Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα άρσης βαρών η Ελένη Κουρτελίδου ξεπέρασε τον εαυτό της.
Σε έναν αγώνα δεν μετράει μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και η συνολική προσπάθεια. Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια έναν μήνα πριν από τη διοργάνωση της Γεωργίας τραυματίστηκε κι όλοι πίστευαν ότι δεν θα προλάβει να δώσει το «παρών» σ’ αυτήν.
Το προπονητικό και ιατρικό επιτελείο, όμως, δούλεψαν σκληρά και ήρθε η 7η θέση. Η Ελένη Κουρτελίδου, ωστόσο, δεν έμεινε απόλυτα ικανοποιημένη και, όπως αποκάλυψε στο σάιτ της ομοσπονδίας, έκλαψε που χάθηκε μια τόσο μεγάλη ευκαιρία να πάρει μετάλλιο, καθώς πριν από τον τραυματισμό της οι επιδόσεις της στην προπόνηση ήταν ικανές να της χαρίσουν μία θέση στο βάθρο.
Ελένη, ολοκληρώθηκε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καταλαμβάνοντας την 7η θέση. Κατ’ αρχάς είσαι ικανοποιημένη από την εμφάνιση και τον αγώνα σου;
«Δεν είμαι ικανοποιημένη από τον αγώνα και την απόδοσή μου, αλλά δεδομένων των συνθηκών και μόνο που κατάφερα να αγωνιστώ ήταν για μένα αρκετό εκείνη τη στιγμή».
Πριν από το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα είχες έναν τραυματισμό. Πόσο σε επηρέασε;
«Ο τραυματισμός μου έπαιξε μεγάλο ρόλο στην τελική μου απόδοση. Στην αρχή της προετοιμασίας μου φλέρταρα με τα μετάλλια κι έναν μήνα μετά χωρίς σχεδόν καθόλου προπόνηση και με πολλούς πόνους δεν ήξερα καν αν θα αντέξω να κάνω τις πρώτες μου προσπάθειες. Χαίρομαι που κατάφερα να εκπροσωπήσω τουλάχιστον αξιοπρεπώς τη χώρα μου φορώντας το εθνόσημο, αλλά έκλαψα πολύ που χάθηκε μια τόσο μεγάλη ευκαιρία να πάρω αυτό το πολυπόθητο μετάλλιο. Επέστρεψα μετά από 11 χρόνια στα διεθνή πλατό και αυτό ήταν αρκετά δύσκολο».
Μέχρι στιγμής οι εμφανίσεις όλων των Ελλήνων αθλητών είναι καλύτερες. Δείχνει ότι σιγά-σιγά η άρση βαρών επανέρχεται;
«Η ελληνική άρση βαρών δεν έφυγε ποτέ από το προσκήνιο πιστεύω. Απλά λόγω αλλαγής των οικονομικών συνθηκών της χώρας, περάσαμε μια κρίση. Μέχρι να προσαρμοστούμε κι εμείς στα νέα δεδομένα και να ξαναβρούμε τα πατήματα μας. Υπάρχει πολύ ελπιδοφόρα εικόνα και κλίμα στο άθλημα».
Τέλος, σε μία προολυμπιακή χρονιά που διανύουμε ποιοι είναι οι στόχοι σου κι αν θεωρείς ότι υπάρχει δυνατότητα να διεκδικήσεις μία πρόκριση;
«Οι στόχοι μου πάντα ήταν πολύ προσγειωμένοι και εφικτοί. Γι’ αυτό και τώρα θέλω να αγωνιστώ στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα. Να κοιτάξω την καλύτερη αποκατάσταση για τον τραυματισμό μου και μετά θα κάνω το νέο μου αγωνιστικό πλάνο. Που ενδεχομένως να υπάρχει και η Ολυμπιακή πρόκριση. Τέλος, θα πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Ομοσπονδία τον πρόεδρο Πύρρο Δήμα και τον προπονητή Οδυσσέα Δήμα που με πίστευαν ακόμα κι όταν δεν είχα πιάσει μπάρα. Η εμπιστοσύνη τους και η προσπάθειά μας μας έφεραν ένα ικανοποιητικό αποτελέσματα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω επίσης όσους με στήριξαν αυτόν τον μήνα που διέμενα στην Αθήνα, καθώς και στους ανθρώπους στη Θεσσαλονίκη που γυμνάζομαι και δεν με άφησαν ούτε στιγμή».
