Αντίο σε μια ξεχωριστή παρουσία της χρυσής εποχής της επιθεώρησης και του σινεμά.
Φτωχότερος είναι από σήμερα ο καλλιτεχνικός κόσμος της χώρας, καθώς έφυγε από τη ζωή η αγαπημένη ηθοποιός Κάκια Κοντοπούλου. Υπήρξε μια από τις πιο χαρακτηριστικές και αναγνωρίσιμες φυσιογνωμίες της χρυσής εποχής του λαϊκού ελληνικού κινηματογράφου και της επιθεώρησης.
Τη θλιβερή είδηση έκανε γνωστή με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Σπύρος Μπιμπίλας. Ο ίδιος αποχαιρέτησε με βαθιά συγκίνηση την ηθοποιό, σημειώνοντας πως πρόκειται για μια ιδιαίτερα μαύρη μέρα για το ελληνικό θέατρο, καθώς συνέπεσε χρονικά και με την απώλεια του σπουδαίου Άγγελου Αντωνόπουλου.
Ο Σπύρος Μπιμπίλας αναφέρθηκε στην Κάκια Κοντοπούλου ως μια παλιά δόξα της επιθεώρησης με πολυτάραχη ζωή, στενή και αγαπημένη φίλη της Δέσποινας Στυλιανοπούλου, η οποία στήριζε ενεργά το ΤΑΣΕΗ.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί, την Παρασκευή 5 Ιουνίου στον Ιερό Ναό Αγίου Τρύφωνα, στο κοιμητήριο της Κηφισιάς.
Κάκια Κοντοπούλου – Σπύρος Μπιμπίλας
Μια ηθοποιός με έντονο αποτύπωμα στη μεγάλη οθόνη
Η Κάκια Κοντοπούλου κόσμησε με την παρουσία της το ελληνικό σινεμά κατά τις δημιουργικές δεκαετίες του ’50 και του ’60. Με το ιδιαίτερο ταμπεραμέντο και τη χαρακτηριστική σκηνική της αύρα, κατάφερε να ξεχωρίσει σε μια περίοδο τεράστιας άνθησης για την εγχώρια κινηματογραφική βιομηχανία.
Κάκια Κοντοπούλου
Γεννήθηκε στην Κυπαρισσία Μεσσηνίας και σπούδασε στη Σχολή Μουσικού Θεάτρου Τάκη Μουζενίδη. Είχε συνεργαστεί στο μουσικό θέατρο Ακροπόλ, για περισσότερα από 15 χρόνια, με μεγάλα ονόματα της γενιάς της όπως η Σοφία Βέμπο, ο Κώστας Χατζηχρήστος και ο Βασίλης Αυλωνίτης.
Μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες στις οποίες συμμετείχε είναι:
Αλύγιστη στη ζωή (1964) [Μαίρη]
Μια εβδομάδα στον παράδεισο (1964)
Τρίτη και 13 (1963)
Ζητείται τίμιος (1963) [Ελένη]
Ο διάβολος και η ουρά του (1962)
Καπετάνιος για κλάματα (1961)
Μια του κλέφτη… (1960)
Η μουσίτσα (1959)
Το κορίτσι της γειτονιάς (1954) [χορεύτρια]
Η μεγάλη της αγάπη για το θεατρικό σανίδι και την επιθεώρηση
Παράλληλα με τη μεγάλη οθόνη, η τροχιά της στο θέατρο υπήρξε εξίσου σημαντική. Υπηρέτησε με πάθος και συνέπεια την επιθεώρηση, ένα καλλιτεχνικό είδος που σφράγισε τη μεταπολεμική ψυχαγωγία στην Ελλάδα, συνδυάζοντας τη σάτιρα, τη μουσική και τη λαϊκή έκφραση.
«Η ζωή μιας αντιστάρ» – Κάκια Κοντοπούλου
«Η ζωή μιας αντιστάρ»
Η προσωπική της διαδρομή δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Είχε έντονες στιγμές, μεγάλες ανατροπές και δυσκολίες, τις οποίες η ίδια μοιράστηκε με το κοινό μέσα από τη συγκλονιστική αυτοβιογραφία της με τίτλο «Η ζωή μιας αντιστάρ», που κυκλοφόρησε με την υπογραφή του δημοσιογράφου και συγγραφέα Γιάννη Βίτσα. Το βιβλίο αυτό φώτισε τις άγνωστες πτυχές της καθημερινότητάς της, αποκαλύπτοντας μια γυναίκα που έζησε με αυθεντικότητα, μακριά από τα ψεύτικα φώτα της δημοσιότητας.
Με τον θάνατο της Κάκιας Κοντοπούλου κλείνει ένα ακόμη μεγάλο κεφάλαιο της παλιάς, ρομαντικής εποχής του ασπρόμαυρου σινεμά και της επιθεώρησης, αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία καλλιτεχνική κληρονομιά.
