Η 4η Μαΐου δεν είναι απλώς μια ακόμα μέρα στο ημερολόγιο των φανατικών του κινηματογραφικού και τηλεοπτικού σύμπαντος του «Star Wars».
Είναι η μέρα που το διαδίκτυο γεμίζει φωτόσπαθα, αναφορές στη «Δύναμη» και τη γνωστή ατάκα που έγινε λογοπαίγνιο: May the 4th be with you (Είθε η Δύναμη να είναι μαζί σου).
Μόνο που στον Λευκό Οίκο, η «Δύναμη» φαίνεται πως έχει αποκτήσει… πορτοκαλί απόχρωση.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ξένος προς το να μετατρέπεται σε κάτι μεταξύ πολιτικού ηγέτη και κινηματογραφικού χαρακτήρα. Το αντίθετο: το επιδιώκει. Ή τουλάχιστον, το επιτρέπει με εντυπωσιακή άνεση.
Το 2025, ο Λευκός Οίκος «γιόρτασε» τη μέρα ανεβάζοντας τον πρόεδρο σε ρόλο μεταξύ Τζεντάι και… Κόναν του Βάρβαρου…made in USA.
Φωτόσπαθο στο χέρι, αετοί να πετούν στο φόντο, σημαίες να κυματίζουν και μια αισθητική που έμοιαζε να έχει ξεφύγει από trailer ταινίας Β’ διαλογής.
Ένα μείγμα εθνικιστικού συμβολισμού και επιστημονικής φαντασίας που θα έκανε ακόμα και τον Luke Skywalker (ο δημοφιλής Τζεντάι ήρωας των ταινιών) να αναρωτηθεί αν η «Δύναμη» τελικά εκτός από το να οδηγεί… ψηφίζει κιόλας.
Happy May the 4th to all, including the Radical Left Lunatics who are fighting so hard to to bring Sith Lords, Murderers, Drug Lords, Dangerous Prisoners, & well known MS-13 Gang Members, back into our Galaxy. You’re not the Rebellion—you’re the Empire.
May the 4th be with you. pic.twitter.com/G883DhDRR5
— The White House (@WhiteHouse) May 4, 2025
Φέτος ο πρόεδρος αποφάσισε να γίνει… ο Μανταλόριαν, ο πρωταγωνιστής μιας εκ των τηλεοπτικών σειρών του Star Wars στην οποία η ατάκα This Is the Way (Αυτός είναι ο Δρόμος), είναι χαρακτηριστική των Μανταλόριανς πολεμιστών.
In a galaxy that demands strength – America stands ready.
This is the way. May the 4th be with you. pic.twitter.com/S8dOKOVd5P
— The White House (@WhiteHouse) May 4, 2026
Αλλά αυτή είναι μόνο μία από τις πολλές «μεταμορφώσεις» του Τραμπ.
Γιατί αν κάτι χαρακτηρίζει τη δημόσια εικόνα του, είναι η ευκολία με την οποία μεταπηδά από τον ρόλο του προέδρου σε κάτι πιο κοντά σε κινηματογραφικό ήρωα ή αντιήρωα.
Σε άλλες περιπτώσεις, έχει παρουσιαστεί ως πολεμιστής, με αισθητική που θυμίζει περισσότερο βιντεοπαιχνίδι παρά κλασική πολιτική δήλωση. Σε εικόνες που κυκλοφορούν κατά καιρούς, εμφανίζεται μυώδης, αποφασιστικός, σχεδόν υπεράνθρωπος.
Από τους κατά καιρούς προεδρικούς ρόλους δεν γλύτωσε ούτε ο… θαυματουργός Κύριος:

Όπως ούτε και ο Πάπας:
— The White House (@WhiteHouse) May 3, 2025
Μια εκδοχή που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα φυσικά, αλλά εξυπηρετεί έναν σαφή σκοπό: την κατασκευή ενός μύθου.
Λατρεία με τους κόμικ υπερήρωες
Η εικόνα του υπερήρωα έτοιμου να πολεμήσει τους εχθρούς της Αμερικής, πραγματικούς ή φανταστικούς. δεν είναι τυχαία. Στην εποχή της πολιτικής που λειτουργεί με όρους θεάματος, ο ηγέτης δεν αρκεί να κυβερνά, πρέπει και να πρωταγωνιστεί. Μόνο που ο Αμερικανός πρόεδρος προφανώς έχει μπερδέψει το πολιτικό προσκήνιο με το κινηματογραφικό πλατό.
Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει ο ρόλος του Βασιλιά που πιλοτάρει μαχητικό σκόρπωντας τον όλεθρο στους κακούς:

Το ερώτημα, βέβαια, δεν είναι αν αυτές οι εικόνες είναι αστείες που είναι σε βαθμό γελοιότητας. Το ερώτημα είναι αν και γιατί λειτουργούν.
Η απάντηση βρίσκεται σε μια λεπτή ισορροπία μεταξύ ειρωνείας και προπαγάνδας. Για κάποιους, είναι απλώς ιντερνετικά memes. Για άλλους, είναι μια ενίσχυση του αφηγήματος περί ισχυρού ηγέτη, ενός ανθρώπου που βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο, ακόμα και όταν κρατά ένα φωτόσπαθο.
Η πολιτική, ιδίως στην Αμερική, δεν είναι πια μόνο λόγος και πράξεις. Είναι εικόνα, σύμβολο και κυρίως αναπαραγωγή.
Ο πρόεδρος ως… Ρόμπερτ Ντιβάλ στη νέα εκδοχή του «Αποκάλυψη Τώρα» με τη θέση του Βιετνάμ να έχει πάρει το Σικάγο:

Και ο Τραμπ έχει αποδειχθεί μάστορας σε αυτό το παιχνίδι. Ίσως γιατί κατανοεί κάτι που πολλοί υποτιμούν: ότι στη σύγχρονη δημόσια σφαίρα, η γραμμή ανάμεσα στον πρόεδρο και τον χαρακτήρα είναι πιο θολή από ποτέ.
Κάπως έτσι, η 4η Μαΐου δεν είναι απλώς μια μέρα αφιερωμένη στις ταινίες του Star Wars. Είναι και άλλη μία ακόμηαφορμή για να δούμε πώς η πολιτική μετατρέπεται σε θέαμα, έστω και αν αυτό καταλήγει κωμωδία.
και πώς επίσης ένας πρόεδρος μπορεί να γίνει ταυτόχρονα Τζεντάι, πολεμιστής και… πρωταγωνιστής της δικής του, ατελείωτης ταινίας που μπορεί να τη βλέπουμε ως κωμωδία, οι επιπτώσεις της πολιτικής του όμως τόσο εντός των ΗΠΑ όσο και εκτός είναι ένα πολύ σοβαρό δράμα.
