Τελικά κατάφερε να ξεφύγει από το έλος της αφάνειας και να κατρακυλήσει στα λιμνάζοντα ύδατα της ανυποληψίας. Και όλα αυτά για να ικανοποιήσει έναν αρρωστημένο ναρκισσισμό που τον βασανίζει παιδιόθεν. Τουλάχιστον από τότε που ήταν μαθητής στου Μωραΐτη. Από τότε οι συμμαθητές του τον αποκαλούσαν με το παρατσούκλι που θα τον κυνηγά σε όλη του τη ζωή: Μπαρουφάκη.
Πήρε λέει ecstasy και χόρευε 16 ώρες, αλλά προτιμά το χόρτο, όμως δεν του δίνουν. Προφανώς τα είπε όλα αυτά για εκπαιδευτικούς λόγους. Για να συμφιλιωθούν τα παιδιά με το χαπάκι και τον μπάφο. Εξαιρετικά. Έχει άποψη ο «Μπαρουφάκης» για την ανατροφή των νέων, όπως τότε που έκλεινε τις τράπεζες και μας έστελνε στις ουρές των ΑΤΜ. Όπως τότε που η madame, στην βεράντα τους στην Πλάκα, χαριεντιζόταν στην αγκαλιά του με τις καραβίδες να μοστράρονται στον φακό του Paris Match. Όταν η Ελλάδα αναστέναζε με τα μνημόνια να της πίνουν το αίμα.
Ας τα βρει τώρα με τον Εισαγγελέα, ο κ. καθηγητής, τρομάρα μου και τρομάρα σας. Τον πληρώναμε να παριστάνει τον Μαρκήσιο στα ευρωπαϊκά σαλόνια, αυτός που πίστευε ότι θα μπορούσε να είναι Υπουργός Οικονομικών. Ένας εκστασιασμένος με τον εαυτό του, που δεν θα μπορούσε να διοικήσει ούτε περίπτερο. Καλά όμως αυτός. Αλλά και ο Αλέξης; Δεν ήξερε από γράμματα και οικονομικά, δεν ρώταγε τουλάχιστον; Τι πίνουνε γαμώτο και δεν μα δίνουνε!!!!!
