Πόσο ευτυχισμένοι μπορούν να νιώθουν οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού. Μία μέρα μετά τον τελικό της ντροπής(κύπελλο Ελλάδας στο ποδόσφαιρο) όπου η πλειοψηφία δεν πανηγύρισε για τους γνωστούς λόγους, ήρθε η τεράστια, η ανεπανάληπτη επιτυχία της κατάκτησης για δεύτερη συνεχόμενη φορά της Ευρωλίγκα.
Ο θρίαμβος μεγάλος. Το κατόρθωμα μεγαλύτερο.
Αυτό το αποτέλεσμα όμως έχει ονοματεπώνυμο.
Και δεν είναι άλλο από τους αδελφούς Αγγελόπουλους.
Ναι ο Σπανούλης είναι παιχταράς. Ο Χάινς έχει την ψυχή του Κολοκοτρώνη. Ο Παπανικολάου φοράει ήδη φανέλα από ομάδα του ΝΒΑ.
Αλλά αυτή είναι η δουλειά τους!
Πίσω από αυτούς, υπάρχουν δύο άνθρωποι με τους συνεργάτες τους, που πόνεσαν αρκετό καιρό, έχασαν λεφτά και μάλιστα πολλά, σε καιρό κρίσης επένδυσαν, αλλά πάνω απ όλα πίστεψαν ότι μπορούσαν κι έπρεπε να κερδίσουν.
Οι αδελφοί Αγγελόπουλοι, με την αξία τους μπαίνουν στο κλαμπ των προέδρων εκείνων που θα μείνουν για πάντα στην ιστορία.
Χωρίς το ύφος του κλασσικού Έλληνα παράγοντα, που τον χαρακτηρίζει το νταηλίκι κι η αλαζονεία, σεμνοί αλλά πάνω απ όλα προσηλωμένοι στον στόχο, έχουν καταφέρει να μιλάει ολόκληρος ο μπασκετικός κόσμος για το προϊόν τους.
Για την ομάδα μπάσκετ, που πέρυσι αν και αουτσάιντερ ανέβηκε στην κορυφή. Κι αν πολλοί θεώρησαν τυχαία την κατάκτηση της κούπας στην Πόλη, τώρα τι έχουν να πουν;
Μια ομάδα, που όχι μόνο υπερασπίστηκε το στέμμα της, αλλά σ αυτό το φάιναλ φορ, δεν έδωσε καν το δικαίωμα στους υπόλοιπους να σκεφτούν να τον αμφισβητήσουν.
Ο τίτλος του Βασιλιά της Ευρώπης, του ταιριάζει απόλυτα.
Κι αν παραμείνει ο ίδιος κορμός, με την προσθήκη ενός καλού ψηλού, τότε δεν είναι διόλου απίθανο, η ομάδα των Αγγελόπουλων, να καταφέρει αυτό που δεν έχει καταφέρει ποτέ στην Ευρώπη καμία άλλη. Να το πάρει για Τρίτη συνεχόμενη φορά.
Πώς είπατε; Αυτά δεν γίνονται;
Μπάσκετ παίζουν όλοι.
Ψυχή τέτοια όμως και μαγκιά Πειραιώτικη, δεν έχει κανείς!
