«Τους έκανα να πιστέψουν ότι έφευγα για το Τορίνο. Στο Ορλί περίμενα ένα ολόκληρο μισάωρο και με κατάλαβαν στο αεροπλάνο. Μετά πήγα στις τουαλέτες, έβαλα ένα μαντήλι και μαύρα γυαλιά για να μη με αναγνωρίζουν».
«Πήρα ένα ταξί με κατεύθυνση το ξενοδοχείο Prince de Galles στο Παρίσι, στη λεωφόρο George-V. Στη ρεσεψιόν έδωσα το όνομα που είχα νέα κοπέλα, Iolanda Gigliott, ζήτησα να μη με ενοχλήσει κανείς. Έγραψα τρία γράμματα: ένα για τη μητέρα μου, ένα άλλο για τον Lucien Morisse και ένα τρίτο για το κοινό μου. Ήμουν γαλήνια. Ξάπλωσα στο κρεβάτι».
Με αυτά τα λόγια η Δαλιδά, η μεγάλη ντίβα του γαλλικού τραγουδιού, η γυναίκα που σημάδεψε τη γαλλική κουλτούρα με την εικόνα της και τη μουσική της, περιέγραψε τις στιγμές λίγο πριν κάνει την πρώτη της απόπειρα αυτοκτονίας, το 1967. «Δεν είχα παρά μόνο μία σκέψη στο μυαλό μου: τον Luigi. Ήμουν ανακουφισμένη, θα πήγαινα να τον βρω», θα πει.
Δεν ήταν γραφτό όμως. Παρά τη σαφή εντολή της, μία καθαρίστρια μπαίνει στο δωμάτιό της προβληματισμένη από την ησυχία που κυριαρχούσε σε αυτό και τη βρίσκει. Η Δαλιδά είχε πάρει μεγάλη δόση βαρβιτουρικών.
Ένα μήνα πριν, ο σύντροφός της, ο «αλαζονικός» συνθέτης Luigi Tenco, είχε αυτοκτονήσει επειδή το τραγούδι που είχαν ετοιμάσει για το φεστιβάλ του Σαν Ρέμο δεν επελέγη. Ήταν εκείνη που τον ανακάλυψε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου τους να βρίσκεται ξαπλωμένος μπρούμυτα στο πάτωμα.
Κάπως έτσι, ξεκινάει μία δραματική ζωή. Χρόνια μετά τον θάνατό της, όλοι θα αρχίσουν να μιλάνε για μία κατάρα που την ακολουθούσε: να χάνει εκείνους που την αγάπησαν με τον πιο τραγικό τρόπο.
Το ειδύλλιο με τον Ντελόν
Το διάσημο τραγούδι της με τον Αλέν Ντελόν «Paroles, paroles», που έγινε τεράστια επιτυχία σε όλον τον κόσμο, δεν προέκυψε τυχαία. Οι δυο τους είχαν συναντηθεί καιρό πριν, όταν η 21χρονη Iolanda ξεκίνησε τις προσπάθειες να γίνει γνωστή και συμμετείχε σε διάφορα κάστινγκ. Σε ένα από αυτά οι δύο νέοι συναντιούνται και ένα ειδύλλιο που έμεινε μυστικό ξεκινάει ανάμεσά τους.
Αυτός που την ανακάλυψε όμως και τη διαμόρφωσε μέχρι την μεγάλη της επιτυχία «Bambino» ήταν ο Lucien Morisse, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Europe 1. Μέσα σε δύο χρόνια ο άνθρωπος που διαμόρφωσε το τότε ραδιόφωνο είχε γίνει ο αγαπημένος όλων και το 1961 κατάφερε να παντρευτεί το «δημιούργημά» του.
«Ήταν ο μοναδικός άντρας της ζωής μου», θα πει η Δαλιδά χρόνια μετά. Εκείνη όμως ήταν αυτή που τον εγκατέλειψε μερικούς μήνες μόλις μετά τον γάμο τους. «Ήμουν πολύ νέα για να με διορθώσει κάποιος», θα εκμυστηρευτεί μετανιωμένη.
Η φιλία και ο έρωτας με τον Μιτεράν
Πολλές από τις αγάπες της τις πέρασε στη σιωπή. Κρυφά σχεδόν. Κι αυτό γιατί πολλοί από τους συντρόφους της ήταν είτε διαρκώς απασχολημένοι είτε απλά… παντρεμένοι. Ο Φρανσουά Μιτεράν, για παράδειγμα, μόλις ανέλαβε την εξουσία δεν μπορούσε να την επισκεφθεί για να απολαύσουν παρέα μία πιατέλα με θαλασσινά. «Mimi l’Amoroso» ήταν το ψευδώνυμο που του είχαν βγάλει οι μυστικές υπηρεσίες. Ερωτευμένος με μία ντίβα του τραγουδιού. Ένας έρωτας που τον κορόιδεψαν κυρίως λόγω της ελαφρότητας της Δαλιδά, της τραγουδίστριας που τα πρώτα 10 με 15 χρόνια έκανε καριέρα με τα «Petit Gonzalès» και «Itsi bitsi petit Bikini». Δημοφιλής ή όχι, πολλοί θεωρούσαν ότι το κιτς χαρακτήριζε την πορεία της μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Με την πάροδο των χρόνων όμως η Δαλιδά αρχίζει να μεταμορφώνεται. Ο χαμός των δύο αντρών της ζωής της τήν έχει σημαδέψει και στρέφεται προς τη φιλοσοφία. Από εκεί άλλωστε προέκυψε η φιλία και ο έρωτας με τον Μιτεράν.
Η Δαλιδά λάτρευε να είναι ερωτευμένη, ήταν όμως και πολύ συναισθηματική. Ο διάσημος Richard Chanfray, που ήθελε να τον αποκαλούν Κόμη του Σεντ Ζερμέν, αν και από την καταγωγή του δεν προέκυπτε κάτι τέτοιο, ένας από τους τελευταίους έρωτές της. Το 1983 όμως, δύο χρόνια μετά τον χωρισμό τους ο εκκεντρικός Chanfray αυτοκτονεί. «Φέρνω ατυχία στους άντρες που αγαπώ», θα πει η Δαλιδά με τρεμάμενη φωνή.
Στις 2 Μαΐου του 1987 κανείς δεν έχει την παραμικρή υποψία για τα σχέδιά της. Το πρόγραμμά της περιελάμβανε ένα σωρό πράγματα: μία τηλεοπτική εκπομπή, ένα θεατρικό έργο, μία φωτογράφιση. Είναι 54 ετών και παρ’ όλα αυτά έχει κάνει μία εντυπωσιακή στροφή στην καριέρα της.
Εκείνη την ημέρα είχε ακυρώσει μία βραδιά στο θέατρο και περιμένει τηλεφώνημα από τον νέο της εραστή, έναν γιατρό, τον Francois Naudy. Εκείνος δεν της τηλεφωνεί ποτέ. Αυτός όμως δεν είναι ο λόγος για τον οποίο αυτοκτονεί. 20 σχεδόν χρόνια από την πρώτη απόπειρα αυτοκτονίας, δίνει ακόμα με γενναιότητα μάχη με το τέρας της κατάθλιψης και τελικά υποκύπτει στη δύναμή του. «Η ζωή είναι αφόρητη», είχε γράψει πριν παραδοθεί.
