Μέσω ανάρτησής του ο Κυριάκος Βελόπουλος, μία ημέρα μετά τη συνέντευξή της Μαρίας Καρυστιανού, αναφέρθηκε σε «σωτήρες του τίποτα», χωρίς όμως να την κατονομάσει ευθέως.
«Ερέτην χρήναι πρώτα γενέσθαι πριν πηδαλίοις επιχειρείν.
Πρέπει πρώτα να έχεις γίνει κωπηλάτης πριν πάρεις στα χέρια σου το τιμόνι έγραφε ο… Αριστοφάνης», έγραψε χαρακτηριστικά.
Στο υστερόγραφό του, ο κ. Βελόπουλος επεκτείνει την κριτική του, υποστηρίζοντας ότι «ένας λαός που ψηφίζει ανέργους, ανεπάγγελτους, ανθρώπους που δεν έχουν λύσει ούτε τα δικά τους προβλήματα, κυβερνάται από κάθε ουτιδανό και επενδύει σε «σωτήρες» του τίποτα».
Με τον τρόπο αυτό, συνδέει την πολιτική ηγεσία με τις επιλογές της κοινωνίας, αφήνοντας σαφείς αιχμές για την επάρκεια και την εμπειρία όσων διεκδικούν ρόλους εξουσίας.
Η ανάρτηση Βελόπουλου εντάσσεται σε μια γνωστή «στρατηγική» πολιτικού λόγου, που προσπαθεί να «παντρέψει» την επίκληση στο αρχαιοελληνικό πνεύμα με τη λαϊκή κριτική, προς το πολιτικό σύστημα.
Η χρήση του Αριστοφάνη λειτουργεί ως επιχείρημα, ενισχύοντας το μήνυμα, ότι η ηγεσία προϋποθέτει εμπειρία και δοκιμασία. Παράλληλα, η γενικευμένη αναφορά σε «σωτήρες του τίποτα» αποφεύγει την ονομαστική σύγκρουση, αφήνοντας χώρο για πολλαπλές ερμηνείες, ενώ μεταθέτει μέρος της ευθύνης και στο εκλογικό σώμα.
ΥΓ Ένας λαός που ψηφίζει ανέργους, ανεπάγγελτους, ανθρώπους άλλους που δεν έχουν λύσει ούτε τα δικά τους προβλήματα(σε αντίθεση με όσα έλεγαν οι πρόγονοι μας), κυβερνάτε από κάθε ουτιδανο και επενδύει σε «σωτήρες» του τίποτα», ανέφερε στην ανάρτησή του ο κ. Βελόπουλος».
Είναι γεγονός ότι το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα από τη Μαρία Καρυστιανού, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και κύμα αμφισβήτησης, από πολλά πολιτικά μέτωπα ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι, οι οποίοι την κατηγορούν για «εργαλειοποίηση» της τραγωδίας των Τεμπών, θέτοντας εν αμφιβόλω τα κίνητρα μιας τέτοιας πρωτοβουλίας.
