθώντας τη γραμμή της ΜΟΤΟΕ και απογοητεύονται από το αποτέλεσμα. Αυτός ό κύκλος έκλεισε! Ή θα γίνει μία ΑΛΛΗ «Πανελλήνια» ή να μην ξαναγίνει ΚΑΜΜΙΑ «Πανελλήνια». Προτάσεις και ιδέες υπάρχουν. Αν υπάρχει η βούληση να μεταβληθεί η «Πανελλήνια» σε ένα πραγματικά μεγάλο μοτοσυκλετιστικό γεγονός, μία γιορτή της μοτοσυκλέτας, εδώ θα είμαι και εγώ και πολλοί άλλοι για να βοηθήσουμε σε ότι μπορούμε. Η τωρινή κατάντια δεν μας αφορά καθόλου πλέον.

Ξέρω ότι πολλοί θα γίνουν έξαλλοι με το κείμενο αυτό. Η σιωπή δεν έλυσε ποτέ κανένα πρόβλημα όμως. Θα ήθελα να μας γράψετε τα δικά σας σχόλια. Μόνο ουσιαστικές απόψεις, αντιρρήσεις, τοποθετήσεις και ιδέες. Όχι αβάσιμα σχόλια και βρισιές παρακαλώ. Αν μπορούμε να κάνουμε έναν εποικοδομητικό διάλογο θα χαρώ πολύ. Κάθε άποψη είναι καλοδεχούμενη. Όχι αδικαιολόγητοι αφορισμοί προς οποιαδήποτε πλευρά. Γράψτε μας αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε με την άποψή μου και τι φαντάζεστε ότι θα διόρθωνε την κατάσταση. Ίσως κάτι να αλλάξει. Άλλωστε η ελπίδα πεθαίνει τελευταία..”

 

Τελευταία ενημέρωση: Κυριακή, 4 Αυγούστου 2019, 11:00