Κ(ΡΥΦΤ)ΟΥΛΗΣ

Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2022, 10:54
Κ(ΡΥΦΤ)ΟΥΛΗΣ

Ο κατ’ ουσίαν άφαντος πρωθυπουργός γράφει τις ευθύνες του στο χιόνι

 

Γράφει ο Γιώργος Μιχάλακας


Είναι πανθομολογούμενο και επιστημονικώς τεκμηριωμένο

ότι η Παιδική Ηλικία έχει εξαιρετικά κρίσιμη επίδραση

στη δομή και στην τελική διαμόρφωση τού χαρακτήρα μας·

έτσι,

άλλοτε λόγω στερήσεων και τραυματικών βιωμάτων

οι άνθρωποι κινούνται ως ενήλικες

πάνω στις ράγες τής οδυνηρής γραμμής με την ονομασία «Η ζωή που δεν έζησα…»,

και άλλοτε -όταν τα βρίσκουν όλα έτοιμα-

νοσταλγούν εκείνα τα ωραία χρόνια τής Ανεμελιάς, τής Σκανταλιάς, τής Ανευθυνότητας,

όπου το Κρυφτούλι και η Ατιμωρησία ήταν τα αγαπημένα καταφύγιά τους.

 

Ο Κούλης Μητσοτάκης ανήκει και στις δύο συμπεριφορικές κατηγορίες·

ο γόνος τής εμβληματικότερης κρατικοδίαιτης οικογένειας τού τόπου, 

πιστοποιεί ότι γι’ αυτόν η Πρωθυπουργία είναι μία «ζωή»

που -ως η βαλκάνια εκδοχή τού Κιμ Γιονγκ Ουν- θα ήθελε να είχε ζήσει νωρίτερα,

ενώ συνάμα ανατρέχει στα πάλαι ποτέ αγαπημένα καταφύγιά του

κάθε φορά που καλείται να αναλάβει τις ευθύνες του.

Το Κρυφτούλι και η Ατιμωρησία είναι (πάλι) εδώ…

 

Ο Κ(ρυφτ)ούλης.

Ο κληρονομικώ αδίκω πρωθυπουργός.

Ο άνοος.

Ο χασκογελών μπροστά στην οδύνη και στις καταστροφές.

Ο μονίμως ευρισκόμενος σε διακοπές και σε αγρανάπαυση.

Ο μονίμως εκτός τόπου και χρόνου.

Ο μονίμως ανεύθυνος.

Ο άφαντος, ο κατ’ ανάγκην εμφανιζόμενος, ο καθ’ έξιν κρυπτόμενος.

 

Η Παιδικότητα είναι αναμφιβόλως χαριτωμένη όταν τη βλέπουμε στα παιδιά.

Η Παιδικότητα είναι ενίοτε χαριτωμένη όταν τη βλέπουμε στους ενήλικες

(αρκεί να εκδηλώνεται στον σωστό τόπο και στον σωστό χρόνο).

Η Παιδικότητα είναι αποκρουστική όταν πρεσβεύεται από τον Πρωθυπουργό, 

και δη σε καταστάσεις όπως οι καλοκαιρινές καταστροφικές πυρκαγιές,

η διαχείριση τής Πανδημίας, οι χειμωνιάτικες πλημμύρες και οι πρόσφατες χιονοπτώσεις.

 

Καθίσταται έκδηλη πια η αταλάντευτη στάση ετούτου τού επικίνδυνου ενήλικος,

να κάνει ατιμωρητί το «κομμάτι» του εις βάρος τής Ελληνικής Κοινωνίας

και να ψελλίζει «παρών» όταν δεν γίνεται αλλιώς. 

Αντί ως «Πρώτος Πολίτης» τής χώρας να βγαίνει πρώτος μπροστά,

αντί να είναι -στις πράξεις, και όχι αποκλειστικώς στα λόγια- Πρωθυπουργός,

επί τής ουσίας είναι... Τελευτούργος, είναι τελευταίος. 

 

Ο -κατ’ ουσίαν άφαντος- πρωθυπουργός γράφει τις ευθύνες του στο χιόνι

και εμφανίζεται μόνο και μόνο για να εξαφανιστεί ξανά. 

Ο -κατ’ ουσίαν άφαντος- πρωθυπουργός διαθέτει τη σουρεαλιστική ιδιότητα 

να είναι πιο εξαφανισμένος ως εμφανιζόμενος παρά ως εξαφανισμένος. 

 

Ναι, αυτός είναι ο τηλεκατευθυνόμενος διοικών τη χώρα μας·

ένας ατάλαντος κληρονόμος τής Νεοελληνικής Πρωθυπουργίας,

που έχει μάθει να μιλάει και να λειτουργεί μόνο σε προκάτ συνεντεύξεις

και μόνο όταν έχει απέναντί του «πετσωμένους» δημοσιογραφίσκους

που γλείφουν απροκάλυπτα τον λουδοβικισμό του

(φυσικά, πάντα με το αζημίωτο).

 

Και βεβαίως,

ο Κ(ρυφτ)ούλης είναι ο Απόλυτος Διακωμωδητής τού Διαγγέλματος.

«Ψωμοτύρι» τα έχει τα διαγγέλματα ο Κ(ρυφτ)ούλης,

διότι κολακεύουν τον δελαπατριδισμό του με την επισημότητά τους

και ταυτοχρόνως διαθέτουν την ασφάλεια, τη θωράκιση, την περιχαράκωση που λέγεται «Auto-Cue».

...

 

Ο Κ(ρυφτ)ούλης μισεί τον Αντίλογο και δέχεται μόνο τον Αντίλαλο. 

Διόλου τυχαίως,

οι χθεσινές πομπώδεις δηλώσεις του στο Υπουργικό Συμβούλιο 

-οι εμπεριέχουσες κίβδηλη αυτοκριτική και μπόλικη γελοιότητα- 

μετετράπησαν σε ακόμη ένα πομφολυγικό διάγγελμα,

το οποίο έλαβε χώρα μία μέρα μετά την απροκάλυπτη προσβολή τής Ανθρώπινης Αξιοπρέπειας 

και την ανερυθρίαστη απόπειρα εξαγοράς σιωπής 

που μετήλθε ο Μητσοτάκης μαζί με την εταιρεία «Αττική Οδός Α.Ε.», 

προκειμένου να βουλώσει -διά τής κατ’ ευφημισμόν αποζημίωσης- 

τα στόματα των διαμαρτυρομένων πολιτών. 

 

Τι εξεστόμισε μεταξύ άλλων..; 

«Έχουμε αποδείξει ότι έχουμε το θάρρος να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας

και τη διάθεση να μαθαίνουμε απ’ αυτά και να γινόμαστε καλύτεροι.

Διδασκόμαστε, λοιπόν, και προχωράμε…» 

και 

«Μέσα σε 30 μήνες δύσκολα λύνονται προβλήματα δεκαετιών…».

Εν κατακλείδι,

με τη φράση «Διδασκόμαστε και προχωράμε…» 

έχουμε την ομολογία ότι αυτό το ασόβαρο άτομο μαθαίνει στις πλάτες των Ελλήνων 

-αλλά και με τις πλάτες των Νεοελλήνων- πώς να είναι πρωθυπουργός. 
Και επίσης,

με τη φράση «Μέσα σε 30 μήνες δύσκολα λύνονται προβλήματα δεκαετιών…» 

φτάνουμε να αναρωτιόμαστε εύλογα, 

αν ως «δεκαετίες» λογίζονται τα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης τού «ΣΥ.ΡΙΖ.Α.»

και όχι τα -αθροιστικώς- είκοσι έτη τής «Ν.Δ.» στην εξουσία κατά τη Μεταπολίτευση.

ΥστερόΓιωργο..: 

Και τώρα τι;

Τώρα που ο Κ(ρυφτ)ούλης θεωρεί ότι έπραξε το καθήκον του για την Ελλάδα,

θα εξαφανιστεί μέχρι να τού διακόψει βιαίως τη ραστώνη η επόμενη συμφορά. 

 

Έως ότου, λοιπόν,

γίνουμε αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες τής επόμενης παραληρηματικής ευθυνοφοβίας του,   

έως ότου επιδοθεί πάλι στις σεσημασμένες αυτο-αναιρούμενες συγγνώμες του,

ας αρκεστούμε στο σατιρικό «Silver Alert» που αποτελεί κόλαφο για την Οικογενειοκρατία

και τονίζει την εκκωφαντική συνέργεια που έχουν οι πολίτες-ψηφοφόροι στην Εθνική Κατάντια.

Νεοέλληνες, 

το εικονιζόμενο κελεπούρι,

ο «κατ’ ανάγκην εμφανιζόμενος» και «καθ’ έξιν κρυπτόμενος»,  

είναι η προσωποποίηση τής ψήφου σας.

Να τον χαίρεστε και να τον ξαναψηφίσετε· τέτοιος «εθνοσωτήρας» σάς αξίζει.
ΖΙΤΟ Ι ΑΙΛΑΣ. 

 

Γιώργος Μιχάλακας

Αλήτης -αλλά όχι ρουφιάνος- Δημοσιογράφος

Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2022, 13:26