Σοσιαλιστικός “αρραβώνας” εν όψει στη… Μαδρίτη

Σοσιαλιστικός “αρραβώνας” εν όψει στη… Μαδρίτη

Η έφοδος των τριών κομμάτων της ισπανικής Δεξιάς προς την άλωση του Μεγάρου της Μονκλόα φαίνεται να χάνει την ορμή της, σύμφωνα με τα δεδομένα της σφυγμομέτρησης της εταιρείας Key Data για λογαριασμό της εφημερίδας «El Publico», με αποτέλεσμα να αλλάζουν οι εκτιμήσεις για τις πιθανότητες μετεκλογικής συνεργασίας για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Ο Άλμπερτ Ριβέρα των Ciudadanos θα πρέπει να πράξει εκείνο που σήμερα δηλώνει ότι δεν πρόκειται ποτέ να κάνει, δηλαδή να συνεργαστεί με τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό Πέδρο ΣάντσεθΜε βάση τις εκτιμήσεις των ποιοτικών χαρακτηριστικών της έρευνας αυτής, είτε ο Άλμπερτ Ριβέρα των Ciudadanos θα πρέπει να πράξει εκείνο που σήμερα δηλώνει ότι δεν πρόκειται ποτέ να κάνει, δηλαδή να συνεργαστεί με τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ και να στηρίξει μία δεύτερη θητεία του, είτε το PSOE θα χρειασθεί να επεξεργαστεί μία νέα και πολύπλοκη συμμαχία με τους Podemos και τους τοπικούς αυτονομιστές στην Καταλονία και την Εουσκάδι (Βάσκοι).

Και τούτο διότι, με βάση την Key Data, εάν αθροιστούν οι έδρες των κομμάτων που συγκροτούν το πολυσυζητημένο σχήμα των «τριών δεξιών» [Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) 82, Ciudadanos 54, Vox 20], υπολείπονται κατά 20 των απαιτούμενων 176 για την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, ενώ σε περίπτωση συνεργασίας PSOE (126 έδρες) -Ciudadanos (54 έδρες), το αντίστοιχο σχήμα θα ξεπερνούσε κατά 4 τον αναγκαίο αριθμό για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Βέβαια, σε όλο τούτο το υποθετικό σχήμα βασικός διαμορφωτής θα είναι η στάση των περίπου εννέα εκατ. αναποφάσιστων που σε όλες τις δημοσκοπήσεις αποτελούν τον αστάθμητο παράγοντα των εκλογών και φυσικά το μήλο της έριδος των κομμάτων στην προεκλογική εκστρατεία.

Φυσικά, μία τέτοια κυβερνητική συμμαχία με το «πορτοκαλί» κόμμα του Ριβέρα θα ήταν εξίσου δύσκολη και για τον Σάντσεθ, ιδίως στο πλαίσιο της συνεργασίας του με τα αυτονομιστικά κόμματα, πολύ περισσότερο δε την ώρα που συνεχίζεται η δίκη, ή η εξορία, των Kαταλανών πολιτικών, όταν μάλιστα αυτοί προκάλεσαν την πτώση της κυβέρνησης μειοψηφίας του Σάντσεθ μη ψηφίζοντας τον προϋπολογισμό.

Με βάση και τη δεδηλωμένη εθνικιστική στάση του Ριβέρα απέναντι στην Καταλoνία, μία στήριξη των περισσοτέρων από 20 Καταλανών βουλευτών (15 του ERC και 5 του PdeCat) για την ψήφιση του προϋπολογισμού θα αποτελέσει κρίσιμο παράγοντα σε περίπτωση που τα κόμματα της τριπλής δεξιάς συμμαχίας φέρουν ακόμη χειρότερα αποτελέσματα.

Tα δεδομένα της σφυγμομέτρησης της εταιρείας Key Data

Στην περίπτωση αυτή, μόνον μία υποθετική ανάκαμψη των Podemos στις εκλογές θα μπορούσε να αποτρέψει μία συμμαχία μεταξύ των Σάντσεθ και Ριβέρα. Ωστόσο, δημοσκοπικά τουλάχιστον, φαίνεται δύσκολη τούτη η ανάκαμψη του κόμματος του Ιγκλέσιας, το οποίο βρίσκεται παγιδευμένο στη στρατηγική της «ωφέλιμης ψήφου» που ακολουθεί το PSOE απέναντι στον κίνδυνο των «τριών δεξιών», αποσπώντας περίπου 900.000 ψηφοφόρους από τους Podemos, που χάνουν σχεδόν τις μισές έδρες τους (56 από 71). Μάλιστα, στα ποιοτικά χαρακτηριστικά της έρευνας καταδεικνύεται πως για πρώτη φορά οι Podemos έρχονται ισόπαλοι με το PSOE στην ψήφο των νέων εκλογέων, που μόλις συμπλήρωσαν την ηλικία ψήφου. Τις μεγαλύτερες απώλειές του το κόμμα του Ιγκλέσιας τις σημειώνει στην Ανδαλουσία (χάνει 6 βουλευτές), στη Μαδρίτη και στην Καταλονία.

Στον αντίποδα του πολιτικού φάσματος, η δημοσκόπηση καταδεικνύει πως η δύναμη του Vox δεν μπορεί να ξεπεράσει το 10%, αλλά δεν επιβεβαιώνει επίσης και το δημαγωγικό επιχείρημα της παράταξής του πως η πλειονότητα των ψηφοφόρων του προέρχεται από τη δεξιά: με βάση τα δεδομένα μόνον το 3,7% όσων δηλώνουν ότι στηρίζουν το Vox είχε ψηφίσει Podemos (82.000), ενώ μόλις το 2,3% (52.000) ψήφισε Σοσιαλιστές στις προηγούμενες εκλογές. Σύμφωνα με την Key Data, το ακροδεξιό κόμμα είναι ιδιαίτερα ισχυρό στην περιοχή της Μαδρίτης, όπου φέρεται να εκλέγει οκτώ βουλευτές, μόλις δύο λιγότερους από τις δύο μεγάλες παρατάξεις PSOE και ΡΡ.

Πάμπλο Ιγκλέσιας, Πέδρο Σάντσεθ, Άλμπερτ Ριβέρα, Πάβλο Κασάδο, Σαντιάγκο Αμπασκάλ

Αλλά ούτε ο Ριβέρα, του οποίου το κόμμα εξασφαλίζει μόλις 400.000 ψήφους περισσότερες από τις προηγούμενες εκλογές, κατορθώνει να επιτύχει τον στόχο του και να βγει από τις εκλογές της 28ης Απριλίου ως η κράτιστη παράταξη στην εσωτερική μάχη για την ηγεμονία στη Δεξιά. Η μετακίνηση των υποστηρικτών  του ΡΡ προς την παράταξη του Ριβέρα εκτιμάται μόλις σε 600.000 ψηφοφόρους--έναντι 900.000 στις δημοσκοπήσεις του Μαρτίου. Μολονότι οι Ciudadanos φέρονται να αυξάνουν την κοινοβουλευτική τους δύναμη (54 έδρες από 32), υπολείπονται ακόμη πολύ από το Λαϊκό Κόμμα.

Το ΡΡ του Πάβλο Κασάδο εξακολουθεί να είναι ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της Δεξιάς, όμως οι 82 έδρες, που του πιστώνονται από την Key Data, είναι κατά 55 λιγότερες από τις 137 που κατόρθωσε να συγκεντρώσει ο Μαριάνο Ραχόι και μάλιστα εν μέσω κρίσης!

Είναι, δε, τόσο τραγική η εκλογική προοπτική του Κασάδο, που βάσει της δημοσκόπησης το ΡΡ φέρεται να επικρατεί σε τοπικό επίπεδο μόνον σε μία αυτόνομη επαρχία, αυτήν της Μούρθια (όπου φαίνεται να εκλέγει τρεις βουλευτές, έναντι δύο από τους PSOE, PP, Vox κι ενός των Podemos).

Στην Καταλονία είναι εντυπωσιακή η άνοδος της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς (ERC) του φυλακισμένου κι υπόδικου Οριόλ Τζουνκέρας, που συγκεντρώνοντας το 21,4% φθάνει από τις 9 στις 15 έδρες. Απεναντίας, το πάλαι ποτέ κραταιό δεξιό PdeCat του εξόριστου πρώην προέδρου Κάρλες Πουτζδεμόν χάνει σχεδόν το 27% των ψηφοφόρων του καθώς και τρεις έδρες, μένοντας στις πέντε.

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, El Publico, EFE

Τελευταία ενημέρωση: Δευτέρα, 15 Απριλίου 2019, 10:23