ΟΙ ΑΜΟΝΤΑΡΙΣΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ
Η ΒΑΝΑ ΜΠΑΡΜΠΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΕΝΑ ή ο «ο φόβος φυλάει τα έρμα»…
Σήμερα το Βανάκι ήταν καλεσμένο στο πρωινό του ΑΝΤ1. Η Σίσσυ και ο Χρήστος ξεκίνησαν να μιλάνε μαζί της για την παράσταση στο crash και μετάααααα… για το αγαπημένο και πρωτότυπο θέμα που αφορά στην καλεσμένη, τους «άνδρες της ζωής της».
Ανάμεσα στα της παράστασης και στο γιατί η Βάνα είναι κακό κορίτσι, άκουσα να αποκαλεί τον Γιώργο Λιάγκα και τη Φαίη Σκορδά «παιδιά που ως αγχωμένοι παρουσιαστές», της δώσανε μόνο τρία δευτερόλεπτα στην περσινή εμφάνισή της για να μιλήσει για την παράσταση.
Συμπέρασμα; Μακαρίτης ο πάταγος της αποχώρησης από το μεγάλο κανάλι. Μακαρίτης και ξεχασμένος με ούτε μια «ψείρα» στον «τάφο» του να θυμίζει την αβάσταχτη ελαφρότητα των αεράτων σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων της showbiz.
Συμπέρασμα 2ο: Η Βάνα έχει μεγάλη καρδιά
Συμπέρασμα 3o: Η Βάνα είναι έτοιμη να περιμένει υπομονετικά τη σειρά της, για να καθίσει στο σκαμνάκι – πολυθρονίτσα του πρωινού του ΜEGA.
ΟΙΩΝΟΣ ΣΚΛΗΡΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΥΣ
Η ΚΑΤΑΒΥΘΙΣΗ του πλωτού χριστουγεννιάτικου δένδρου στη Θεσσαλονίκη…
Είδα το δυσοίωνο βίντεο από το «Ράδιο Αρβύλα». Σε αυτή τη χώρα τα δένδρα λύγισαν, οι φοίνικες ξεκληρίστηκαν και ο Ψινάκης δηλώνει ότι δεν έχει ερωτική διάθεση και η Πετρούλα Κωστίδου στη Λαχαναγορά του Ρέντη, να την προλογίζει ο Θοδωρής Δρακάκης.
Μέσα σε όλα τα βαριά χτυπήματα της ΜΟΙΡΑΣ, η δήλωση του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη ότι «αν ήμασταν άλλος λαός, θα είχαμε ξεσηκωθεί», με βρίσκει αλληλέγγυα μεν, με τη διαφορά ότι εγώ ΔΕΝ υπήρξα
ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ…
Παρακολούθησα τη δήλωσή του, με ύφος αντίστοιχο με εκείνο που είχε η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΜΠΟΥΡΗ, στη μεσημεριανή εκπομπή του ΣΚΑΪ, παρακολουθώντας τη συζήτηση με τον ειδικό για την εμμηνόπαυση και χοληστερίνη…
Είναι αυτό το ύφος που δείχνει ταυτόχρονα «από το ένα αυτί μου μπαίνει και από το άλλο μου φεύγει» , «παράτα μας και εσύ και ο γρύλος σου», «τι να κάνω που είμαι αναγκασμένη να δείχνω ότι ενδιαφέρομαι»…
Ξέρεις κάτι, αφεντικό… βρίσκομαι σε μία απόλυτη σύγχυση, ο κόσμος που συναντάω κάθε μέρα στο μετρό, οι ζωές των φίλων μου, τα τηλεφωνήματα των κολλητών μου, ΔΕΝ έχουν ΚΑΜΙΑ σχέση, με την εικόνα που προκύπτει από τα τηλεοπτικά πλατό το 2011.
Είναι σαν να ψάχνω να βρω εγώ ομοιότητες με τη γυναίκα, μάνα, νοικοκυρά των διαφημίσεων. Ξέρεις πώς είναι αυτές… Φτάνουν σε οργασμό, ανακαλύπτοντας το απορρυπαντικό που ξεπλένει ακόμη και τις σκιές των λεκέδων. Είναι αυτές που μετατρέπουν τον άνδρα τους σε εργαλείο του σεξ, δίνοντάς του γιαούρτι με 2 % λιπαρά;
Εμένα δεν μου προέκυψε ποτέ οργασμός με σκόνη πλυντηρίου, ούτε μου έκατσε άνδρας, όταν του έδειξα έναν κεσέ γιαούρτι…
Βλέπω τα πλατό στολισμένα με δέντρα που δεν βουλιάζουν, με αγιοβασιλάκια, καμπανίτσες, ελαφάκια, χιονάκια, χρυσόσκονες, πιατέλες με μελομακάρονα. Βλέπω μαγείρισσες να ετοιμάζουν γκλασαρισμένες γαλοπούλες με κάστανο σε παράλληλη δράση με την «κάρτα του ALTER» και την έκκληση του Γιώργου Φιλιππάκη για τρόφιμα σε συναδέλφους.
Σήμερα στο Μετρό, μια κυρία από το Περιστέρι μού ζήτησε το τηλέφωνο του συναδέλφου. Έχει οργανωθεί με είκοσι νοικοκυρές ακόμη, για να αφήσουν στο ALTER τρόφιμα και χαρτικά.
Τα συναισθήματα που νιώθω σε αυτές τις συμπεριφορές των ανθρώπων θυμίζουν λούνα παρκ. Νιώθω απίστευτο φόβο αλλά και χαρά μαζί. Προκύπτει ότι υπάρχει ακόμη, μεταξύ μας, η ψυχολογία της ελληνικής παλιάς γειτονιάς. Με τα προτερήματα και τους «δαίμονές» της…
