Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του zougla.gr στην GoogleΕνώ στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου εκπρόσωποι του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου αντάλλασσαν φιλοφρονήσεις και αβρότητες υπό τον ήχο των ποτηριών, γιορτάζοντας την 52η επέτειο από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, η ιστορική μνήμη απαιτεί μια διαφορετική προσέγγιση. Η Δημοκρατία, άλλωστε, δεν χτίζεται με εορταστικές δεξιώσεις, σαμπάνιες και λόγια κενά περιεχομένου. Είναι, πάνω απ’ όλα, ευθύνη.
Αποτελεί ιστορικό μας χρέος να μην ξεχνάμε τους αγωνιστές, αλλά ταυτόχρονα να θυμόμαστε και τους βασανιστές τους, ειδικά εκείνους που βεβήλωσαν τον όρκο του Ιπποκράτη, κρυμμένοι πίσω από την ιατρική τους μπλούζα για να υπηρετήσουν ένα καθεστώς φρίκης.
Ο «ελεγκτής» του πόνου στην οδό Παπαδιαμαντοπούλου
Μια από τις πιο σκοτεινές φιγούρες αυτής της κατηγορίας υπήρξε ο στρατιωτικός ιατρός Ευάγγελος Μαυρογιαννόπουλος. Στα διαβόητα κολαστήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ, στα υπόγεια όπου η Χούντα τσάκιζε ανθρώπινα κορμιά και συνειδήσεις, ο Μαυρογιαννόπουλος δεν βρισκόταν εκεί για να προσφέρει περίθαλψη.
Ο ρόλος του ήταν καθαρά διεκπεραιωτικός στο έργο του πόνου: επέβλεπε τις αντοχές των κρατουμένων. Μετρούσε τους σφυγμούς τους αποκλειστικά και μόνο για να διαπιστώσει τα όριά τους, δίνοντας το «πράσινο φως» στους βασανιστές με τη φράση: «Συνεχίστε. Δεν θα πεθάνει ακόμα».
Οι αφηγήσεις των θυμάτων προκαλούν ανατριχίλα. Η περίπτωση του ταγματάρχη Σπύρου Μουστακλή, ο οποίος έμεινε ανάπηρος από τα αδιανόητα βασανιστήρια, είναι ενδεικτική. Όταν πλέον ο Μουστακλής είχε υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο από τα ανελέητα χτυπήματα, ο Μαυρογιαννόπουλος τον εξέτασε, όχι για να δώσει τέλος στο μαρτύριό του, αλλά απλώς για να το επισφραγίσει.
Γνωστοί αντιστασιακοί, όπως ο Αλέκος Παναγούλης, ο Νίκος Μανιός και ο Ηλίας Δημητρακόπουλος, έχουν περιγράψει πώς αυτά τα ιατρικά «τσεκ απ» δεν αποσκοπούσαν στη σωτηρία των κρατουμένων. Αντιθέτως, λειτουργούσαν ως μακάβρια εργαλεία για να εξασφαλιστεί ότι τα βασανιστήρια θα μπορούσαν να συνεχιστούν με αμείωτη ένταση, χωρίς να προκύψουν… ανεπιθύμητες απώλειες.
Η ατιμωρησία στο όνομα της ιεραρχίας
Όταν το καθεστώς των Συνταγματαρχών κατέρρευσε, έφτασε η ώρα της περίφημης Δίκης των Βασανιστών του ΕΑΤ-ΕΣΑ (1975). Κι όμως, ο Μαυρογιαννόπουλος κατάφερε να αποφύγει το εδώλιο. Κρυμμένος πίσω από το βολικό πέπλο της στρατιωτικής ιεραρχίας, γλίτωσε τις ποινικές κυρώσεις και την κοινωνική καταδίκη. Επέστρεψε αλώβητος στην κανονικότητά του, χωρίς τύψεις και χωρίς να περάσει ούτε ένα δευτερόλεπτο πίσω από τα κάγκελα της φυλακής.
Αυτό ακριβώς το ατιμώρητο έγκλημα αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο της «εθνικής συμφιλίωσης».
