Πίστεψε ότι με την επιδότηση του αναπτυξιακού νόμου θα μπορούσε να φτιάξει μία σύγχρονη επιχείρηση, με χρήση της τελευταίας λέξης της τεχνολογίας. Όμως γελάστηκε. Δεν υπολόγισε την αφερεγγυότητα του κρατικού μηχανισμού και όπως και άλλοι ομοιοπαθείς του κινδυνεύει να καταστραφεί για πάντα.
Τώρα στο χείλος του γκρεμού, με επιστολή του, απευθύνεται στον ίδιο τον πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου, για να δώσει τη λύση.
Ο Νίκος Πετράκης είναι γιoς παπά και αγρότισσας. Ο ίδιος σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων, όπως και η σύζυγός του, Μαρία. Εργαζόταν σε μία επιχείρηση κατασκευής θερμοκηπίων όταν πληροφορήθηκε τις ευεργετικές διατάξεις του αναπτυξιακού νόμου 3299/2004. Ο νόμος προέβλεπε ενίσχυση ύψους 45% του κόστους για την κατασκευή θερμοκηπίου.
Ο Νίκος και η Μαρία πίστεψαν ότι τους δίνεται η ευκαιρία της ζωής τους. Μπορούσαν να αποκτήσουν το δικό τους θερμοκήπιο, να ξεφύγουν από τη μισθωτή εργασία και να ζήσουν αξιοπρεπώς στην ιδιαίτερη πατρίδα τους, την Ιεράπετρα Κρήτης.
«Βασιζόμενος στα λεγόμενα του κράτους ότι θα καταβάλλει άμεσα την επιδότηση σε όσους τη δικαιούνται, αποφάσισα να προχωρήσω στην κατασκευή σύγχρονης θερμοκηπιακής μονάδας συνολικής έκτασης 15 στρεμμάτων καταθέτοντας μελέτη συνολικού ύψους 870.000 ευρώ περίπου, η οποία τελικά εγκρίθηκε και θα έπρεπε λοιπόν να λάβω το 45% δηλαδή περί τις 390.000 ευρώ περίπου», λέει ο Νίκος Πετράκης στη zougla.gr
Ζήτησε και έλαβε, μαζί με τον πατέρα του, δάνειο 300.000 ευρώ από την Εμπορική Τράπεζα βάζοντας υποθήκη το σπίτι του, για να αγοράσει γη την οποία επίσης υποθήκευσε στην τράπεζα για να λάβει το δάνειο. Αγόρασε 15 στρέμματα και με πολύ προσωπική εργασία και τη στήριξη των οικογενειών του ζεύγους προσπάθησε να τη διαμορφώσει και να δημιουργήσει τις απαραίτητες υποδομές.
Το έργο ανέλαβε μία εξειδικευμένη εταιρεία που πληρώθηκε με επιταγές που εύκολα υπέγραψε ο Νίκος Πετράκης, αφού είχε την εγγύηση του κράτους ότι θα λάβει την επιδότηση των 390.000 ευρώ.
«Τα όμορφα τα λόγια τα μεγάλα»
Προς στιγμήν όλα φάνηκαν να πηγαίνουν κατ’ ευχήν: η επιχείρηση ήταν στέρεα στημένη, τα προϊόντα είχαν προκαταβολικά εξασφαλίσει αγοραστές και το μόνο που απέμενε ήταν να εισπραχθεί το ποσό της επιδότησης, για να πληρωθεί η κατασκευάστρια εταιρεία και να ολοκληρωθεί η τεχνική υποδομή του θερμοκηπίου.
Εδώ αρχίζει το δράμα ενός ανθρώπου που δεν έχει κάνει τίποτε λανθασμένο αλλά ίσως τελικά να καταστραφεί αυτός, η οικογένειά του, αλλά και η εταιρεία που κατασκεύασε το θερμοκήπιο λόγω της αφερεγγυότητας του κράτους.
Ενώ 4 ημέρες πριν τις ευρωεκλογές του Ιουνίου η τότε κυβέρνηση ανακοίνωνε πομπωδώς και για προεκλογικούς λόγους ότι οι πιστώσεις εγκρίθηκαν, όταν οι αγρότες πήγαν να εισπράξουν το ποσό, από την Περιφέρεια Κρήτης έλαβαν την απάντηση ότι τα χρήματα δεν υπάρχουν γιατί δεν… εδόθησαν.
Στo βρόχο του παραλόγου
Το γεγονός αυτό προκάλεσε μία αλυσίδα γεγονότων που απεδείχθη καταστροφική για όλους τους εμπλεκόμενους. Ο κ. Πετράκης δεν μπορούσε να εξοφλήσει τις επιταγές που είχε υπογράψει για την κατασκευή του θερμοκηπίου.
Η εταιρεία που είχε λάβει ανάλογες επιταγές από πολλούς αγρότες όπως ο κ. Πετράκης, άρχισε να απαιτεί τα χρήματά της γιατί και η ίδια αδυνατούσε να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της. Αδυνατώντας να πληρώσει τους προμηθευτές της, η εταιρεία κατέστη αναξιόπιστη και δεν μπορούσε πλέον να προχωρήσει σε οποιαδήποτε παραγγελία ή να μεταχρονολογήσει τις επιταγές των αγροτών. Με τη σειρά τους μία σειρά από προμηθευτές και εταιρείες που περίμεναν να εισπράξουν από την εταιρεία κατασκευής θερμοκηπίων, άρχισαν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα.
Εννοείται ότι η εταιρεία δεν μπορεί να προχωρήσει στην ολοκλήρωση της κατασκευής των θερμοκηπίων τα οποία μισοτελειωμένα καταστρέφονται από τις καιρικές συνθήκες. Οι αγρότες, οι οποίοι περιμένουν την αποπεράτωση των θερμοκηπίων για να καλλιεργήσουν προϊόντα, στράφηκαν δικαστικά εναντίον της εταιρείας κάνοντας αγωγές για διαφυγόντα κέρδη, λόγω μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεών της.
Από την πλευρά της η εταιρεία έχει σφραγίσει τις επιταγές των αγροτών, με αποτέλεσμα να μπουν στη «μαύρη λίστα» του Τειρεσία και να μην μπορούν να χρηματοδοτηθούν από τράπεζες.
Πολλοί αγρότες είχαν δώσει προκαταβολές στην εταιρεία για υλικά τα οποία δεν παρελάμβαναν όταν η εταιρεία άρχισε να έχει προβλήματα. Έτσι αναγκάστηκαν να υπογράψουν και άλλες επιταγές σε άλλες εταιρείες για να προμηθευτούν τα προϊόντα.
Το κοινωνικό πρόβλημα δεν αφορά μόνο τον κ. Πετράκη αλλά έχει εξαπλωθεί στην κοινωνία της Ιεράπετρας.
«Σε μια μικρή κοινωνία όπως αυτή της Ιεράπετρας και ενώ ήμουν πάντα εγγύηση στις πληρωμές μου τώρα έχω καταντήσει «προς αποφυγήν».
Επίσης το θερμοκήπιο δεν είναι σπίτι ώστε να πει κάποιος «δεν βαριέσαι, δεν μπήκα τον Γενάρη, θα μπω τον Απρίλη και θα δώσω 3 ενοίκια ακόμα και τι έγινε». Η περίοδος φύτευσης των οπωροκηπευτικών στην Ιεράπετρα λήγει στα τέλη του Οκτώβρη διαφορετικά ο καλλιεργητής χάνει όλη τη χειμερινή σαιζόν παραγωγής που στηρίζεται η οικονομική βιωσιμότητα της θερμοκηπιακής καλλιέργειας στην Ιεράπετρα. Άρα λοιπόν κινδυνεύω να μην καλλιεργήσω την μονάδα για δεύτερη συνεχή χειμερινή περίοδο, αφού αδυνατώ να την αποπερατώσω όχι στο 100% αλλά ας φτάσω σε σημείο έστω να καλλιεργήσω με βασικές υποδομές καλλιέργειας αφού δεν έχω πλέων την δύναμη να ζητήσω πίστωση για εξοπλισμούς κτλ. και όταν πάρω την επιδότηση προχωρώ κανονικά στην πλήρη και σωστή αποπεράτωσης της μονάδος», λέει με απελπισία ο κ. Πετράκης.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά
Ωστόσο, φαίνεται ότι χρήματα υπήρχαν αλλά όχι για όλους. Όπως καταγγέλλει ο Νίκος Πετράκης από τα 100 εκατ. ευρώ που είχαν εγκριθεί, στα ταμεία της Περιφέρειας Κρήτης, αντί να φτάσουν 10 εκατ. ευρώ, όπως έπρεπε, έφτασαν μόνο 3 εκατομμύρια τα οποία δόθηκαν επιλεκτικά σε «γαλάζιους» αγρότες της περιοχής.
«Θα σας αναφέρω απλά ότι ενώ τα χρήματα στην περιφέρεια Κρήτης ήρθαν, απορροφήθηκαν από ορισμένα γαλάζια παλικάρια και εξαφανίστηκαν. Πράγμα που σε προσωπικό επίπεδο δεν μου το αρνήθηκαν και όλοι τους απλά έδειχναν την κατανόησή τους στο πρόβλημά μου ρίχνοντας ταυτόχρονα το φταίξιμο ο ένας στον άλλο».
Ο Νίκος Πετράκης απελπισμένος κατέφυγε στον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Μιχάλη Καρχιμάκη, ο οποίος, όπως λέει, έδειξε πραγματικό ενδιαφέρον και υποσχέθηκε να κάνει ό,τι μπορεί αφού εξετάσει το θέμα.
Η τελευταία ελπίδα του, όπως λέει, είναι η παρέμβαση του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, στον οποίο εκθέτει το πρόβλημα με επιστολή του.
Η επιστολή προς τον Γ. Παπανδρέου
«Κύριε πρωθυπουργέ, σε αυτές τις λίγες σελίδες προσπάθησα να συμπυκνώσω την αγωνία , τον μόχθο ,τον αγώνα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζω εγώ και η οικογένεια μου και ειλικρινά δεν είμαι σίγουρος για το πώς πρέπει να τελειώσω αυτήν εδώ την επιστολή και τι ακριβώς θα έπρεπε να σας ζητήσω. Όσο και απλό αν ακούγεται αυτό το πρόβλημα μέσα στα τόσα τεράστια που ζητούν άμεσα επίλυση από εσάς σας παρακαλώ ακούστε μια φωνή ενός αγρότη από την Ιεράπετρα που ενώ σπαράζει δεν ακούγεται από πουθενά και ειλικρινά έχω έρθει σε πλήρη απόγνωση. Έχω εναποθέσει όλες τις ελπίδες μου σε εσάς και περιμένω από εσάς αν κάποια στιγμή αυτή η επιστολή φτάσει στα χέρια σας να μεριμνήσετε όπως εσείς νομίζετε τουλάχιστον για την διάσωση της αξιοπρέπειας της οικογένειας μου εφαρμόζοντας αυτά που υπόσχεται ο νόμος το συντομότερο δυνατό ώστε να μπορέσω να πληρώσω όλες αυτές τις εταιρείες που πρέπει να πληρωθούν οι οποίες με εμπιστεύτηκαν και που δυστυχώς καθημερινά παρασύρονται μαζί μου στο χάος χωρίς να φταίνε και αν το σκεφτεί κανείς μόνο και μόνο γιατί δούλεψαν και κόπιασαν για να προχωρήσει η δική μου επένδυση», γράφει μεταξύ άλλων ο κ. Πετράκης.
