«Οι σημερινές κυβερνήσεις δεν χαίρουν μεγάλης δημοτικότητας λόγω των μέτρων που είναι αναγκασμένες να παίρνουν για να αντιμετωπίσουν την κρίση. Πολύ γρήγορα, οι ψηφοφόροι αντιλαμβάνονται ότι οι υποσχέσεις και οι δεσμεύσεις δεν τηρούνται. Ο Φρανσουά Ολάντ δεν μπορούσε να αγνοήσει αυτήν την πραγματικότητα. Άφησε να εννοηθεί ότι, μόλις αναλάμβανε την εξουσία, θα ακολουθούσε την αριστερή πολιτική που είχε αναγγείλει. Δεν είναι αλήθεια, όμως. Ο Γάλλος πρόεδρος είναι θύμα ενός ατυχήματος της πολιτικής εργασίας».
Αυτά λέει στην εφημερίδα «Le Figaro» ο γνωστός αρθρογράφος της «Corriere della Sera» Σέρτζιο Ρομάνο, σχολιάζοντας τη συμπλήρωση ενός έτους του Φρανσουά Ολάντ στη γαλλική προεδρία. Αναφερόμενος στο γαλλογερμανικό ζευγάρι, το χαρακτηρίζει εύθραυστο και ταυτοχρόνως σταθερό. «Οι δύο χώρες έχουν ανάγκη η μία την άλλη. Η γαλλογερμανική συμμαχία είναι ένας από τους θεμέλιους λίθους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως σε όλα τα ζευγάρια, όμως, σε εποχές ανατροπής των ισορροπιών ξεσπούν συγκρούσεις. Η Γαλλία προβάλλει την πολιτική της ανωτερότητα και η Γερμανία την οικονομική της υπεροχή. Η τελευταία είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που ενισχύθηκε με το ευρώ, ιδιαίτερα σε σχέση με τη δεκαετία του ’80, όταν δεν ήταν ακόμη ενοποιημένη. Αυτό αυξάνει την ανισορροπία ανάμεσα στις δύο χώρες. Το ζευγάρι θα επιβιώσει όμως, όπως συμβαίνει με όλους τους χρήσιμους γάμους» σημειώνει.
Κατόρθωσε ο Ολάντ να αλλάξει την πολιτική της λιτότητας στην Ευρώπη;
«Για να πετύχει κάτι τέτοιο, πρέπει να βρει συνομιλητές ικανούς να υποστηρίξουν τη στρατηγική του» απαντά ο Ρομάνο. «Δεν είχε όμως τέτοια τύχη και δεν βρήκε στις χώρες της Νότιας Ευρώπης τις αναγκαίες πολιτικές συνθήκες. Στην αρχή της θητείας του, η Ιταλία έδειξε ενδιαφέρον για αυτήν τη γραμμή και οι δύο χώρες συνεργάστηκαν στενά. Όταν όμως ο Μάριο Μόντι αποδυναμώθηκε και ενεπλάκη στην προεκλογική εκστρατεία, η Γαλλία έχασε τον συνομιλητή της στην Ιταλία. Πιστεύω, πάντως, ότι η Γερμανία έχει αντιληφθεί την ανάγκη να χαλαρώσει η λιτότητα και ήδη δείχνει μεγαλύτερη ευελιξία. Θα πρέπει, βέβαια, να περιμένουμε τα αποτελέσματα των ερχόμενων εκλογών για να καταλάβουμε τις αλλαγές που θα γίνουν. Σε κάθε περίπτωση, η Γερμανία αρχίζει να εξοικειώνεται με την ιδέα της συνδιαχείρισης του χρέους».
Eπιμέλεια: Παύλος Κιρκασίδης
