Οι διατροφικοί περιορισμοί δεν αποτελούν πανάκεια για την αντιμετώπιση ασθενειών που συνδέονται με τη γήρανση

Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2020, 10:22
Οι διατροφικοί περιορισμοί δεν αποτελούν πανάκεια για την αντιμετώπιση ασθενειών που συνδέονται με τη γήρανση

Ζήσης Ψάλλας

Παρόλο που η υιοθέτηση μιας σπαρτιατικής διατροφής έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει σημαντικά το προσδόκιμο ζωής και καθυστερεί την εμφάνιση ασθενειών που σχετίζονται με το γήρας, μια ανάλυση σε ολόκληρο το γονιδίωμα 160 γενετικά διακριτών στελεχών της μύγας φρούτων Drosophila melanogaster δείχνει ότι το προσδόκιμο ζωής και η υγεία δεν συνδέονται πάντα με τον περιορισμό των θερμίδων. Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Current Biology.

Αν και κατά μέσο όρο το προσδόκιμο ζωής αυξήθηκε και η υγεία βελτιώθηκε, οι ερευνητές στο Buck Institute for Research on Aging λένε ότι η πραγματική ουσία κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Στη μελέτη, οι ερευνητές κατέγραψαν τις αλλαγές που εξαρτήθηκαν από τα θρεπτικά συστατικά. Αν και το 97% των στελεχών έδειξε κάποια αύξηση της διάρκειας ζωής ή βελτίωση της ποιότητας ζωής ως απόκριση στους διατροφικούς περιορισμούς, μόνο το 50% των στελεχών έδειξε σημαντικά θετική ανταπόκριση και για τα δύο. Το 13% των στελεχών είχε περισσότερη ζωντάνια, αλλά πέθανε πιο νωρίς εξαιτίας των διατροφικών περιορισμών, το 5% έζησε περισσότερο αλλά η κατάσταση της υγείας του ήταν χειρότερη και το υπόλοιπο 32% δεν είχε όφελος ή βλάβη είτε στη διάρκεια ζωής είτε στην υγεία του.  

«Οι περιορισμοί στη διατροφή λειτουργούν, αλλά μπορεί να μην είναι πανάκεια για όσους θέλουν να βελτιώσουν την υγεία τους, να καθυστερήσουν τις ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία και να παρατείνουν τη διάρκεια ζωής τους» δήλωσε ο Pankaj Kapahi, βασικός συγγραφέας του άρθρου.

Με έρευνα σε όλο το γονιδίωμα, οι ερευνητές βρήκαν τα γονίδια της Drosophila melanogaster που επηρέασαν την υγεία ή τη διάρκεια ζωής με τρόπο που εξαρτάται από τη διατροφή. Ταυτοποίησαν και ονόμασαν «ντέσιμα» ένα γονίδιο της φρουτόμυγας που ρυθμίζει τη διάρκεια ζωής. Η αναστολή αυτού του γονιδίου αύξησε το προσδόκιμο ζωής μειώνοντας την παραγωγή πεπτιδίων που μοιάζουν με ινσουλίνη, αλλά δεν βελτίωσε τη σχετιζόμενη με την ηλικία μείωση της αναρριχητικής δραστηριότητάς της, κάτι που χρησιμοποιήθηκε για την παρακολούθηση της φυσικής ικανότητας στις μύγες. Ονόμασαν επίσης ένα άλλο γονίδιο «δαίδαλο», από τον γνωστό ελληνικό μύθο, το οποίο καθυστερεί τη σχετιζόμενη με την ηλικία μείωση της σωματικής δραστηριότητας μετά από περιορισμούς της διατροφής, αλλά επηρεάζει ελάχιστα τη διάρκεια ζωής.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν τη διάρκεια ζωής και τις φυσικές ικανότητες 50.000 και πλέον μυγών. 

Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2020, 10:48