Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.

Προσθήκη του zougla.gr στην Google

Δεκατέσσερα χρόνια πέρασαν από το αποτρόπαιο περιστατικό με την ανήλικη, τότε, Μυρτώ Παπαδομιχελάκη, στην Πάρο, και τον φρικιαστικό ξυλοδαρμό και βιασμό της από παράνομο μετανάστη, ονόματι Αχμέτ Βακάς. Οι τραυματισμοί που υπέστη η 15χρονη, τότε, Μυρτώ, της προκάλεσαν μόνιμη αναπηρία.

Το μοιραίο συμβάν

Ήταν 23 Ιουλίου του 2012 όταν η ανήλικη Μυρτώ Παπαδομιχελάκη εντοπίστηκε ημίγυμνη και σε κώμα σε δημοφιλή παραλία της Πάρου, χτυπημένη στο κεφάλι με μια πέτρα πέντε κιλών. Η σοβαρότητα της κατάστασής της επέβαλε την επείγουσα μεταφορά της σε νοσοκομείο της Αθήνας, την ώρα που η Αστυνομία ξεκινούσε τις έρευνες για την εξιχνίαση της υπόθεσης.

Παρά το γεγονός ότι οι αρχές υπέθεσαν αρχικά πως επρόκειτο για ατύχημα, τα δεδομένα ανατράπηκαν σύντομα. Ο ιατροδικαστής Νίκος Καλογριάς εντόπισε βιολογικό υλικό (σπέρμα) στη σοβαρά τραυματισμένη κοπέλα, αποκαλύπτοντας τη στυγερή επίθεση και κατευθύνοντας τις έρευνες προς την αναζήτηση του δράστη.

Ο δράστης

Ο Αχμέτ Βακάς, πακιστανικής καταγωγής, ομολόγησε το έγκλημά του, περιγράφοντας με παγερή ηρεμία το χρονικό της επίθεσης. Ισχυρίστηκε πως ήθελε απλώς να της κλέψει το κινητό, όμως η αντίσταση που προέβαλε το θύμα, τον ώθησε να τη χτυπήσει στο κεφάλι με πέτρα μέχρι να πέσει αναίσθητη. Στη συνέχεια, ενώ η νεαρή ήταν πλέον ανήμπορη να αντιδράσει, τη βίασε, ενώ παράλληλα συνέχισε και με άλλα χτυπήματα. Όταν οι αρχές τον συνέλαβαν, ο δράστης είχε ήδη προγραμματίσει τη διαφυγή του στο Πακιστάν.

Ο πόνος και η αδικία στα λόγια της μητέρας

Η μητέρα της Μυρτούς, Μαρία Κοτρότσου, συγκλονίζει με την ανάρτησή της, κραυγή πόνου, θλίψης και οργής για την ανείπωτη αδικία και το Γολγοθά που ανεβαίνει καθημερινά από την άτυχη ημέρα, η ίδια και η κόρη της:

«Κυλάει ο χρόνος σαν νερό, και αναρωτιέμαι πως φεύγει τόσο γρήγορα; Αλλά από την άλλη όταν αρχίζω να θυμάμαι τις λεπτομέρειες όλων αυτών των χρόνων ταράζομαι, τρομάζω και πονάω ξανά και ξανά. Είναι τόσες πολλές οι δύσκολες στιγμές, οι στιγμές απόγνωσης, πόνου, φόβου για το άγνωστο, απόγνωσης, θυμού, οργής υπομονής επιμονής που δεν περιγράφονται σε λίγες γραμμές.»

 

«Προσπαθώ όσο γίνεται να σου δίνω εικόνες, να βγαίνουμε έξω συχνά να σε πηγαίνω όπου νομίζω ότι θα χαρείς, παρ’ όλο που είναι δύσκολο για την χώρα που ζούμε, γιατί δεν έχουμε μάθει ακόμη να δίνουμε χώρο και να σεβόμαστε τους κινητικά ανάπηρους ανθρώπους. Δεν βαριέσαι κάποτε θα μάθουν και εδώ τα ίσα δικαιώματα …..μέχρι τότε θα σπρώχνω με όλη την δύναμη μου το καρότσι σου, θα σε σηκώνω όσο και αν αυτό διαλύει την μέση μου, για να σε πηγαίνω όπου υπάρχει πρόσβαση…. ελπίζοντας να πάρεις λίγη ευχαρίστηση, λίγη χαρά, να σε δω να γελάς.
Θα παλεύω γι’ αυτά τα δικαιώματα που υπάρχουν στα χαρτιά και υλοποιούνται κατ’ εξαίρεση επειδή είναι η Μυρτώ, αφού παλέψω, αφού φωνάξω, αφού τρέξω, αφού εξαντληθώ…»
«Εγώ όμως αρνούμαι να συμβιβαστώ σε αυτό που ένα ΤΕΡΑΣ επέβαλε με το έτσι θέλω στην ζωή σου, στην ζωή μου… είναι το άδικο που δεν αποδέχομαι που δεν συμβιβάζομαι.
Ίσως αυτός ο θυμός, αυτή η οργή που θάφτηκαν βαθειά μέσα μου εκείνη τη νύχτα της 22 Ιουλίου και όλες τις άλλες που ακολούθησαν μέσα στην απόγνωση και την αβεβαιότητα των πρώτων ημερών, και δεν φαίνονται πλέον, να με ωθούν να θέλω να τα βάλω με Θεούς και δαίμονες της ελληνικής δύσκολης πραγματικότητας.»
σχόλια αναγνωστών
oδηγός χρήσης
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: #ανάρτηση #βιασμός #έγκλημα #μητέρα #Μυρτώ #Πάρος