Οδοιπορικό, βίντεο, φωτογραφίες: Γιάννης Τσίρος
Μπλόκα υπάρχουν πολλά, το εξής ένα: Νίκαια-Λάρισα-Θεσσαλία.
Όποιος θέλει να κάνει μπλόκο, το κάνει. Αν έχει και τον αριθμό των τρακτέρ της καρδιάς του θεσσαλικού κάμπου και τεχνογνωσία ετών στον στρατηγικό σχεδιασμό… τότε το μπλόκο γίνεται οχυρό και τέτοιο είναι όσο ποτέ, αυτό της Νίκαιας.
Ο μόνος τρόπος να απελευθερωθεί ο κόμβος της Νίκαιας είναι να το αποφασίσουν οι ξεσηκωμένοι.
Επιχειρήσεις δολιοφθοράς, αυστηρές ποινικές αξιολογήσεις και διώξεις, αμφισβήτηση των δημιουργών του μπλόκου, θα φέρουν σίγουρα τα εντελώς αντίθετα και δύσκολα αναστρέψιμα αποτελέσματα, απ’ αυτά που θα επιθυμούσε η όποια κυβέρνηση, πολύ περισσότερο η κυβέρνηση που ‘χει στην πλάτη της την γίδα του ΟΠΕΚΕΠΕ και το αντεπιχείρημα «δώσαμε στους αγρότες 3,8 δις ευρώ το 2025», ενώ στη σούμα συμπεριλήφθηκαν ως και ασφαλτοστρώσεις, κατά τα θρυλούμενα.
Οι εφεδρείες εμφανίζονται δυναμικά, στον δεύτερο γύρο του αγώνα, τον μεθεόρτιο.
Η Καρδίτσα κινείται στην σκακιέρα των σχεδιασμών και ενισχύει και μικρότερα μπλόκα, κίνηση που κινητοποιεί και … ριζοσπαστικοποιεί και τα -κοντινότερα στην Αθήνα- μπλόκα του Μπράλου και των Θηβών και τα κοντινά τους.
Η «απώλεια» των Πράσινων Φαναριών είναι ελεγχόμενη, επιλογή που επιβλήθηκε προκειμένου να μην αποκλειστεί το αεροδρόμιο «Μακεδονία» στα τρία χιλιόμετρα από τις αποβάθρες του, αλλά στα 30 (Μάλγαρα και λοιπά κοντινά μπλόκα).
Το μπλόκο Βαρικού, στην Πιερία, είναι και επίσημα το πιο φιλοκυβερνητικό ever: διαλύθηκε σιωπηλά, ενώ στην διάρκεια της ύπαρξής του, οι διαβεβαιώσεις ότι κι αυτό μετέχει ολόψυχα στις αγροτικές κινητοποιήσεις, χάθηκαν μαζί με το ψήφισμα συμπαράστασης στον αγώνα των αγροτών, του -όμοια φιλοκυβερνητικού- Δήμου Δίου-Ολύμπου…
Ένας για όλους και όλοι για μία: την αγροτιά.
Ψυχραιμότεροι στις εκτιμήσεις τους και καθαροί από την ενδοεγκεφαλική κομματοκρατία, οι νεότεροι των αγροτών, φαίνεται να έχουν συνειδητοποιήσει το εξής βασικό: για τουλάχιστον 30 χρόνια, ελληνικές κυβερνήσεις και ΕΕ, σχεδίαζαν λάθος πορεία, με λάθος προορισμό.
Η πρόσκαιρη ενίσχυση επιμέρους αγροτικών παραγωγών δεν έλυσε κανένα γενικό πρόβλημα και σήμερα, τα πάντα είναι πρόβλημα.
Ως και η προοπτική αυτοδύναμης επιβίωσης των κατοίκων της χώρας, χάρις στον πρωτογενή τομέα. Ενδεικτικό παράδειγμα, το στατιστικό στοιχείο που παραμένει άγνωστο ως και αυτή την στιγμή: στην περιοχή του Αλμυρού υπήρχαν ως πριν τις πρόσφατες θεομηνίες και της συνεχιζόμενης επιδημίας της ευλογιάς, περισσότερα από 100 κοπάδια. Σήμερα απέμειναν τρία…
Δεν επιθυμούμε επισκέψεις και επισκέπτες, τσάι και συμπάθεια.
Το πολιτικό προσωπικό έμεινε μακριά. Κρατήθηκε μακριά γιατί έτσι συμφώνησαν -χωρίς πολλές συζητήσεις- οι δημιουργοί των μπλόκων. Βουλευτές και υπουργοί, αλλά και αυτοδιοικητικοί δεν ζύγωσαν. Αλλά η επικοινωνιακή λάμψη των μπλόκων, γοητεύει τους άγνωστους, πολύ περισσότερο από τους γνωστούς, κυρίως γιατί είναι η ευκαιρία να «φανούν» κι αυτοί κάπου. Κι αν τα κανάλια δεν στήνουν ζωντανή σύνδεση για τους μικρούς,… στήνουν μόνοι τους livefeedμε φόντο τα τρακτέρ.
Ένα τρίποδο, ένα κινητό, dataκαι … «Κες και κοι, είμαστε εδώ στο μπλόκο της Νίκαιας, εγώ ο πρόεδρος του Κόμματος Τάδε κι ο στενός μου συνεργάτης επί των αγροτικών και όχι μόνο και δηλώνουμε αλληλέγγυοι με τους αδελφούς μας αγρότες… Στις επερχόμενες εκλογές, θα «κατέβουμε» με το κόμμα της κας Καρυστιανού» (κι ας μην το ξέρει ούτε η ίδια)…
Ιστορίες γι’ αγρίους.
«Δεν χρειαζόμαστε κανέναν υπουργό και καμία ΕΛΣΤΑΤ για να μάθουμε τι συμβαίνει πχ με το γάλα. Και τώρα και πάντα, οι παραγωγοί γαλακτοκομικών προϊόντων, από μεγάλη βιοτεχνία, ως πολυεθνική βιομηχανία, δεκάρα δεν δίνουν για την παραγωγή μας. Μικρή ή μεγάλη ή ελάχιστη … την ίδια τιμή προσφέρουν μόνιμα και σταθερά και εξασφαλίζουν το γάλα τους από το εξωτερικό… Ας δούνε οι Χατζιδάκηδες πόσο γάλα παράγεται στην Ελλάδα και πόσα γαλακτοκομικά προϊόντα….»
«Σταματήσαμε έναν με αλλοδαπές πινακίδες που πήγε να περάσει το μπλόκο … με την λεβεντιά του και όταν είδε ότι δεν υπήρχε δίοδος μπροστά του κι ότι ένα περιπολικό έσπευδε να τον επαναφέρει στον σωστό δρόμο, βγήκε απ’ αυτοκίνητο και άρχισε να τρέχει. Απ’ τον έλεγχο που ακολούθησε, αποκαλύφθηκε ότι το αυτοκίνητο ήταν κλεμμένο. Πάλι κάτι προσφέραμε…»
«Πλησίασε μια μέρα ένα αυτοκίνητο, άνοιξε το παράθυρο ο οδηγός, αίμα δεν είχε πάνω του, «πάω το γιο μου για θεραπεία» και ζήτησα να δω κάνα χαρτί από γιατρό. Κοιτάω μέσα στην κούρσα… ένα αγοράκι γύρω στα τρία… ούτε μαλλιά, ούτε φρύδια…. «Πέρνα και τρέχα», του είπα και μου ‘φυγε και μένα το αίμα…»
«Ο άλλος ερχόταν σιγά-σιγά προς το μπλόκο, κάνουμε σήμα να σταματήσει, πλησιάζει και γκαζώνει. Ορμάμε να τον σταματήσουμε, αλλά που να σταματήσει;;; Η συνοδηγός ήταν δίπλα του …με το σουτιέν μόνο!!!»
«Παλιά το λέγανε Bella. Μετά, ο Γιώργος το ‘κανε General Lee… Dukes. Κάτι θα τον άρεζε…»
«Το συγκεκριμένο ΣΕΑ δεν έκλεισε ούτε μια μέρα, σε όλη την διάρκεια των κινητοποιήσεων.
Κι αυτό είναι το σωστό γιατί αυτό ορίζει και η σύμβασή τους, αυτών των μαγαζιών…
Βγάζουμε την βάρδια εξυπηρετώντας τρεις, πέντε, δέκα περαστικούς. Αλλά κι αν κάτι χρειαστεί… δεν πρέπει να λειτουργούν τα ΣΕΑ;;;
Δεν είμαστε αντίπαλοι. Είμαστε ολόψυχα με τους αγρότες, όχι γιατί είναι συγχωριανοί μας. Γιατί δεν πάει άλλο, για όλους μας.
Θα ‘θελα να προσφέρω τοπικά προϊόντα, στους ταξιδιώτες της εθνικής. Ντόπια φαγητά, με ντόπια υλικά. Αλλά … πως να αποκτήσει ο φτωχός μαγαζί πάνω στην εθνική;»
«Δημοσιογράφος είσαι; Και που πας; Άντε καλά… και τι θα γράψεις τώρα που τα είδες;;;»
