Τις ημέρες των γιορτών σε ένα από τα μανάβικα στο κέντρο της Αθήνας είδα να πουλάνε σταφύλια και επειδή μου άρεσαν είπα να αγοράσω 2 κιλά. Μάλιστα ο κύριος που τα ζύγισε πηγαίνοντας προς το βάθος του καταστήματος, μου είπε όταν μου τα έφερε με στόμφο ότι είναι «βαριά βαριά». Αφού πλήρωσα για 2 κιλά έφυγα. Πηγαίνοντας για το σπίτι σταμάτησα στο φούρνο που αγοράζω ψωμί. Περιμένοντας από περιέργεια ζύγισα τα σταφύλια που είχα αγοράσει. Η ζυγαριά έδειξε 1.820 γραμμ. Η ιστορία επαναλήφθηκε. Αντί για 1 κιλό που πλήρωσα, πήρα 945 γραμμ. σταφύλια. Από μία βόλτα που έκανα στα μαγαζιά της αγοράς διαπίστωσα ότι λίγοι έχουν τις ζυγαριές κοντά στον πελάτη. Την επόμενη ημέρα πήγα να διαμαρτυρηθώ στο μανάβη. Μόνο ξύλο που δεν έφαγα.
Το επιστέγασμα όλων αυτών είναι πως στο υπουργείο Εμπορίου όπου πήγα για να καταγγείλω τα παραπάνω με όλες τις αποδείξεις, κάποιος υπεύθυνος –ισχυρίστηκε πως ήταν προϊστάμενος- μου είπε να κάνω έγγραφη καταγγελία στην οποία θα αναφέρω πώς ακριβώς έχουν τα πράγματα. Δηλαδή να μπλέξω με την αλητεία, να τρέχω στα δικαστήρια και αυτοί εκεί στο υπουργείο να κάθονται. Τι κάνουν, δεν είναι στις υποχρεώσεις στους να ελέγχουν τις καταγγελίες των πολιτών, περιμένουν μόνοι μας να βγάλουμε το φίδι απ’ την τρύπα; Γι αυτό οργιάζουν οι απατεώνες.
Τελειώνοντας, προχθές πήγα στον Σκλαβενίτη. Ανοίγοντας μία συσκευασία με πιπεριές Φλωρίνης που αγόρασα διάβασα στο bar code «πιπεριές Φλωρίνης» και δίπλα σε παρένθεση «Τουρκία». Αυτό δεν είναι απάτη;
Ευχαριστώ πολύ,
Γ. Τρένγκας
