Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του zougla.gr στην GoogleΠίσω από τους αριθμούς και τις χιλιάδες καμένες εκτάσεις στη Δυτική Αττική, κρύβονται ανθρώπινες ιστορίες, μνήμες δεκαετιών και μια απέραντη αγωνία.
Μέσα από σπαρακτικές αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κάτοικοι και παραθεριστές από το Πόρτο Γερμενό, το Προσήλι και τις γύρω περιοχές αποχαιρετούν τους δικούς τους «παραδείσους», αναζητούν απεγνωσμένα μια πληροφορία για τις περιουσίες τους και ξεσπούν για την ολική καταστροφή του φυσικού πλούτου.
«Όλα στάχτη σε μια νύχτα»: Το πένθος για τα καμένα σπίτια και το χαμένο πράσινο
Η απώλεια της περιουσίας και η καταστροφή του φυσικού τοπίου αποτυπώνονται με τον πιο σκληρό τρόπο στις δημοσιεύσεις όσων είδαν τους κόπους μιας ζωής να εξαφανίζονται.
Χαρακτηριστικά η χρήστης του facebook Ζέτα Τζαβάρα, σε μια άκρως συγκινητική ανάρτηση αναφέρει «Πονάω για το σπίτι μας που καταστράφηκε ολοσχερώς, και εξίσου για το φυσικό κάλλος της περιοχής που λατρεύω από παιδί, το οποίο χάθηκε πια. Σε μια περιοχή που θαύμαζα για το πράσινο που κάλυπτε χιλιάδες στρέμματα, έφτασα στο σημείο να με παρηγορούν οι φωτογραφίες με τα λίγα δέντρα που βλέπω ότι διασώθηκαν αραιά και που… Καλή δύναμη σε όλους τους πυρόπληκτους!». Άλλοι χρήστες προσπαθούν να της δώσουν κουράγιο γράφοντάς της στα σχόλια «Όλοι μαζί θα το περάσουμε αυτό, ενωμένοι..!» και «Θα το φτιάξουμε μαζί. Θα τα καταφέρουμε».
H Tamara Chomakhidze σε ανάρτησή της αναφέρει «Κάηκε ο παράδεισος», ενώ ο χρήστης Γρηγόρης Κίζας ραγίζει καρδιές γράφοντας «Ευχαριστώ προσωπικά όλους όσους βοήθησαν να καούν τα σπίτια μας σήμερα… ευχαριστούμε για τα εναέρια, ευχαριστούμε για το σχέδιο επιχείρησης γενικά ευχαριστούμε γιατί όλα πήγαν όπως έπρεπε. Στάχτη τον κόπο και τα όνειρα του κόσμου… Όλα αυτά από έναν απλό εθελοντή πολιτικής προστασίας που δεν τα κατάφερε».
«Αντίο αγαπημένο Πόρτο Γερμενό»: Οι αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής
Για πολλούς, το Πόρτο Γερμενό και το Προσήλι δεν ήταν απλώς ένας ταξιδιωτικός προορισμός, αλλά το καταφύγιο των παιδικών και εφηβικών τους χρόνων.
O κ.Νίκος μέσα από μια θλιβερή ανάρτηση αναφέρεται στο μέρος όπου πέρασε τις ανέμελες στιγμές των παιδικών και εφηβικών του χρόνων ελπίζοντας να καταφέρει ο τόπος να ανακάμψει σύντομα, από την καταστροφική πυρκαγιά: «Το μέρος που με πήγαιναν οι γονείς μου αρχές του ’90. Το μέρος που πήγαινα με τους φίλους μου κάθε μέρα όταν γίναμε 18… Στο Προσήλι σαν μικρό παιδί, στη Μεσαία με τους φίλους μου μέχρι να νυχτώσει, στο ταβερνάκι στον Αη Νικόλα… Ενώ δεν είχαμε σπίτι εκεί, αυτό το μέρος είναι στην καρδιά μου σαν να μην έχω ζήσει πουθενά αλλού. Σήμερα ένα μέρος της ψυχής μας κάηκε μαζί με αυτό. Ελπίζω να προλάβω να το ξαναδώ όπως ήταν. Αντίο αγαπημένο Πόρτο Γερμενό».
Η χρήστης Μαρία Μεϊδάνη γράφει «Αγαπώ τον Πόρτο Γερμενό… Έχω μεγαλώσει εκεί… Έχω τις καλύτερες αναμνήσεις σαν παιδί… Ματώνει η ψυχή μου… Πονάωωω. Δεν έχει ξαναγίνει αυτό», ενώ η Αθανασία Μόρφα κάνει έκκληση για ενίσχυση δυνάμεων προκειμένου να σωθεί ότι έχει απομείνει γράφοντας: «Είναι δυνατόν να μην έχει έρθει βοήθεια από Ελευσίνα, Μάνδρα, από κάπου κοντινά! Αναγνωρίζω την προσπάθεια των πυροσβεστών που παλεύουν, αλλά το άθλιο μας κράτος δεν κάνει ΤΙΠΟΤΑ! Ειλικρινά ντροπή γιατί ο παράδεισος μας χάθηκε μέσα από τα χέρια μας! Βρε εκεί μεγαλώσαμε όλοι, κάντε κάτι!!!»
Η παράλυση της άγνοιας: «Υπάρχει κάποιος να μας στείλει μια φωτογραφία;»
Την ίδια ώρα, η επόμενη ημέρα βρίσκει δεκάδες ιδιοκτήτες σε κατάσταση απόλυτης αγωνίας, καθώς δεν γνωρίζουν αν τα σπίτια τους σώθηκαν ή κάηκαν ολοσχερώς.
Η κ. Μάρω Χρυσανθοπούλου κάνει μια ανάρτηση γεμάτη αγωνία: «Υπάρχει κάποιος να μας στείλει κάποια φωτογραφία ή να μας ενημερώσει για τα σπίτια προς το τέρμα στη Νίκαιας; Δεν έχουμε καμία ενημέρωση για τα σπίτια μας από χθες, υπάρχει κάποιος που μπορεί να μας βοηθήσει;»
Στο ίδιο μοτίβο ο χρήστης Μάνος Ψαθάς ζητάει φωτογραφικό υλικό που να αποδεικνύει ότι το σπίτι του παραμένει αλώβητο από την φωτιά: «Υπάρχουν φωτογραφίες από την οδό Νίκαιας να δούμε αν το σπίτι μας σώθηκε; Ευχαριστώ πολύ».
Η Δέσποινα Πολυχρονίδη γράφει: «Το μαρτύριο της σταγόνας. Είδα φωτογραφίες πριν το σπίτι μας και βίντεο μετά από αυτό. Χάρηκα σαν να ήταν δικά μου όσα είδα όρθια… Δεν ξέρω αν το σπίτι που έφτιαξαν οι γονείς μου το ’75 στο Προσήλι έχει καεί… Αλλά αυτή η φρικιαστική εικόνα του πανέμορφου δάσους που θυμάμαι να με μαγεύει από μικρή είναι αβάσταχτη. Το σίγουρο είναι πως από δω και πέρα δεν θα κοιτώ τον κόλπο από τη Θέα».
Μια αχτίδα ελπίδας και ευγνωμοσύνης
Μέσα στο σκοτάδι της καταστροφής, δεν λείπουν και οι αναφορές σε εκείνους που πάλεψαν με αυτοθυσία στην πρώτη γραμμή για να σώσουν περιουσίες.
Χαρακτηριστική είναι η ανάρτηση της Mikaela Vasile: «Καλημέρα, θέλω να δώσω συγχαρητήρια και να ευχαριστήσω τον αστυνόμο ΛΑΖΑΡΟ (δεν ξέρω επίθετο) που έκανε υπεράνθρωπες προσπάθειες να σώσει 5 σπίτια στη γειτονιά μας».
