Τα ρομπότ στον αιώνα που «διασχίζουμε», δεν έρχονται απλά, είναι πια εδώ.
Μετά λοιπόν και από το ρομπότ…«αγροφύλακα» που εμφανίστηκε στην Πολωνία κυνηγώντας αγριογούρουνα, έχουμε και το ανθρωποειδές ρομπότ… μπασκεμπολίστα του Τόκιο.
Στα παρκέ της Ιαπωνίας λοιπόν, εκεί όπου το μπάσκετ συνήθως συνδυάζει ιδρώτα, τακτική και φωνές από τον πάγκο, έκανε την εμφάνισή του ένας «παίκτης» που δεν ζητάει τάιμ-άουτ, δεν κουράζεται, δεν παραπονιέται στον προπονητή ότι τον κρατά στον πάγκο και κυρίως δεν διαμαρτύρεται στους διαιτητές για τα… φάουλ-τουλάχιστον όχι ακόμη.
Είναι ο CUE7 της Toyota.
Και πριν προλάβει κανείς να ρωτήσει αν ο CUE7 είναι center ή power forward, η απάντηση είναι απλή: είναι ένα ρομπότ ύψους 2,19 μέτρων που παίζει σε κάθε θέση και σουτάρει σαν να έχει κάνει προπόνηση σε άλλο σύμπαν.
Η Toyota παρουσίασε το νέο της ανθρωποειδές σε δοκιμαστική επίδειξη στην Toyota Arena Tokyo, με το κοινό να παρακολουθεί ένα θέαμα που ισορροπεί κάπου ανάμεσα σε τεχνολογική επίδειξη και επεισόδιο επιστημονικής φαντασίας.
Ο CUE7 δεν μπήκε στο γήπεδο απλώς για να σταθεί όρθιος και να χαιρετήσει. Πήρε μπάλα, εκτέλεσε κινήσεις, και το πιο ανησυχητικό για τους επαγγελματίες σουτέρ έβαλε καλάθια.
Όχι, δεν είναι ακόμη ο Τζέιμς Λεμπρόν, αλλά είναι ήδη ο τύπος που… δεν ιδρώνει τη φανέλα όσο και να παίξει.
Από το «μην πέσει» στο «ρίξε τρίποντο»
Η εξέλιξη από τις προηγούμενες εκδόσεις του project CUE είναι εντυπωσιακή. Αν τα πρώτα μοντέλα έμοιαζαν με ρομπότ που μαθαίνει να περπατά χωρίς να διαλυθεί στο παρκέ, ο CUE7 δείχνει να έχει περάσει σε άλλη κατηγορία: αυτή που «διαβάζει» την κίνηση, σταθεροποιεί το σώμα και εκτελεί με ακρίβεια που θα ζήλευαν και… ρομποτικοί προπονητές του NBA (αν υπήρχαν).
Η Toyota μιλά για σημαντικές αναβαθμίσεις στη ροή κίνησης, στον χειρισμό της μπάλας και στην ευστοχία. Με απλά λόγια: λιγότερο «ρομπότ που προσπαθεί», περισσότερο «ρομπότ που απλ κάνει τη δουλειά».
Ο προπονητής λέει «φυσική κατάσταση», ο προγραμματιστής «υπολογισμός αλγόριθμου μέσω AI»
Πίσω από την εξέλιξη βρίσκεται μια ομάδα ρομποτικής υπό τον Τομοχίρο Νόμι, που εξηγεί ότι το κλειδί είναι η ενσωμάτωση προηγμένων συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης και προσομοιώσεων φυσικής.
Εκεί όπου ένας άνθρωπος χρειάζεται μήνες ιδρώτα στο γήπεδο, ο CUE7 «εκπαιδεύεται» μέσα σε ψηφιακά περιβάλλοντα με χιλιάδες ταυτόχρονες προσομοιώσεις.
Με άλλα λόγια, δεν μαθαίνει να σουτάρει μέσα από τα λάθη στο παρκέ. Τα κάνει όλα σε έναν εικονικό κόσμο όπου η βαρύτητα είναι απλώς μία παράμετρος.
Η ομάδα του project υποστηρίζει ότι αυτό ισοδυναμεί με περίπου έναν χρόνο ανθρώπινης προπόνησης… σε ένα λεπτό.
Το οποίο, αν το σκεφτεί κανείς λίγο παραπάνω, είναι ίσως ο πιο μυστήριος τρόπος να «μάθεις μπάσκετ» χωρίς ποτέ να πατήσεις παρκέ.
Το ημίχρονο που αλλάζει το show
Το επόμενο βήμα για τον CUE7 είναι η επίσημη εμφάνιση στο ημίχρονο αγώνα της B.League της Ιαπωνίας. Εκεί, δεν θα μετρήσει απλώς η ευστοχία, αλλά και το θέαμα: γιατί άλλο να δεις έναν παίκτη να χάνει λέι-απ και άλλο να βλέπεις ένα ρομπότ να σουτάρει με την ψυχραιμία… τραπεζικού συστήματος.
Η Toyota, βέβαια, δεν κρύβει τον στόχο της. Το project δεν αφορά απλώς ένα «εντυπωσιακό κόλπο για το ημίχρονο», αλλά τη δοκιμή των ορίων της ανθρωποειδούς ρομποτικής: ισορροπία, κίνηση, αντίληψη χώρου και γιατί όχι, συνεργασία με ανθρώπους σε πραγματικά περιβάλλοντα.
Το μέλλον του μπάσκετ… δεν ιδρώνει
Αν κάτι γίνεται σαφές, είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν περιορίζεται πλέον σε οθόνες και εργαστήρια. Μπαίνει παντού, από τα νοσοκομεία, τις επιχειρήσεις μέχρι στο παρκέ όπου σηκώνεται για σουτ και αρχίζει να δοκιμάζει τι σημαίνει «αθλητική απόδοση» χωρίς ανθρώπινους περιορισμούς.
Το μόνο ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι τι θα γίνει όταν ο CUE7 αρχίσει να ζητάει περισσότερα λεπτά συμμετοχής.
Και κυρίως: αν θα παραπονιέται στον προπονητή, για το ότι τον κρατά ακόμη στον… πάγκο.
