«Η Ευρώπη αποτελεί εγγύηση για τη δημοκρατία και σε καμία περίπτωση δεν την απειλεί» τόνισε η κα Ντόρα Μπακογιάννη κατά τη διάρκεια debate που διοργάνωσε η Ένωση Φοιτητών της Οξφόρδης με θέμα «Αποτελεί η Ευρωπαϊκή Ένωση κίνδυνο για τη δημοκρατία;». Η πρώην υπουργός Εξωτερικών, μαζί με τον δημοσιογράφο Ρόλαντ Ραντ και τον φοιτητή της Οξφόρδης Μπεν Γκολντστάιν, αποτελούσαν την ομάδα που υπερασπιζόταν τον ρόλο της Ε.Ε.
«Απέναντί» τους, εκτός από τον Έλληνα φοιτητή της Νομικής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Κωνσταντίνο Χρυσανθόπουλο, ο οποίος εντυπωσίασε το ακροατήριο με την αγόρευσή του, είχαν και δύο – ομολογουμένως – δεινούς ρήτορες του βρετανικού κοινοβουλίου. Από τη μία, τον βετεράνο πολιτικό των Συντηρητικών λόρδο Νάιτζελ Λόσον, ο οποίος υπήρξε υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας επί Μάργκαρετ Θάτσερ και σήμερα είναι βουλευτής στη Βουλή των Λόρδων. Από την άλλη, τον βουλευτή των Τόρηδων, στη Βουλή των Κοινοτήτων, Τζέικομπ Ρις Μογκ. Αμφότεροι ανήκουν στη σκληροπυρηνική πτέρυγα των ευρωσκεπτικιστών του Συντηρητικού κόμματος. Μάλιστα, ο λόρδος Λόσον, τόσο στην εν λόγω συζήτηση όσο και στο παρελθόν, έχει εκφράσει την αντίθεσή του στην Ε.Ε. κατά απόλυτο τρόπο. «Πρόκειται για ένα γραφειοκρατικό τερατούργημα, από το οποίο η Βρετανία θα πρέπει να απελευθερωθεί» έχει πει υποστηρίζοντας πως, αν τελικά γίνει το δημοψήφισμα του 2017, αυτός θα ψηφίσει έξω από την Ένωση.
Μερικά από τα βασικά επιχειρήματα της ομάδας που υπερασπιζόταν την άποψη ότι η Ε.Ε. απειλεί τη δημοκρατία ήταν ότι δεν είναι δυνατόν να κυβερνάται αποτελεσματικά ένας οργανισμός που αποτελείται από 28 κράτη, έχει 23 επίσημες γλώσσες και 500 εκατομμύρια κατοίκους. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στα προβλήματα που δημιουργεί το γραφειοκρατικό σύστημα των Βρυξελών, καθώς, όπως επισημάνθηκε, υπάρχουν πάνω από 11.000 κανονισμοί λειτουργίας και 23.000 εργαζόμενοι σε αυτό. Τέλος, υποστηρίχθηκε ότι το σύστημα της Ε.Ε. συχνά πιέζει τα κράτη-μέλη στη λήψη αποφάσεων που δεν συμβαδίζουν με αυτές των δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεών τους.
Στον αντίποδα, η ομάδα της κας Μπακογιάννη υποστήριξε ότι «χρειαζόμαστε όλους αυτούς τους κανονισμούς για να μπορούμε να είμαστε πιο δίκαιοι με τις διαφορές που έχει κάθε χώρα». Τόνισαν, επίσης, ότι το μέγεθος δεν είναι πρόβλημα, για να λειτουργεί αποτελεσματικά ένας οργανισμός, φέρνοντας ως παράδειγμα άλλες μεγάλες χώρες στον κόσμο, όπως η Κίνα, της οποίας η αποτελεσματικότητα είναι αδιαμφισβήτητη. Για τον αριθμό των υπαλλήλων επεσήμαναν πως ακόμη και ο δήμος του Μπέρμιγχαμ, ένας σχετικά μεσαίος δήμος της Βρετανίας, απασχολεί πάνω από 23.000 υπαλλήλους. Τέλος, για το ότι η Ε.Ε. συχνά πιέζει τα κράτη-μέλη, η απάντηση ήταν πως αν κάποιος πιέζει, είναι οι αγορές, ενώ όλες οι αποφάσεις που σχετίζονται με την Ε.Ε. περνούν μέσα από τα εθνικά κοινοβούλια των χωρών-μελών της Ένωσης, «τα οποία είναι δημοκρατικά εκλεγμένα», όπως υπογράμμισαν.
«Μπορεί να μη σας αρέσουν οι θεσμοί της Ε.Ε., αλλά μόνο αν είστε μέλος της, μπορείτε να την αλλάξατε και να τη βελτιώσετε» τόνισε η κα Μπακογιάννη προς την «απέναντι» πτέρυγα. Η παρατήρησή της ότι «η Ευρώπη σίγουρα δεν είναι τέλεια. Υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης… αλλά για πάνω από μισό αιώνα έχει πετύχει ειρήνη στην ήπειρο, δεκαετίες ανάπτυξης – ευημερίας και αποτέλεσε μια ισχυρή δύναμη για αλλαγές, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε όλο τον κόσμο» απέσπασε για ακόμη μία φορά το θερμό χειροκρότημα του κοινού.
Τελικά, οι υποστηρικτές της Ε.Ε. κέρδισαν και μάλιστα με διαφορά. Στην ψηφοφορία που ακολούθησε 216 ψήφισαν υπέρ της και μόλις 118 κατά. Αξίζει να σημειωθεί πως το θέμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί ένα από τα πιο διχαστικά ζητήματα στη σύγχρονη πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου.
Μιλώντας αμέσως μετά την εκδήλωση στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η κα Μπακογιάννη επεσήμανε: «Το μήνυμά μου ήταν πάρα πολύ σαφές. Και δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το μήνυμα μιας Ελληνίδας βουλευτού. Η Ευρώπη όχι μόνο δεν είναι κίνδυνος για τη δημοκρατία, αντίθετα είναι εγγύηση για τη δημοκρατία σε ολόκληρη την Ευρώπη. Και γι’ αυτό και πάρα πολλά κράτη γυρίζουν προς την Ευρώπη με την ελπίδα να αποκτήσουν μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία, όπως π.χ. η Τουρκία που είναι γειτόνισσά μας. Άρα, για μένα είναι σαφές ότι αυτό το ευρωπαϊκό οικοδόμημα με τις αδυναμίες του, με τα προβλήματά του, πρέπει να στηριχθεί. Πρέπει να δώσουμε τη μάχη όλοι μαζί μέσα από την Ευρώπη για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε την Ευρώπη που ονειρευόμαστε».
Η ομιλία πραγματοποιήθηκε στο κτήριο της Ένωσης των Φοιτητών της Οξφόρδης. Με ιστορία που φθάνει τα 190 χρόνια, η Ένωση είναι μια από τις πιο διάσημες ενώσεις debate στο κόσμο. Στόχο της είναι η προώθηση του διαλόγου, της συζήτησης όχι μόνο στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, αλλά και σε όλη την υφήλιο. Στην πλούσια ιστορία της, τα αποτελέσματα των συζητήσεων δεν περιορίστηκαν, αρκετές φορές, στον στενό ακαδημαϊκό κύκλο, αλλά επηρέασαν ακόμη και σημαντικές αποφάσεις της κοινής γνώμης στη Βρετανία.
Ο κατάλογος των διακεκριμένων λογίων του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης είναι εξαιρετικά μακροσκελής και περιέχει πολλούς οι οποίοι κατόπιν συμμετείχαν ενεργά στη βρετανική πολιτική σκηνή, στις επιστήμες και στη λογοτεχνία. Είναι χαρακτηριστικό πως από την αίθουσα αυτή έχουν περάσει 12 Βρετανοί πρωθυπουργοί, οι οποίοι δοκίμασαν τις δυνατότητές τους και ακόνισαν τις δεξιότητές τους. Μεταξύ άλλων έχουν μιλήσει ο Άλμπερτ Αινστάιν, ο Γουίνστον Τσόρτσιλ, η μητέρα Τερέζα κ.ά. Ιδρύθηκε το 1823 ως ένα φόρουμ για συζήτηση και διάλογο, σε μια εποχή που η ελεύθερη ανταλλαγή ιδεών ήταν μια ξένη έννοια για τις περιοριστικές αρχές του πανεπιστημίου.
Επιμέλεια: Φλώρα Πέτση
