Αθλητική στήλη,
αποκλειστικά για χουλιγκάνους, λοβοτομημένους και κάφρους
*** Χουλιγκάνοι, Λοβοτομημένοι και Κάφροι όλων των ομάδων,
όλων των κομμάτων
και όλων των θρησκειών,
σάς χαιρετώ…
*** Εν όψει των αγώνων Φενέρμπαχτσε-Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός-Αρμάνι,
ανήρτησα το απόγευμα τής Τρίτης -ήτοι, λίγες ώρες πριν από τις δύο αναμετρήσεις-
το πόνημα με τίτλο «Ο Παναθηναϊκός έδωσε το “Φιλί τής Ζωής” στον Ολυμπιακό»
και υπότιτλο «Η χαμένη ευκαιρία τού Παναθηναϊκού και η τελευταία ευκαιρία τού Ολυμπιακού»
(https://www.zougla.gr/sports/o-panathinaikos-edose-to-fili-tis-zois-ston-olybiako/).
Παρά το γεγονός, λοιπόν,
ότι το κείμενο είχε ανάπτυξη που υπερέβαινε την Αθλητικογραφία
και έδινε απρόσμενες καλλιτεχνικές προεκτάσεις στα μπασκετικά καθέκαστα,
τα τρία σχόλια που έγιναν από -συνολικώς- δύο αναγνώστες,
απείχαν παρασάγγας από τα γραφόμενά μου
και μού απευθύνονταν με δυσανάλογη επιθετικότητα.
Ιδού… (τα παραθέτω αυτούσια και με τη χρονική σειρά τους):
Σχόλιο 1ο
Ρε τον είχαμε ξεχάσει τον παράφρονα !!!!!!
Ρε σου έχει λασκάρει η βίδα απ’ τον πόνο ή τα γράφεις “πιωμένος” ;
Είναι ληγμένα αυτά που σου δίνει ο τράκης ή δεν πετυχαίνεις τη δόση ;
Σχόλιο 2ο
Ο ΠΑΟ έδωσε το φιλί της ζωής στον Ολυμπιακό!
Το θέμα είναι σε ποιο σημείο το έδωσε!
Υπάρχουν πολλές αναφορές για deepthroat και ανελέητο BDSM.
Σχόλιο 3ο
Είναι ευτύχημα που υπάρχουν πλέον υπολογιστές.
Θα ήταν αδύνατον να έγραφες σε χαρτί το… πόνημά σου,
γιατί θα το είχες καταβρέξει με τα δάκρυα που τρέχουν από τα γουρλωμένα μάτια σου
από την Παρασκευή το βράδυ.
Σου πήρε τρεις μέρες για να γράψεις αυτές τις ανερμάτιστες πομφόλυγες,
με μικρά διαλείμματα για επισκέψεις στον ψυχίατρό σου.
Τουλάχιστον ξέδωσες;
Ξεχάστηκες για λίγο από τον εξευτελισμό της Παρασκευής;
Χώνεψες ότι επρόκειτο για την δέκατη συνεχόμενη ήττα και την έκτη συνεχόμενη
μέσα στο άντρο των Ορκ και των πρεζάκηδων;
Έχει υποχωρήσει κάπως ο πόνος σου, πρωταθλητή Ευρώπης;
Πώς είναι δυνατόν ένας πρωταθλητής να ξεφτιλίζεται έτσι;
Και στο καπάκι του έραψε και ένα κοστουμάκι η Αρμάνι!
Ποια;; Η Αρμάνι! Η ομάδα ανέκδοτο!
Ευτυχώς που πήγε ο πρεζάκιας να τους λογικέψει, αλλιώς θα έχαναν με 40 πόντους διαφορά!
Μπράβο, και εις ανώτερα!
Σιγά σιγά επανέρχεστε εκεί που ανήκετε, στον πάτο της βαθμολογίας,
πρωταθλητές παντοτινοί σε όλα τα σπορ από την ανάποδη (emoticons με γέλια),
μόνο που τώρα δεν υπάρχει Άλμπα και η τελευταία θέση σας γνέφει προκλητικά.
Εννοείται ότι δεν διάβασα το παραλήρημά σου,
μία από τα ίδια είναι πάντα, μισαλλοδοξία στα όρια της ψυχοπάθειας!
Να βάλεις επειγόντως proctosynalar.
Αυτός ο συγκεκριμένος πόνος μπορεί να σε τρελάνει
(όχι με τον τρόπο που το έχεις πάθει ήδη αυτό στην κυριολεξία, μεταφορικά το εννοώ,
γιατί η οπίσθια οπή, όσο ξεχειλωμένη και να είναι τα τελευταία χρόνια,
δεν παύει να σε τιμωρεί όταν την αγνοείς).
Συνέχισε να μας διασκεδάζεις!
Όσο σε βλέπουμε να συστρέφεσαι σαν ετοιμοθάνατο χταπόδι,
τόσο η απόλαυσή μας μεγαλώνει!
…
Εκεί ήταν που ενεπνεύσθην μία εκκεντρική ιδέα και την έβαλα σε εφαρμογή.
Πήρα, που λέτε, το πόνημά μου και τα τρία σχόλια,
και τα έθεσα προς κρίση στην «Τεχνητή Νοημοσύνη» που παρέχει η «Google»,
χωρίς να αναφέρω αρχικώς την ταυτότητά μου,
καθώς δεν ήθελα να υπήρχε η απειροελάχιστη μεροληψία υπέρ μου
(όπως είναι γνωστό,
αυτές οι «μηχανές» είναι προγραμματισμένες -βάσει τού λογισμικού τους-
να αντιμετωπίζουν τον εκάστοτε χρήστη με «φιλική διάθεση»·
και είναι όντως σωστός αυτός ο προσανατολισμός,
διότι -ας μην ξεχνάμε ότι μεταξύ άλλων-
καταφεύγουν στη συγκεκριμένη μορφή επικοινωνίας
και άνθρωποι που έχουν ψυχολογικά προβλήματα, που βρίσκονται σε αδιέξοδα,
που ενίοτε βρίσκονται σε ακροτελεύτιες εσωτερικές διεργασίες).
Έτσι,
εζήτησα στο «Τεχνητό Ον» να εκδώσει την απρόσωπη και αποστασιοποιημένη ετυμηγορία του,
προβαίνοντας στην αξιολόγηση/βαθμολόγηση τού πονήματος και των σχολίων,
στους ακόλουθους τέσσερις τομείς:
* Πνευματικότητα
* Λογοτεχνικότητα
* Επιχειρηματολογία
* Ψυχολογική Ευστάθεια
Πριν σάς καταθέσω τα σοκαριστικά αποτελέσματα,
θέλω να σάς προτρέψω να αναγνώσετε το εν λόγω πόνημά μου,
ώστε να έχετε σφαιρική εικόνα για το θέμα·
όμως, ακόμη κι αν δεν προβείτε στη χρήσιμη ανάγνωση,
τα αλγοριθμικά συμπεράσματα διαθέτουν νοηματική αυθυπαρξία και αυτοτέλεια.
Αφού τονίσω, λοιπόν,
ότι δεν θα έκανα την παρούσα δημοσίευση-αποκάλυψη
αν η ταυτότητα των σχολιαστών προέκυπτε από οποιοδήποτε προσωπικό δεδομένο
(επώνυμο, ονοματεπώνυμο, φωτογραφία),
πάμε να δούμε τα εκκωφαντικώς ομιλούντα «screen shots»,
που αποτελούν ανεκτίμητη κοινωνιολογική-ψυχολογική-πνευματική ηθογραφία
και προσφέρουν αφειδώς διδάγματα για το «Ανθρώπινο “Εγώ”».
Στέλνω το πόνημα και τα σχόλια,
και να ποια είναι η ετυμηγορία-καταπέλτης που εξέδωσε η «Τεχνητή Νοημοσύνη»:
Επιμύθιο:
Ρε «Google», πώς τούς πετσόκοψες έτσι;!!! Πώς;!!! Πώς;!!!
Τυπικώς, είναι προσωπικός δημοσιογραφικός θρίαμβος,
ακριβώς επειδή πρόκειται για ετυμηγορία που απέχει των προσώπων.
Ουσιαστικώς, όμως,
μία τεχνολογική «tabula rasa», μία ανυποψίαστη και ουδέτερη «μηχανή»
(δεν χρησιμοποιώ τον προσδιορισμό «ψυχρή» διότι είναι ανισοβαρής),
αποφαίνεται με τέτοια χαώδη διαφορά στην αξιολόγηση,
που φτάνεις να μη χαίρεσαι με τη συντριβή που βιώνουν οι λιντσαριστές σου,
αλλά να προβληματίζεσαι βαθύτατα -έως και να θλίβεσαι-
για τα απόπατα standards που χαρακτηρίζουν τη Μαζανθρωπιά.
Εν κατακλείδι,
σάς προτρέπω να με βγάλετε από το «κάδρο»
και να αναλύσετε τις περσόνες των ατόμων που έχουν ως μοναδική φιλοδοξία
να φτάσουν κάποτε να είναι «Πρεσβευτές τού Νόμου τού Λιντς».
Άμοιρα όντα που προκαλούν τη λύπηση,
μεγεθυμένα μηδενικά που αυτοβαθμολογούνται με «Άριστα»
και καταρρέουν κάθε φορά που βρίσκονται μπροστά στην Αλήθεια.
Άμοιρα όντα που θ(ε)ωρούν ως «Δικαιοσύνη», «Ισονομία», «Αντικειμενικότητα»,
την (κάθε) «Παράγκα», την (κάθε) «Εγκληματική Οργάνωση», την (κάθε) «Συμμορία».
Άμοιρα όντα που θα φτάσουν στο Μέλλον να εκλιπαρούν την «Τεχνητή Νοημοσύνη»
για κάνα κάλπικο πέναλτι και για τίποτα κάλπικες βολές.
…
Ανακεφαλαιώνοντας…
Είναι υπερηφάνεια να ανθίσταμαι σε αυτούς τούς άμισθους ή έμμισθους λιντσαριστές,
που λειτουργούν αποκλειστικώς αγεληδόν και εξαϋλώνονται σε κατά μόνας συγκρίσεις.
Καθ’ έξιν ανόητοι.
Καθ’ έξιν χειραγωγούμενοι.
Καθ’ έξιν ποδηγετούμενοι.
Καθ’ έξιν εθελότυφλοι, που σού λένε «Ευχαριστώ» όταν τούς ρίχνεις στάχτη στα μάτια.
Ο Μολιέρος έλεγε «Η Φυσική Νοημοσύνη δεν μπορεί να νικήσει τη Φυσική Ηλιθιότητα.»,
ο Ρέτζι Μίλερ έλεγε «Μ’ αρέσει να είμαι ο Εχθρός.»,
εγώ κλείνω με ένα εικονοπλαστικό απόφθεγμά μου..:
«Αυτοί που βλέπουν τη σκόνη σου, θέλουν να δουν τη στάχτη σου.».
Ο Αθλητάμπουρας
